TutUMakIaS TV

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Τιτλοι τελους

ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΤΟ ΠΑΡΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΠΟΥ ΕΔΩ .ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΣΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΟΛΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ . ΣΑΣ ΑΦΗΝΩ ΑΥΤΟ ΤΟ SITE  ΚΑΙ ΒΑΖΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ...

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Wikileaks-Παπανδρέου προς ΗΠΑ: "Νιώθω πολύ κοντά σας, κάντε με μεσολαβητή σας"!



http://2.bp.blogspot.com/_fy5lNXfBvm8/TM5gfaYE9VI/AAAAAAAAR5Y/VXglgOHjYrk/s320/papandreou_1.jpgΤραγική για έλληνα πολίτη, πόσο μάλλον πρωθυπουργό, είναι η σημερινήαποκάλυψη της wikileaks για συνάντηση του ΓΑΠ με τον γερουσιαστή Durbin, τον Γιαννούλα και τον Σπέκχαρντ. Τοτι τους είπε δεν περιγράφεται!! Παραβλέπουμε ότι στη συνάντηση που έγινε τον Φεβρουάριο του 2009 σε ερώτηση του Γιαννούλα τι σκέφτεται να κάνει με το διογκούμενο χρέος, του λέει ότι η χώρα χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση που να μπορεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν... παραβλέπουμε ότι παραδέχεται ότι η κρίση είναι τόσο εξωγενής όσο και ενδογενής ενώ δημόσια έλεγε ότι η κρίση είναι ελληνική... και τα παραβλέπουμε όλα γιατί η συνομιλία περιέχει δύο βόμβες που ως συνήθως θα θαφτούν από τα ελληνικά ΜΜΕ:

1. Ο Παπανδρέου γλύφει πατόκορφα τον Αμερικάνο Γερουσιαστή και του λέει ότι νιώθει πάρα πολύ κοντά στις ΗΠΑ, ενώ του θυμίζει τόσο ότι γεννήθηκε όσο και ότι σπούδασε εκεί!! Στη συνέχεια λέει ότι οι ΗΠΑ είναι η μόνη δύναμη στον κόσμο που μπορεί να προωθήσει τις δημοκρατικές αξίες δίνοντας ουσιαστικά πράσινο φως για επεμβάσεις σε στυλ Λιβύη... Τέλος δεν ξεχνά να τους θυμίσει ότι η Ελλάδα είναι μια "μικρή χώρα... που μπορεί όμως να συμβάλει σε επίλυση προβλημάτων... ηγέτης να σου πετύχει... 

2. Αφού τους λέει ότι σαν Πρόεδρος της ΣοσιαλΗστικής Διεθνούς βοήθησε τους πρώην κομμουνιστές του ανατολικού μπλόκ να καμουφλαριστούν σαν δημοκράτες και κατάφερε να κάνει τους Ισραηλινούν και τους Παλαιστίνιους να συνομιλήσουν... τους σκάει το μεγάλο παραμύθι που μοιάζει σαν αγγελία για δουλειά: Είμαι διατεθειμένος αν θέλετε να μεσολαβήσω μεταξύ των ΗΠΑ και διαφόρων ηγετών στον κόσμο με τους οποίους έχετε προβλήματα!!! 

Και αυτός ο άνθρωπος είναι Πρωθυπουργός της Ελλάδας... 

Εννοείται ότι τους φλόμωσε στις παπαριές "η Ελλάδα μπορεί να καλύψει όλη την ενέργειά της με τον άνεμο" η "μπορούμε να φτιάξουμε ανεμόμυλους που θα δένουν και με το τοπίο" κ.λπ παπαριές για πράσινη ανάπτυξη.

Τέλος αυτονόητο θεωρείται ότι τους έλεγε "μπορούμε να δουλέψουμε μαζί σας" και σαν καλός "Έλληνας" τα έχωσε στη Μέρκελ που δεν γυρνάει να μοιράζει ακάλυπτες επιταγές σε όσους χρωστάνε λεφτά... 

Διαβάστε όλο το έγγραφο να φρίξετε:

UNCLAS SECTION 01 OF 02 ATHENS 000250

SENSITIVE
SIPDIS

E.O. 12958: N/A
TAGS: PREL PGOV ECON OVIP ENRG TU GR
SUBJECT: CODEL DURBIN'S MEETING WITH GREEK OPPOSITION
LEADER PAPANDREOU

REF: ATHENS 207

Summary
-------
ΒΆ1. (SBU) In a wide-ranging discussion February 18, Senator
Durbin and main opposition PASOK party president George
Papandreou shared views on the global economic crisis,
Cyprus, Greek-Turkish relations, Afghanistan, and other
issues. They agreed that the international goodwill
surrounding the new U.S. administration provided an
opportunity to make lasting reforms in the global economy --
including expansion of renewable energy -- and to improve the
global image of the U.S. Papandreou stressed the "closeness"
he feels with the U.S., the country of his birth, and he
argued that the U.S. is "the only power in the world" able to
take the lead in promoting our shared democratic values. He
added that Greece would be ready to do its part under a
future PASOK government. Papandreou expressed admiration for
the recently signed U.S. economic stimulus package, and said
he wished the EU would consider something similar.
Unfortunately, he said, Germany had taken the lead in holding
back the EU's reaction to the economic crisis, based on what
Papandreou considered a misguided commitment to fiscal rules
that made little sense in a recession. Noting his role as
current head of the Socialist International, Papandreou
explained his work with leaders in the Muslim world and
elsewhere to find peaceful ways to resolve disputes and to
deal with terrorism. He said he would be open to U.S. ideas
if there were ways he could help build connections to
confrontational leaders anywhere in the world. End Summary.

"Time to Work Together"
-----------------------
ΒΆ2. (SBU) Papandreou began the meeting with Senator Durbin,
Illinois Treasurer Alexi Giannoulias, and the Ambassador by
offering congratulations for the election of President Obama
and by noting how his own life story was deeply connected
with the U.S. (including a year Papandreou spent in high
school in Elmhurst, Illinois). Durbin noted the wide range
of challenges facing the new administration, including the
global economic crisis, Iraq, and Afghanistan. Durbin also
shared impressions of his recent visit to Cyprus, including
the prospects for progress this year in the negotiations, as
well as weaknesses in civil society. Papandreou thanked
Durbin for his work in the Senate on Greek-Turkish relations
and other issues of importance to Greece. Papandreou said
that now is the time for us to work together, and he endorsed
what he called President Obama's "message to world" to solve
our common problems. Papandreou said that although Greece is
a "smaller country," it can contribute to stability in
surrounding regions, and he noted in particular Greece's
historic relationships with the Muslim world.

ΒΆ3. (SBU) Durbin noted the importance of President Obama's
first Executive Order on Guantanamo, torture, and ensuring
humane standards for rendition, and Papandreou expressed
strong support, adding that he had publicly used the
President's statement about security and freedom not being
mutually exclusive. He agreed that there is currently an
opportunity for the U.S. to create a different image around
the world, observing that in the past it was easy for groups
opposed to our shared democratic values to point to torture
as a way to discredit the U.S. Papandreou said that while
the U.S. could not "dictate solutions," it was the "only
power in the world that can lead" in promoting our values.
Papandreou said we would have his support in this effort.

Seeking a Large EU Stimulus
---------------------------
ΒΆ4. (SBU) Papandreou said that early parliamentary elections
were a real possibility in Greece, and he noted that opinion
polls showed PASOK would likely win. He stressed that the
current government had been weakened by internal and external
crises, and Greece needed a new government that would have
the credibility with society to make difficult decisions and
to mobilize people. Telling the delegation "we can work with
you," Papandreou noted that his top priority in government
would be the same as President Obama's: dealing with the
economic situation. Papandreou said it would be in the
interest of both Greece and the U.S. to push the EU to
consider a larger stimulus package on the model of the U.S.
stimulus. He said the EU should do its part to encourage
investment for the good of the global economy. Papandreou
lamented that the EU's cumbersome rules and the opposition of
key members -- especially an overly inflation-phobic Germany
-- had constrained the EU response to the crisis. He called
for the EU to relax its "master criteria" that require member
states to run no more than a 3 percent budget deficit,
arguing that these rules made no sense in a recession. He
also expressed support for ending disparities in interest
rates for loans within the euro zone.

ATHENS 00000250 002 OF 002



ΒΆ5. (SBU) Durbin noted that energy independence was a key goal
of the U.S. stimulus, and that the package's investment in
renewable energy had resonated with the U.S. public.
Papandreou agreed, noting it would be possible "to power
Greece only with wind." He expressed support for new
windmills based on traditional Greek designs, so that tourist
areas would embrace them as part of the Greek "brand" rather
than opposing them as an eyesore. He added that Greece had
the potential to do more with solar, water, and geothermal
power. Papandreou also agreed with the Ambassador's
suggestion that Greece look at developing its communication
infrastructure, noting the economic benefits of expanding
broadband access.

ΒΆ6. (SBU) Asked by Durbin for his views on trade, Papandreou
emphasized that he was not a protectionist, but instead took
the social democratic view that markets should be open but
governed by rules to encourage development. He said he would
like to see an organization like the IMF that would do more
to put clear, strict international rules on financial
development, "geared toward where we want to move the
planet," including greater use of renewable energy. He
expressed support for "incentives for free competition" in
the WTO that would over time improve the poor conditions that
workers currently face in many poor countries. Papandreou
said both the U.S. and EU should be more open for trade in
agriculture. He noted that Greece could do well as a niche
producer of high-quality agricultural goods in a more
competitive market.

ΒΆ7. (SBU) Giannoulias asked about the alarming growth in
Greece's public debt, and Papandreou agreed it was a problem,
unlike private debt and toxic assets, two problems Greece had
largely managed to avoid. Papandreou said Greece lacked of
competitiveness, and this could be dealt with through
modernization, including moving toward a green economy. He
noted that Greece was made more vulnerable to the global
financial crisis because its banks had invested heavily in
the Balkans. He peppered the delegation with questions about
how the U.S. was responding to the current economic
challenges in the areas of real estate, unemployment, and
public transportation. Durbin and Giannoulias noted the
importance of infrastructure investment as part of the U.S.
stimulus.

Papandreou's International Outreach
-----------------------------------
ΒΆ8. (SBU) Papandreou said his position as leader of the
Socialist International had given him access to a wide range
of leftist parties around the world, some in power and some
not. Noting that he had helped eastern European communist
parties to democratize after the fall of the Berlin Wall,
Papandreou said he would be willing to reach out to
confrontational leaders in Latin America or elsewhere in the
world if the U.S. thought he could be of use in building
connections. Papandreou noted that the Socialist
International had brought together Palestinian and Israeli
parties to discuss peace plans, and that he had discussed
with Pakistani President Zardari the idea of setting up a
committee to find ways to isolate terrorist groups without
relying solely on force. Papandreou added that he had doubts
about the wisdom of Zardari's recent cease-fire agreement
that permits Sharia law in parts of Pakistan, but he
understood that Zardari was in a difficult situation.
Papandreou said he had developed contacts with such countries
as Syria and Iran during his tenure as Foreign Minister
(1999-2004).

ΒΆ9. (SBU) Turning to Turkey and Cyprus, Papandreou stressed
that as Foreign Minister he and his Turkish counterpart, the
late Ismail Cem, had launched a new era in bilateral
relations, based in part on a significant increase in
person-to-person contacts. These started with mutual
assistance efforts following earthquakes in both countries in
1999 and continued with exchanges in music, soccer, business,
and local government. By the initiative's second year,
Papandreou said, there were so many cross-border civil
society activities that it was impossible to count them. He
said he had promoted similar efforts in Cyprus, including a
high-profile case in which a Turkish Cypriot boy with
leukemia had been matched with a Greek Cypriot donor. These
initiatives stopped after the failed referendum in Cyprus in
ΒΆ2004. Papandreou said it would be important to push on
initiatives such as these when PASOK is back in power. If
the leadership empowers people to establish contacts, he
said, those contacts will happen.

ΒΆ10. (U) CODEL Durbin departed post prior to clearing this
cable.
SPECKHARD 


http://dexiextrem.blogspot.com/

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Το μεγάλο κόλπο της Alpha Bank και η καταλήστευση της περιουσίας των μετόχων



Με μία λιτή σύντομη ανακοίνωση το απόγευμα της Πέμπτης 11/8, η Alpha Bank πληροφορεί το επενδυτικό κοινό πως από 17/8 οι μετοχές της θα είναι διαπραγματεύσιμες στο Χρηματιστήριο με νέα ονομαστική αξία 0,30 ευρώ ανά μετοχή.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, η δεύτερη επαναληπτική Γενική Συνέλευση της 15/7, αποφάσισε τη μείωση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας κατά 2.350.786.451,20 ευρώ, δια μείωσης της ονομαστικής αξίας των κοινών ονομαστικών μετοχών από... 4,70 ευρώ σε 0,30 ευρώ εκάστη, με σχηματισμό ισόποσου ειδικού αποθεματικού. Μετά την μείωση, το μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας θα ανέρχεται στο ποσό των 1.100.280.894,40 ευρώ, διαιρούμενο σε 734.269.648 μετοχές, εκ των οποίων 534.269.648 κοινές ονομαστικές, μετά ψήφου, μετοχές, ονομαστικής αξίας εκάστης ίσης προς 0,30 ευρώ, και 200.000.000 προνομιούχες, άνευ ψήφου, μετοχές, τις οποίες έχει αγοράσει το Ελληνικό Δημόσιο, ονομαστικής αξίας εκάστης ίσης προς 4,70 ευρώ.

Για όποιον δεν καταλαβαίνει τη διατύπωση ή τη σημασία των ανωτέρω, θα το μεταφράσω σε απλά ελληνικά:

ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Το μετοχικό κεφάλαιο της Alpha Bank αποτελείται από την αξία των μετοχών που κατέχουν οι ιδιώτες μέτοχοι (μεγαλομέτοχοι και μικροεπενδυτές), και των μετοχών που έχει αγοράσει το Κράτος για τη στήριξη-διάσωση της τράπεζας. Οι ιδιώτες μέτοχοι κατέχουν 534.269.648 κοινές μετά ψήφου μετοχές, ονομαστικής αξίας 4,70 ευρώ εκάστη, δηλ. μετοχικό κεφάλαιο 2,51 Δις ευρώ. Το Κράτος κατέχει 200.000.000 προνομιούχες άνευ ψήφου μετοχές, ονομαστικής αξίας επίσης 4,70 ευρώ εκάστη, δηλ. κεφάλαιο περίπου 0,94 Δις ευρώ.

Μετοχικό κεφάλαιο Alpha Bank, έως τις 16/8/2011


Αξίζει να επισημανθεί, με βάση αυτή τη σύνθεση, οι ιδιώτες μέτοχοι κατέχουν το 73% του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας και το κράτος το 27%. Η οικογένεια Κωστόπουλου έχει κάπου 9%. Δηλ. θεωρητικά η τράπεζα έχει κρατικοποιηθεί. Πρακτικά όμως, ο έλεγχος της τράπεζας δεν βρίσκεται στον ισχυρότερο μέτοχο το Κράτος, όπως θα περίμενε κανείς, αφού το κράτος δεν έχει ψήφους για το 23% της συμμετοχής του… Έτσι ψηφίζει και αποφασίζει το 73%, του οποίου η οικογένεια Κωστόπουλου με 9% ηγείται και ελέγχει τις αποφάσεις.

Έχουμε δηλαδή το παράδοξο μιας κρατικοποιημένης επί της ουσίας τράπεζας, η ιδιοκτησία της οποίας παραμένει έχει εκχωρηθεί, άνευ αντιτίμου, στην Οικογένεια Κωστόπουλου. Και μη σας πει κανείς πως δεν είναι άνευ αντιτίμου, πως οι προνομιούχες μετοχές έχουν επιτόκιο 10% κλπ κλπ… Διότι οι τράπεζες ουδέποτε πλήρωσαν (και ούτε πρόκειται να πληρώσουν ποτέ) στο Κράτος τη συμφωνημένη απόδοση του 10%, επικαλούμενες διατάξεις του ν.2190/1920 περί ανωνύμων εταιρειών που προβλέπει τη μη διανομή μερισμάτων όταν δεν επαρκούν τα κέρδη του έτους και τα αποθέματα κερδών προηγούμενων ετών κλπ κλπ. Φιλεύσπλαχνος δωρητής διασώστης το Κράτος, αν λάβουμε υπόψη πως δανείζεται με 5,5%-6,5% από την Τρόικα για να χρηματοδοτεί δωρεάν τις τράπεζες χωρίς να έχει τον παραμικρό λόγο στη διοίκηση και τη λήψη των αποφάσεων…

Όλα αυτά, χωρίς να συνυπολογίζονται και τα 15 Δις κρατικών εγγυήσεων που έχει λάβει επίσης άνευ αντιτίμου η Alpha Bank (και όχι μόνο η Alpha, πολλές τράπεζες, πχ. η Εurobank έχει λάβει 20 Δις) για να δανείζονται ρευστό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) με επιτόκια 1%-1,5%, ώστε να δανείζουν το Ελληνικό Κράτος με 4,5% στις εκδόσεις εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου… (σσ. Το σύνολο των εγγυήσεων αυτών για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα προσεγγίζει μέχρι στιγμής τα 100 Δις ευρω… Πρόκειται στην ουσία για επιπλέον 100 Δις δημοσίου χρέους, που αν και δεν καταγράφονται επισήμως στο δημόσιο χρέος της χώρας, αποτελούν εν δυνάμει δημόσιο χρέος… εκτός κι αν πιστεύει κανείς πως υπάρχει ποτέ περίπτωση οι τράπεζες να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα λεφτά στην ΕΚΤ… μπουαχαχα ανέκδοτο).

Αλλά, ας γυρίζουμε στο προκείμενο:

ΜΕΙΩΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Είναι γεγονός πως οι τράπεζες θα χρειαστούν πρόσθετα κεφάλαια. Είναι επίσης γεγονός πως οι τιμές των μετοχών στο Χρηματιστήριο έχουν καταβαραθρωθεί. Για παράδειγμα η μετοχή της Alpha Bank διαπραγματεύεται αυτή την περίοδο στο Χρηματιστήριο σε τιμές πέριξ των 2,6 ευρώ. Όσοι παρακολουθούν λίγο τα χρηματιστηριακά, θα γνωρίζουν επίσης πως ο νόμος δεν επιτρέπει αύξηση κεφαλαίου σε τιμή μικρότερη της ονομαστικής. Άρα, για να μπορέσει πχ. η Alpha Bank να πάει σε αύξηση κεφαλαίου, θα πρέπει να μειώσει την ονομαστική αξία της μετοχής. Ένας εύκολος τρόπος θα ήταν να κάνει πχ. μια διάσπαση (split) της μετοχής, σε μια αναλογία πχ. 10 προς 1. Δηλ. η τράπεζα θα δεκαπλασίαζε τον αριθμό των μετοχών, υποδεκαπλασιάζοντας την ονομαστική τους αξία (από 4,70 σε 0,47 ευρώ), χωρίς επίπτωση στο κεφάλαιο των μετόχων.

Αλλά η τράπεζα δεν κάνει αυτό. Μειώνει την ονομαστική αξία της κοινής μετοχής από 4,70 σε 0,30 ευρώ, διατηρώντας τον αριθμό των μετοχών αμετάβλητο. Έτσι το μετοχικό κεφάλαιο των ιδιωτών μετόχων μειώνεται κατά (4,70€ – 0,30€ ) x 534.269.648 μετοχές = 2,35 Δις ευρώ. Δηλαδή από τα 2,51 Δις ευρώ του κεφαλαίου των ιδιωτών μετόχων, η τράπεζα υφαρπάζει τα 2,35 Δις (δηλ. το 95%!!!) για να τα πάει σε κάποιο «ειδικό αποθεματικό» χωρίς καμία εξήγηση.

Η κατάσταση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας, μετά από αυτή τη μεταβολή θα διαμορφωθεί ως εξής:

Μετοχικό κεφάλαιο Alpha Bank, από τις 17/8/2011


Η εξήγηση, που επιμελώς αποφεύγει να δώσει η τράπεζα, είναι ότι με τα κεφάλαια αυτά θα καλυφθούν συσσωρευμένες ζημίες που μέχρι τώρα η τράπεζα απέκρυπτε από τους ισολογισμούς της, καθώς και ζημιές από επισφάλειες (κόκκινα δάνεια) που συστηματικά υποεκτιμούσε για να παρουσιάζεται κερδοφόρα, και, τέλος, από το rollover των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Με δυο λόγια, η περιουσία των μετόχων μεταφέρεται για εξαΰλωση σε ένα «ειδικό αποθεματικό» που θα χρησιμοποιηθεί για να καλυφθεί η τρύπα της κακοδιαχείρισης και της χρόνιας παραποίησης στοιχείων που, ούτε λίγο ούτε πολύ, μοιάζει να μας λέει η Alpha Bank πως ισούται με το 95% του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας!!! Δηλ. η τράπεζα με αυτά τα δεδομένα δεν θα έπρεπε καν να επιτρέπεται να λειτουργεί τόσα χρόνια, θα έπρεπε να έχει κλείσει προ πολλού…

Εκτός κι αν έχει να μας δώσει κάποιες πειστικές εξηγήσεις για το πόθεν προκύπτουν ξαφνικά αυτά τα 2,35 Δις ευρώ που απαιτούνται, αφού επί τόσα χρόνια οι ισολογισμοί της τράπεζας παρουσίαζαν μια επιχείρηση κερδοφόρα και υγιή με πολύ καλούς δείκτες σε όλα τα επίπεδα και συγκριτικά μια από τις υγιέστερες τράπεζες της χώρας. Και μη βιαστεί να πει κανείς πως είναι για το rollover στα ομόλογα, γιατί η τράπεζα με κάπου 3,5 Δις ομόλογα και χειρότερο σενάριο ζημιάς από το rollover 20%, άντε να χρειάζεται στη χειρότερη περίπτωση 700 εκατ. ευρώ. Αλλά από τα 700 εκατ έως τα 2,35 Δις υπάρχει τεράστια απόσταση…

Αξιοσημείωτο πως, μετά τη μείωση του κεφαλαίου, η συμμετοχή του κράτους στην Alpha Bank θα διαμορφωθεί σε 85%!!!!! Μεγαλύτερη ακόμα και απ’ ότι στην Αγροτική (ΑΤΕbank) που το Κράτος συμμετέχει με 77%… Για το κουμάντο της τράπεζας όμως ούτε λόγος… Να υποθέσουμε πως θα συνεχίζει να το έχει η οικογένεια Κωστόπουλου; (η συμμετοχή της οποίας παρεμπιπτόντως, μετά τη μείωση του κεφαλαίου, θα διαμορφωθεί σε 1%… Θα πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία…)

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Έτσι κι αλλιώς η Alpha Bank, και όχι μόνο, έχει εξαπατήσει πολλές φορές τους μετόχους της υφαρπάζοντας τα κεφάλαια που της εμπιστεύτηκαν. Στην πλέον πρόσφατη επιχείρηση εξαπάτησης πριν ενάμιση χρόνο η τράπεζα παρέσυρε τους μετόχους να εισφέρουν 1 Δις ευρώ για να επιστρέψει στο Κράτος τα λεφτά των προνομιούχων μετοχών. Τα οποία φυσικά ποτέ δεν επέστρεψε. Δεν τα επέστρεψε όμως ούτε και στους μετόχους. Τώρα καταληστεύει αυτά τα χρήματα των μετόχων μαζί με όλα τα προηγούμενα που οι μέτοχοι έχουν εισφέρει, αφήνοντας την τράπεζα στην ουσία χωρίς μετοχικό κεφάλαιο.

Προσεχώς η τράπεζα, έχοντας εξαϋλώσει τα κεφάλαια των μετόχων, θα προχωρήσει αναγκαστικά σε νέα αύξηση κεφαλαίου, προκειμένου να ξανααποκτήσει κεφάλαια. Το ποσό της αύξησης πιθανότατα θα ανέλθει σε 1-1,5 Δις. Στην αύξηση αυτή, πολλοί από τους μετόχους δεν θα ήταν διατεθειμένοι να συμμετάσχουν. Αλλά η κατά 95% πτώση της ονομαστικής αξίας των μετοχών τους, θα έχει ως αποτέλεσμα να πάρουν ψίχουλα από την πώληση των δικαιωμάτων σε περίπτωση μη συμμετοχής. Με αυτό ως δεδομένο, και με τα συνήθη τερτίπια παραπλάνησης πως πχ. μια αντίστροφη διάσπαση (reverse split) -πχ. υποδεκαπλασιασμός του αριθμού των μετοχών με δεκαπλασιασμό της ονομαστικής αξίας, ώστε η μετοχή να μοιάζει πως έχει και πάλι την ίδια αξία με πριν, η οποία αξία θα μειωθεί θα επιμεριστεί στις νέες μετοχές και στις τυχόν μετατρέψιμες ομολογιακές εκδόσεις που θα εκδοθούν σε χαμηλότερη αξία για να είναι ελκυστικές- οι μέτοχοι θα συρθούν να συμμετάσχουν στην αύξηση κεφαλαίου προκειμένου να μη χάσουν και τα υπόλοιπα λεφτά τους. Δηλαδή, δεν θα καταληστευθεί μόνο το κεφάλαιο που έχουν ήδη βάλει, θα τους αναγκάσουν, να βάλουν κι άλλα χρήματα τα οποία στη συνέχεια θα τους τα κλέψουν κι αυτά όπως τα προηγούμενα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Το έργο είναι …κάντω όπως η Πειραιώς. Αλλά σε πολύ μεγαλύτερη διάσταση. Πρόκειται για καταλήστευση της περιουσίας των μετόχων της Alpha, από μία τράπεζα στην οποία δυστυχώς δεν βασιλεύει η ηθική, όπως σχεδόν σε καμία τράπεζα (πλην ίσως σε κάποιο βαθμό των κρατικών, οι οποίες όμως στο τέλος θα καταλήξουν κι αυτές να κάνουν τα ίδια προκειμένου να επιβιώσουν, είτε ως κρατικές είτε ως ιδιωτικές σε περίπτωση που ιδιωτικοποιηθούν). Είναι η περίφημη ελεύθερη λειτουργία των αγορών του Ανδριανόπουλου οι οποίες έχουν την ικανότητα να παίρνουν σωστές αποφάσεις και να αυτορυθμίζονται. Και να οδηγούν σε σωστές ενημερωμένες αποφάσεις και το επενδυτικό κοινό. Για όποιον έχει την παραμικρή αμφιβολία, προτείνω μια αναδρομή στο τι έγινε το 1999 και πόσος κόσμος καταστράφηκε από τα λαμόγια.

Οι μεγαλομέτοχοι της Alpha Bank το πιθανότερο είναι να παλέψουν να βγουν από την κρίση αλιεύοντας κεφάλαια από εκεί που υπάρχουν εν αφθονία, δηλαδή από τους ιδιώτες που θα χάνουν συνέχεια λεφτά και δεν θα καταλαβαίνουν τί έγινε. Μην ξεχνάμε ότι οι μεγαλομέτοχοι και οι managers κατευθύνουν τις εξελίξεις και οι ιδιώτες απλά ακολουθούν… Όμως, η δημιουργία ειδικού αποθεματικού, για να καλυφθούν οι ζημιές της τράπεζας που ισούνται με το 95% περίπου του μετοχικού κεφαλαίου, ουδόλως απαλλάσσει την διοίκηση από τις τυχόν ευθύνες κακοδιαχείρισης. Με δεδομένο μάλιστα το μέγεθος των ποσών, και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των ζημιών αυτών ήταν κρυμμένο στους παραποιημένους ισολογισμούς των προηγουμένων ετών, οι εν λόγω κύριοι/κυρίες πιθανότατα θα έπρεπε να είναι υπόλογοι εγκληματικών πράξεων που επισύρουν ποινές άνω της ισόβιας κάθειρξης…

Θα αναφερθεί άραγε κανένα οικονομικό ή άλλο μέσο ενημέρωσης σε όλα αυτά; Επί μία εβδομάδα πάντως δεν έχει ακουστεί ή γραφτεί το παραμικρό πουθενά. Θα υπάρξουν άραγε κάποιες πειστικές εξηγήσεις από την τράπεζα; Θα επέμβει μήπως κανένας εισαγγελέας να διερευνήσει ποιά η ευθύνη της διοίκησης της τράπεζας; Αλλά και των εποπτικών αρχών, ενδεχομένως; Ρητορικά τα ερωτήματα… κανείς δεν θα ελεγχθεί και δε θα πληρώσει για τίποτα, όπως δεν πλήρωσε κανείς και για το 1999.


Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://apneagr.blogspot.com/2011/08/alpha-bank.html#ixzz1VUHKFKFF

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Τα σχέδια του Γιώργου για διάλυση του ΠΑΣΟΚ και δημιουργία νέου κόμματος



Τα σχέδια του Γιώργου για διάλυση του ΠΑΣΟΚ και δημιουργία νέου κόμματος
Είναι πλέον βέβαιο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και ηπαρέα του έχουν πάρει την απόφαση να σπάσουν και τους τυπικούς δεσμούς με το Κίνημα που ιδρύθηκε την 3η Σεπτέμβρη του 1974 και να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα. Λογικό και αναμενόμενο. Έτσι κι αλλιώς ο Γιώργος Παπανδρέου ποτέ δεν χώνεψε το ΠΑΣΟΚ, ήταν πολύ πατριωτικό, πολύ «εθνικιστικό», πολύ «ελληνοκεντρικό» για τακοσμοπολίτικα γούστα του.
Είχε αποπειραθεί να μεταλλάξει το κόμμα, από πατριωτικό σοσιαλιστικό σε «φιλελεύθερο» δημοκρατικό, όταν πήρε το δαχτυλίδι από τον Σημίτη. (Θυμάστε που είχε αλλάξει και τον ήλιο με κάτι βλακείες σήματα που έμοιαζαν με… λουλούδια; Δείτε δεξιά για να θυμηθείτε). Οι απανωτές όμως πολιτικές ήττες τον ανάγκασαν, στις τελευταίες εκλογές, να μιμηθεί τη ρητορική του πατέρα του και να υποδυθεί τον άξιο διάδοχό του για να καταφέρει να αποσπάσει τις ψήφους του δημοκρατικού λαού. Όλο αυτό αποδείχτηκε τελικά μια πολύ καλά στημένη πολιτική εξαπάτηση και φάνηκε από την αμέσως επόμενη ημέρα της νίκης. Για όσους μπορούσαν να το δουν, για όσους ξέρουν ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται.
Ο Γιώργος σαν έγινε πρωθυπουργός ξανάγινε ο παλιός καλός Γιωργάκης. Πιο σοβαρός, πιο ώριμος, αλλά ο ίδιος. Καμία σχέση με τον προεκλογικό Γιώργο που φώναζε στο Θησείο«Οργανωθείτε – Αντισταθείτε – Εξεγερθείτε», που υποσχόταν νέο Πατριωτισμό, που μιλούσεγια νίκη της Μεγάλης Αριστεράς, που υποσχόταν μια κυβέρνηση Άριστων και όχι Αρεστών. Που είπε, ίσως για μία και μοναδική φορά στη ζωή του, και το ιστορικό σύνθημα της δημοκρατικής παράταξης «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες»!
Σαν καλός Liberal (φιλελεύθερος) εφάρμοσε την πολιτική που μας οδήγησε στο ΔΝΤ, παρέδωσε την εθνική μας κυριαρχία στους τραπεζίτες, υποθήκευσε το λαό και την πατρίδα και τώραετοιμάζεται να ξεπουλήσει τον ορυκτό μας πλούτο. Διότι, ας μην κοροϊδευόμαστε, όλα για τον ορυκτό πλούτο έγιναν και θα συνεχίσουν να γίνονται.
Τώρα που θεωρεί ότι έχει κάνει το μεγαλύτερο μέρος της βρομοδουλειάς, υπολογίζει βεβαίως δίχως τους νοικοκύρηδες, το λαό, νομίζει ότι ήρθε η ώρα να πετάξει και το ΠΑΣΟΚ στα σκουπίδια. Δεν το χρειάζεται πλέον. Αφενός μεν θεωρεί ότι το έκαψε και αφετέρου, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να αναγεννηθεί από τις στάχτες του (δύσκολο αυτή τη φορά, αλλά όχι απίθανο όσο δεν υπάρχει άλλη πλειοψηφική πρόταση στη δημοκρατική παράταξη), ξέρει ότι δεν θα είναι αυτός αρχηγός. Ο Γιώργος όμως γεννήθηκε για να γίνει αρχηγός, ίσως όχι από τον πατέρα του που είχε δηλώσει ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν κληρονομείται», αλλά σίγουρα ανατράφηκε από τη μητέρα του για να γίνει αρχηγός. Με τις όποιες δυσκολίες…
Σκέφτεται λοιπόν το συμφέρον του (γιατί μην τον υποτιμάτε, ο Γιώργος δεν είναι βλάκας, είναι στην κοσμάρα του, αλλά βλάκας δεν είναι) και ξέρει ότι όσο ακόμα ελέγχει θεσμικά το παιχνίδι, ως πρωθυπουργός, μπορεί να φτιάξει ένα άλλο κόμμα, το οποίο να είναι ιδεολογικά σύμφωνο με την πολιτική και τις απόψεις του και παράλληλα να «παροπλίσει» και τους δελφίνους (Βενιζέλο,Λοβέρδο, ακόμα και τη Διαμαντοπούλου, που δεν έχει μέλλον αλλά είναι ικανή για ζημιά), οι οποίοι αν παραμείνουν κοντά του θα είναι σαν να αποδέχονται την ισόβια ηγεσία του, αν «σπάσουν» θα χαθούν γιατί είναι ήδη χρεωμένοι ως μνημονιακοί.
Έτσι ασφαλίζει το «σύστημα», παύει να είναι υπόλογος στη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη και στο πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και, στο νέο πολιτικό χάρτη πολυκομματικών κυβερνήσεων που θα διαμορφωθεί, φιλοδοξεί να συνεχίσει να έχει ρόλο. Σου λέει, και με ένα 3% να πάρω πάλι θα είμαι στη Βουλή. Απλά πράγματα.
Βεβαίως, όλα τα παραπάνω είναι -όπως προείπαμε- οι σχεδιασμοί του Γιώργου και της παρέας του, οι οποίοι έχει αποδειχθεί ότι δεν έχουν και ιδιαίτερη σχέση με την ελληνική πραγματικότητα.
ΠΡΩΤΟΝ: Υποτιμούν τις δυνάμεις εκείνων που θέλουν να πετάξουν απ’ έξω, δηλαδή τους συνδικαλιστές και το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έτσι κι αν «απεγκλωβιστούν» είναι βέβαιο ότι μπορούν να ρίξουν την κυβέρνηση μέσα σε 24 ώρες.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Αδιαφορεί για το αίτημα της κοινωνίας για νέα Μεταπολίτευση και Άμεση Δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι ο Γιώργος και η παρέα του, γασμούλοι και αμερικανοθρεμμένοι, θεωρούν τους Έλληνες κρετίνους, που έχουν ολοκληρώσει τον ιστορικό τους κύκλο και δεν έχουν άλλη επιλογή από το να υποταχθούν στην Pax Americana ή να εξαφανιστούν.
Βεβαίως και άλλοι είχαν στο παρελθόν την ίδια άποψη για τους Έλληνες και διαψεύστηκαν.
Σε κάθε περίπτωση, η σύγκρουση του Γιώργου με το ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη έχει δρομολογηθεί και μάλιστα θεωρεί ότι θα νικήσει. Γενικώς θεωρεί τον εαυτό του «νικητή» (δεν θέλει να θυμάται εκείνο το απόγευμα που παραιτήθηκε και μετά ξεπαραιτήθηκε) γιατί αντιλαμβάνεται το πολιτικό παιχνίδι συστημικά και όχι κοινωνικά. Ναι, με όρους συστήματος «νικά», ή έτσι θέλει να το παρουσιάζει, αλλά μέσα στην κοινωνία έχει τελειώσει. Αυτό ας το έχει υπ’ όψιν του, όταν ιδρύσει το νέο κόμμα, γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχει την… τύχη της Ντόρας!
Στέφανος Μυτιληναίος
Υ.Γ. Αυτό που πρέπει να θυμάται ο Παπανδρέου και ο κάθε Παπανδρέου είναι, ότι το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να γίνει μεγάλο κόμμα μόνο γιατί είχε ηγέτη τον Ανδρέα, αλλά γιατί μπόρεσε ιδεολογικά να οικειοποιηθεί (ή καπηλευθεί, αν προτιμάτε) τη δημοκρατική παράδοση στην Ελλάδα από τον Κλεισθένη μέχρι και το ΕΑΜ. Στην Ελλάδα η δημοκρατική παράταξη είναι κοινωνική και πατριωτική, έτσι διαμορφώθηκε πριν 25 αιώνες και έτσι συνεχίζει να είναι, τουλάχιστον στη λαϊκή της βάση. Liberalισμοί και άλλες σαχλαμάρες δεν «περπατάνε» στην Ελλάδα και εδώ, θα το ξαναπούμε, ας παραδειγματιστεί από την τύχη της Ντόρας…

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΑΞΙ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ



Με δεδομένο ότι η Αθήνα έχει μια από τις υψηλότερες αναλογίες ταξί ανά κατοίκους στην Ευρωπαϊκή Ενωση, συγκοινωνιολόγοι, εξειδικευμένοι επιστήμονες και ενώσεις καταναλωτών υποστηρίζουν ότι το άνοιγμα του επαγγέλματος χωρίς πρόσθετες ρυθμίσεις, που θα συμβάλουν στην παροχή ποιοτικών υπηρεσιών, δεν πρόκειται να έχει κανένα όφελος για τους καταναλωτές.
«Δεν χρειαζόμαστε άλλα ταξί στην Αθήνα. Αντιθέτως, είναι απαραίτητη μείωση 30% επί των 14.500 που ήδη κυκλοφορούν προκειμένου αυτή η πόλη να γίνει βιώσιμη», υπογραμμίζει ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων και καθηγητής στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο Μαθιός Καρλαύτης. «Το κάθε ταξί επιβαρύνει την κίνηση όσο τέσσερα Ι.Χ. ανάλογα με τις ώρες και τους δρόμους στους οποίους κυκλοφορεί. Το να μπουν νέα οχήματα στην αγορά δεν είναι κάτι απλό, ούτε είναι αυτό το ζητούμενο ώστε να λυθεί το πρόβλημα των παρεχόμενων υπηρεσιών», προσθέτει.



Το ερώτημα που τίθεται είναι πόσους νέους επαγγελματίες αντέχει ο χώρος όταν, λόγω της οικονομικής κρίσης, η αγορά τους είναι πεσμένη κατά 40-50%. Συγκοινωνιολόγοι δεν αναμένουν μεγάλη αύξηση των κίτρινων οχημάτων και σημειώνουν ότι αν το άνοιγμα είχε πραγματοποιηθεί τρία χρόνια πριν ο αριθμός των νέων αυτοκινητιστών θα ήταν μεγάλος.


Ομως τώρα τα ταξί παραμένουν στις πιάτσες για να εξοικονομήσουν καύσιμα. Παρά ταύτα υπολογίζεται ότι καλύπτουν το 10% των ημερήσιων αστικών μετακινήσεων και μάλιστα μετακινήσεων οι οποίες θεωρούνται δύσκολες, δηλαδή μεταφορές ασθενών από και προς νοσοκομεία, μετακινήσεις υπερηλίκων κ.λπ.


Ενα πεδίο που παραμένει παντελώς ακάλυπτο στη χώρα μας είναι αυτό του ελέγχου των επαγγελματιών ταξί. Στη Νορβηγία, τη Φιλανδία, τη Γαλλία οι υποψήφιοι οδηγοί περνούν από αυστηρό έλεγχο προτού πάρουν τη σχετική άδεια και οι έλεγχοι που διενεργούνται από τα υπουργεία Μεταφορών, επαναλαμβάνονται ανά τριετία.


«Τον καταναλωτή τον προστατεύουν οι κανόνες και οι νόμοι όταν εφαρμόζονται. Οταν θέλεις να βελτιώσεις την ποιότητα παροχής υπηρεσιών προχωρείς σε επιμόρφωση των επαγγελματιών, αυστηροποιείς τους κανόνες που διέπουν το επάγγελμα και διενεργείς ελέγχους. Οι αρμόδιοι γνωρίζουν για τις διπλές και τριπλές μισθώσεις, αλλά δεν κάνουν κάτι για να εξαλείψουν το φαινόμενο. Γνωρίζουν επίσης για τους αυτοκινητιστές οι οποίοι στους σταθμούς λεωφορείων παίρνουν όσους περισσότερους επιβάτες μπορούν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση που εξυπηρετεί τους ίδιους. Η απελευθέρωση δεν πρόκειται να λύσει τέτοιου είδους ζητήματα» υποστηρίζει ο Ηλίας Κοκουγιάννης, υπεύθυνος μελών της Ενωσης Καταναλωτών-Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ).

Η λύση για το επιβατικό κοινό αλλά και για τους ίδιους τους αυτοκινητιστές ίσως τελικά να βρίσκεται στην οργάνωση των οδηγών ταξί υπό την «ομπρέλα» συνεταιρισμών. Κάτι τέτοιο θα μείωνε το λειτουργικό κόστος για τους ίδιους και θα έδινε την ευχέρεια σε κρατικούς μηχανισμούς να ασκήσουν έλεγχο.


«Είχαμε συντάξει μελέτη όπου προτείναμε να οργανωθούν σε συνεταιρισμούς προκειμένου να κατανέμεται ισομερώς η δουλειά και να επιμερίζεται το κόστος. Για παράδειγμα σήμερα πληρώνουν τα ελαστικά και τα ανταλλακτικά τους όσο ένας ιδιώτης. Αν όμως το συνεργείο ξέρει ότι θα του πάει ο συνεταιρισμός δέκα αυτοκίνητα το μήνα, θα δώσει άλλες τιμές. Η πρότασή μας υπεβλήθη στο υπουργείο Μεταφορών 6-7 χρόνια πριν, αλλά παρέμεινε στο συρτάρι».


Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ nadia@enet.gr-ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κυβέρνηση ανδρεικέλων: Η μακάβρια όψη του νεοταξικού εφιάλτη


Του Θύμιου Παπανικολάου

Η καταιγίδα των νομοσχεδίων που προωθούνται με διαδικασίες «εξπρές», μέσα σ’ αυτούς τους επιλεγμένους καλοκαιρινούς μήνες δεν έχει τέλος.
Τη Δευτέρα 22 Αυγούστου (ημέρα που υπό κανονικές συνθήκες δεν πραγματοποιείται συζήτηση νομοσχεδίων στη Βουλή) θα ξεκινήσει η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας με τίτλο:
«Δομή, λειτουργία, διασφάλιση της ποιότητας των σπουδών και διεθνοποίηση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων».
Η Μεσσαλίνα της Νέας Τάξης (Άννα Διαμαντοπούλου), προωθεί το ολοκληρωτικό ξεχαρβάλωμα της Εθνικής Παιδείας, την παράδοση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις διεθνείς μαφίες του χρήματος και προσθέτει νέα βάρη στη λαϊκή οικογένεια…
Την αμέσως επόμενη εβδομάδα έρχεται για κύρωση στην Ολομέλεια της Βουλής, το «πακέτο» ενός μνημονίου κατανόησης και δύο τεχνικών συμβάσεων που αφορούν στη βαθύτερη πρόσδεση της χώρας στις ανάγκες της νέας δομής του ΝΑΤΟ.
Εδώ πλέον νομοθετείται και η ΥΠΟΤΑΓΗ της Ελλάδας σε ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ: Το ΘΕΜΕΛΙΟ της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.
Το μνημόνιο για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο «Συντονιστικό Κέντρο Ειδικών Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ (NSCC)» (που με τις ψήφους ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ. πέρασε από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής), φέρνει στην επιφάνεια την ύπαρξη παγκόσμιου μηχανισμού, υπό τη σημαία του ΝΑΤΟ και την ηγεσία των ΗΠΑ.
Αυτές οι «Ειδικές Επιχειρήσεις» διευθύνονται από αξιωματικό των ΗΠΑ. Ο Διοικητής των «Ειδικών επιχειρήσεων» των ΗΠΑ, ναύαρχος Όλσον έχει παραδεχτεί, το Μάιο του 2011 ότι: «κατά μέσο όρο καθημερινά, 12.000 προσωπικό των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων διεξάγουν ένα μεγάλο φάσμα δραστηριοτήτων σε πάνω από 72 χώρες διεθνώς και ενεργούν οπουδήποτε και οποτεδήποτε, από βυθούς θαλασσών μέχρι και στις κορυφές των ψηλότερων βουνών της Γης, από αρκτικές περιοχές μέχρι τροπικές ζώνες και από ειρηνικά μέρη, μέχρι και στις πιο άγριες εμπόλεμες ζώνες».
Γίνεται καθαρό ότι εδώ έχουμε τη ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΟΜΗ της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης. Μια ΔΟΜΗ αυτόνομης και ανεξάρτητης επέμβασης, δηλαδή ένα στρατιωτικό μηχανισμό υπεράνω των εθνικών κρατών!!!!
Το μακάβριο «έργο» αυτού του πλανητικού, υπερεθνικού μηχανισμού είναι κάθε είδους «ανορθόδοξων» αποστολών: Βρώμικες αποστολές ελέγχου των λαών, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ κινημάτων, ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΗΣ με κάθε τρόπο των λαών που δε συμμορφώνονται στις επιταγές των διεθνών κέντρων εξουσίας, της Νέας Τάξης…
Αυτό το «μνημόνιο» έρχεται η κυβέρνηση των ανδρεικέλων, με την ψήφο της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, να κυρώσει.
Οι δωσίλογοι νομοθετούν την ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ μας στα διεθνή στρατιωτικά όργανα της Νέας Τάξης και καθιστούν ΕΠΙΣΗΜΑ και με νομοθετική βούλα την Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι των διεθνών πρακτόρων, των παρακρατικών δυνάμεων, των μισθοφορικών στρατών και των ιδιωτικών εταιρειών «παροχής πολεμικών υπηρεσιών»!!!!
Εδώ βρίσκεται ο παγκόσμιος ΦΑΣΙΣΜΟΣ: Στην ολική στρατιωτικοποίηση του πλανήτη και της Ευρώπης.
Για να επικαλύψουν αυτόν τον πλανητικό ΦΑΣΙΣΜΟ (Νέα Τάξη) δαιμονοποιούν τα ακροδεξιά «σκιάχτρα», ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ και ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝ τις εθνικές, λαϊκές αντιστάσεις με τα ιδεολογήματα του χρήματος («ρατσισμός») και επιχειρούν να κατεδαφίσουν τους ιστορικούς και θρησκευτικούς ιστούς ΣΥΝΟΧΗΣ των κοινωνιών.
Σε αυτό το στρατηγικό πλάνο εντάσσεται και το κτηνώδες έγκλημα των διεθνών μυστικών υπηρεσιών στη Νορβηγία και το «Μανιφέστο» της τρομοκρατικής τους «διεθνούς»: Ένα «μανιφέστο» που ενοχοποιεί και στιγματίζει σαν «ρατσιστική παράνοια» κάθε εθνικό κίνημα και λαϊκή αντίσταση στη Νέα Τάξη, καθώς και την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, την πνευματική και πολιτισμική σπονδυλική στήλη της Ελλάδας και άλλων χωρών…
Τελειώνοντας θα δώσουμε ένα συνοπτικό πίνακα των «συμβολαίων θανάτου» που εκτελεί η κυβέρνηση των ανδρεικέλων σε αυτόν το μήνα:
α). Το νομοθέτημα που διαλύει τον κλάδο των ταξιτζήδων. Στα συρτάρια υπάρχουν ίδια νομοθετήματα και για άλλους επαγγελματικούς κλάδους…
β). Το νομοσχέδιο για την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών
γ). Το νομοθετικό πλαίσιο για την ταυτότητα των ιστολογίων (απόπειρα φίμωσής τους)…
δ). Η επιβολή της φοροκάρτας (φορολογικός «χαφιές»)
ε). «Κάρτα Υγείας»: Το ηλεκτρονικό φακέλωμα των ασθενειών μας…
στ). Προώθηση νομοσχεδίου για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και την παράλληλη επέκταση της χρήσης καμερών, πλαστικών σφαιρών κ.λπ…
ζ) Νομιμοποίηση του χαφιεδισμού και στην οικονομική και κοινωνική ζωή.
η). Κάρτα Μετανάστη:Η τελευταία βελονιά για την Κάρτα του Πολίτη
Όπως βλέπουμε η κυβέρνηση δεν είναι «ανύπαρκτη», όπως λένε κάποιοι…
ΥΠΑΡΧΕΙ ακόμα και εκτελεί με στραταρχική, δωσίλογη αναλγησία και αυθάδεια, ταχύτατα και πωρωμένα, τα «συμβόλαια θανάτου» μας που τις έχουν αναθέσει τα αφεντικά της: Οι ΛΗΣΤΕΣ και οι ΔΗΜΙΟΙ του κόσμου…
ΠΗΓΗ:  http://olympia.gr/

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Ραγκούσης εναντίον Ραγκούση


Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Άπειρες εργατοώρες έχουν χαθεί προκειμένου να μας εξηγήσει ο κ. Ραγκούσης τι μύγα τον τσίμπησε και αναστάτωσε όλη τη χώρα – κατ’ ουσίαν όλη την υφήλιο, αν ρίξουμε μια ματιά στις στρατιές των ταλαιπωρημένων τουριστών – καλοκαιριάτικα με ένα θέμα που όχι απλώς είχε ήδη ρυθμιστεί, αλλά και δεν τον υποχρέωσε κανείς (λέμε τώρα) να το προκαλέσει.
Η τρόικα διατυπώνει με sms τις απορίες της, η ΕΕ έχει εξαιρέσει τα ταξί και άλλες κατηγορίες μέσων δημοσίου συμφέροντος από την σχετική οδηγία και δεν υπάρχει άνθρωπος που να συμφωνεί μαζί του – αν εξαιρέσουμε κάτι θλιβερές περιπτώσεις πραιτοριανών (βουλευτών και πολιτευτών) που βολτάρουν επί μέρες στα τηλεπαράθυρα.
Μπορεί κάποιος να μας πει γιατί πρέπει να συνεδριάζουν επί ώρες ατέλειωτες και εν μέσω κρίσης κοινοβουλευτικές επιτροπές, ΚΤΕ και υπουργικά, επειδή η συγκεκριμένη μύγα (έτσι τη λένε τώρα) τσίμπησε τον κ. Ραγκούση;
Και μπορεί κάποιος να μας πει τι σόι κυβέρνηση είναι αυτή και τι σόι κοινοβουλευτική ομάδα είναι αυτή που χάνουν την ώρα τους να ακούνε αναλύσεις (γεμάτες ανακρίβειες και λανθασμένους αριθμούς) για το τι γίνεται με τα ταξί σε όλον τον κόσμο;
Μπορεί κάποιος να μας πει αν φοράνε πανταλόνια και φουστάνια όλοι και όλες που ανταλλάσσουν δηλητηριώδη σχόλια για τον κ. Ραγκούση στις γωνίες και στα πηγαδάκια (έτσι είναι και μην προσπαθήσει κανείς να διαψεύσει), αντί να τον αρπάξουν από το πέτο και να ζητήσουν εξηγήσεις για όλα όσα συνωμοτικά του καταμαρτυρούν – για το sms της τρόικας, για τις διάφορες φήμες περί συμφερόντων, για όλα όσα επιτέλους δημοσίως έχουν διατυπωθεί ως φόβοι και ως βεβαιότητες;
Η χώρα έχει χρεοκοπήσει, δίνουμε μάχη να εισπράξουμε κάτι από τον τουρισμό και όλοι ψελλίζουν διάφορα φληναφήματα;
Μπορούμε να μάθουμε γιατί δεν του λένε κατάμουτρα αυτά που ψιθυρίζουν;
Πως όλα αυτά τα κάνει επειδή είναι άνθρωπος του αρχηγού, πως παρεισέφρησε στην πολιτική μέσω του ψηφοδελτίου επικρατείας, πως απέτυχε σε ό,τι ανέλαβε, πως είναι ο πιο πραιτοριανός από όλους τους πραιτοριανούς;
Υπάρχει και κάτι ακόμη που καθιστά εντελώς «περίεργη» (για να χρησιμοποιήσω την τροϊκανή ορολογία) την παρούσα μεταστροφή:
Τον Απρίλιο του 2010, η Ελλάδα ενσωμάτωσε την κοινοτική Οδηγία 2006/123, σύμφωνα με την οποία στις ρυθμίσεις με τις οποίες απελευθερώνονται οι υπηρεσίες στον τομέα μεταφορών, ΔΕΝ περιλαμβάνονται οι αστικές συγκοινωνίες, τα αγοραία οχήματα (ταξί) και τα ασθενοφόρα.
Και ποιοι υπογράφουν την ενσωμάτωση (με τον νόμο 3844/2010) της συγκεκριμένης οδηγίας που εξαιρεί αυτό που θέλει τώρα να περιλάβει ο κ. Ραγκούσης;
Μα κάτω από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας φιγουράρει πρώτο – πρώτο το όνομα του ίδιου του… Ι. Ραγκούση με την ιδιότητα του υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (που τώρα κόπηκε στα δύο ελέω ανασχηματισμού).
Και ακολουθούν τα ονόματα των κ.κ. Γ. Παπακωνσταντίνου (ως υπουργού Οικονομικών, αλλά… πάει κι’ αυτός), της κ. Κατσέλη (ως υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, αλλά πάει κι’ αυτή, πάνε και τα υπουργεία, διελύθησαν εις τα εξ ως συνετέθησαν) και του κ. Καστανίδη ως υπουργού Δικαιοσύνης.
Μήπως μπορεί να μας πει ο κ. Ραγκούσης τι έγινε και άλλα υπογράφει ως υπουργός Εσωτερικών (κλπ, κλπ) και άλλα επιδιώκει ως υπουργός Μεταφορών;
Και μπορούν να μας πουν όλοι οι υπόλοιποι τι παριστάνουν, παρακολουθώντας να τσαλακώνονται οι υπογραφές τους;
Οι αποδείξεις και τα (αληθινά) στοιχεία
Έλαβα μια επιστολή από μια ομάδα νέων επαγγελματιών από την Πάτρα.
«Ως νέοι άνθρωποι», μου γράφουν, «αποφύγαμε να γίνουμε θαμώνες σε βουλευτικά γραφεία για διορισμό και εκποιήσαμε πατρική περιουσία αγοράζοντας μια άδεια ταξί. Πριν από την απόφαση μας ενημερωθήκαμε τόσο για τον τρόπο λειτουργίας των ταξί όσο και για την αγοραπωλησία («Property Rights», δικαιώματα ιδιοκτησίας) των αδειών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι προχωρήσαμε στην επένδυση.Επιλογή μας ήταν να γίνουμε ταξιτζήδες στην πατρίδα μας και όχι να επενδύσουμε 250.000-400.000 ευρώ για άδεια στην Ρώμη, στο Παρίσι κλπ».
Πολύ ενημερωμένοι, οι άνθρωποι μου έστειλαν και την ομιλία του οικονομολόγου Cristian Iaione «Η ρύθμιση των δημοσίας χρήσης τοπικών μεταφορών, λεωφορεία και ταξί στην στάση της απελευθέρωσης», στο πανεπιστήμιο «La Sapienza» της Ρώμης, στις 29 Μαρτίου 2008.
Το κείμενό του προκύπτει από μελέτη του ευρωπαϊκού κανονισμού 1330/2007 της 23 Οκτωβρίου 2007 σχετικά με τις (TPL) υπηρεσίες οδικής ή σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών με σκοπό να τροποποιήσει τον κανονισμό των δημοσίας χρήσης αστικών μεταφορών.
Και ιδού τι λέει ο οικονομολόγος – και δεν έχει καμία σχέση με όσα είπε στους βουλευτές προχθές ο κ. Ραγκούσης – αλλά μήπως και οι ίδιοι είχαν φροντίσει να έχουν προηγουμένως ενημερωθεί για να κοντράρουν τα «στοιχεία» και τα νούμερα που τους παρέθεσε με ύφος χιλίων καρδιναλίων;
«Στην Ιταλία η υπηρεσία ταξί καθορίζεται από το νόμο της 15ης Ιανουαρίου 1992, αριθμός 21 και εισάγεται ως «εξυπηρέτηση επιβατών με μέσα δημοσίας χρήσης». Η πρόσβαση στην αγορά γίνεται με τρόπο περιοριστικό. Το δικαίωμα να ασκηθεί το συγκεκριμένο επάγγελμα βρίσκεται υπό το καθεστώς αυστηρών κανόνων και με προγραμματισμένο αριθμό αδειών ανά πόλη. Το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος δίνεται με την έκδοση άδειας από τους δημόσιους φορείς μετά από προκήρυξη ανοικτού διαγωνισμού. Η άδεια αντιστοιχεί σε ένα μόνο όχημα και το κόμιστρο ορίζεται από νόμους. Αρμόδιοι για τον αριθμό και την τυπολογία των οχημάτων, τις προϋποθέσεις για την έκδοση άδειας, τον τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας καθώς και τα κριτήρια καθορισμού του κόμιστρου είναι οι δήμοι.
Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρείς κατηγορίες χωρών
Ορισμένες χώρες όπως η Σουηδία υιοθέτησαν ένα ανταγωνιστικό καθεστώς εντελώς απελευθερωμένο, ενώ η Ολλανδία κράτησε τον έλεγχο του μέγιστου κομίστρου και η Ιρλανδία έχει απελευθερώσει μόνο το αριθμό των ταξί. Άλλες χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, το Βέλγιο, η Δανία συνεχίζουν να προτιμούν την ύπαρξη κανόνων, περισσότερο ή λιγότερο ελαστικών.
Τέλος μία τρίτη κατηγορία χωρών όπως η Ιταλία, η Γερμανία, το Βέλγιο (περιοχή Βρυξελών) και η Γαλλία έχουν υιοθετήσει πιο αυστηρούς κανονισμούς (μέγιστο κόμιστρο ή σταθερός, κλειστός αριθμός αδειών, συγκεκριμένες βάρδιες και περιοχές).
Σύμφωνα με μελέτες πάνω στις κύριες επεμβάσεις απελευθέρωσης διαπιστώνεται ότι η απελευθέρωση δεν έδωσε μονοσήμαντα αποτελέσματα, συνεχίζει ο οικονομολόγος.
Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με την υπηρεσία ελέγχου αστικών υπηρεσιών της Ρώμης και όσον αφορά στην έντονη απελευθέρωση που έγινε σε Σουηδία, Νέα Ζηλανδία και σε τρεις πολιτείες της βόρειας Αμερικής (Φοίνιξ, Σαν Ντιέγκο, Σιάτλ) τα μόνα κοινά και μονοσήμαντα αποτελέσματα είναι η έντονη αύξηση προσφοράς, υπερβολικό TURN-OVER (άνοιγμα-κλείσιμο) και μείωση του βαθμού συγκέντρωσης της αγοράς.
Τα αποτελέσματα αυτά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την μεγάλη είσοδο μεμονωμένων ταξιτζήδων στην αγορά (ένα ταξί-ένας οδηγός). Η κατάσταση των ταξιτζήδων έχει πάντως χειροτερέψει λόγω της μείωσης του εισοδήματος (Σουηδία, πολιτείες ΗΠΑ) και λόγω αύξησης των ωρών εργασίας (Σουηδία, Νέα Ζηλανδία).
Κατά τα άλλα παρατηρήθηκε ότι ενώ στο Φοίνιξ, Σαν Ντιέγκο και Σιάτλ οι τιμές αυξήθηκαν σταθερά, στη Σουηδία αυξήθηκαν για να μειωθούν ένα χρόνο μετά ενώ στη Νέα Ζηλανδία μειώθηκαν στις μεγάλες πόλεις αλλά αυξήθηκαν στις πιο μικρές.
Ο χρόνος αναμονής μειώθηκε μόνο στη Νέα Ζηλανδία ενώ ανάπτυξη εναλλακτικών υπηρεσιών έγινε στη Νέα Ζηλανδία και στη Σουηδία αλλά όχι στις αμερικάνικες πολιτείες. Στο σύνολό της η ποιότητα της υπηρεσίας αποδεικνύεται χειρότερη ή μη βελτιωμένη».
Διαβάστε τώρα και το καλύτερο:
«Σε τελική ανάλυση από τις πιο πάνω εμπειρίες φαίνεται ότι η απελευθέρωση του επαγγέλματος δεν είναι μονοσήμαντη. Πιο συγκεκριμένα αποδεικνύεται ότι κοινό χαρακτηριστικό της απελευθέρωσης είναι η δημιουργία εταιρειών διαχείρισης οχημάτων σε περισσότερες από μια βάρδια, πράγμα που καθορίζει μια δυνατή αύξηση του βαθμού συγκέντρωσης της αγοράς στα χέρια λίγων.
Επίσης, από τις πιο πάνω (παραπάνω) εμπειρίες έντονης απελευθέρωσης η κατάσταση των ταξιτζήδων χειροτέρεψε και οικονομικά και λόγω αύξησης των ωρών εργασίας, με μια ευρύτερη χειροτέρευση της ποιότητας υπηρεσιών. Και όλα αυτά χωρίς να έχουμε ως αποτέλεσμα τη μείωση των τιμών.
Στις περιπτώσεις που ακολουθήθηκε μια απελευθέρωση πιο ήπια (πχ. Ιαπωνία και Κορέα) με εξάλειψη περιορισμών, σημειώθηκε έντονη αύξηση τιμών, χειροτέρευση της κατάστασης των ταξιτζήδων και όλα αυτά χωρίς η εν λόγω απελευθέρωση να επιφέρει καλυτέρευση της ποιότητας και της ασφάλειας.
Τέλος στις περιπτώσεις που εστίασαν στην εισαγωγή ενός συστήματος διαχείρισης από επιχειρήσεις (πχ. Νέα Υόρκη και Αδελαΐδα) διαπιστώθηκε μια ξεκάθαρη αλλαγή της δομής της αγοράς με σταδιακή μεταμόρφωση της κατάστασης των ταξιτζήδων, από ανεξάρτητους επιχειρηματίες σε υπαλλήλους και τελικά σε ενοικιαστές, χωρίς και πάλι αυτό να έχει συμβάλει σε μείωση των τιμών, με αναμφίβολα τα αποτελέσματα χειροτέρευσης της ποιότητας και της ασφάλειας».
Υπάρχει και «καλυτερότερο»:
«Η άγρια απελευθέρωση δεν είναι η λύση στην αποτυχία της δημόσιας επέμβασης. Προτείνεται να βελτιωθεί η δημόσια επέμβαση για να ελαχιστοποιηθεί η αναποτελεσματικότητα στην αγορά των ταξί.
Οποιαδήποτε επέμβαση που στοχεύει στην βελτίωση της νομοθεσίας του κλάδου πρέπει να λάβει υπόψη το οικονομικό περιβάλλον της χώρας, επομένως και τα χαρακτηριστικά της σχετικής αγοράς».
Και μια εμπειρία:
«Το 2006 η ιταλική κυβέρνηση προσπάθησε να «ανοίξει» την αγορά των ταξί. Βρέθηκε μπροστά στην αντικειμενική και αποδεδειγμένη αδυναμία να επιλύσει όλες τις δυσλειτουργίες της υπηρεσίας με μια απλή απελευθέρωση. Έτσι υιοθέτησε την λύση με κανονισμούς που τείνουν να εγγυηθούν περισσότερη αποτελεσματικότητα στην υπηρεσία χωρίς να βλάψουν άλλα συμφέροντα όπως η μείωση της κυκλοφοριακής συμφόρησης, οι συνθήκες εργασίας/εισοδήματος και τελικά η ικανότητα στήριξης της υπηρεσίας των ταξί.
Η τελική λύση ήρθε από τον λογικό συμβιβασμό ανάμεσα στις διαφορές και διαφορετικές ανάγκες των πελατών, των ταξιτζήδων και των υπεύθυνων αρχών».
Κατά την συζήτηση στην Επιτροπή των Οικονομικών, ο κ. Ραγκούσης έφερε ως υποδείγματα μια σειρά από αποτυχημένα παραδείγματα, όπως αυτό της Ιρλανδίας που, μετά από μια περίοδο πλήρους απελευθέρωσης (και πλήρους αποτυχίας), επέστρεψε σε καθεστώς απόλυτου περιορισμού.
Και βέβαια, από όλες τις χώρες της Ευρώπης, χρησιμοποίησε μόνο τις πέντε που τον βολεύουν για να στηρίξει τη δική του (μουλαρωμένη) στάση. Όπου επίσης τίποτε δεν βελτιώθηκε.
Φυσικά, δεν κατάφερε να κάνει σωστά ούτε τον λογαριασμό της ήδη υπάρχουσας αναλογίας πληθυσμού/αριθμού ταξί στην ίδια την Αθήνα.
Μα αν δεν μπορεί να μας πει πόσα ταξί αναλογούν σε κάθε χίλιους κατοίκους της Αθήνας, γιατί να θεωρήσουμε σωστά όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της «διάλεξης»;
πηγή: http://ksipnistere.blogspot.com

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Τραπεζίτης πίσω από την «ανατροπή» Ραγκούση για τα ταξί


Του Μενέλαου Τασιόπουλου
Πολιτικά εξέπληξε και στη συνέχεια αποδοκιμάσθηκε και από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, η αιφνιδιαστική επιλογή Ραγκούση, ελάχιστες μέρες αφού ανέλαβε από τον κ. Ρέππα το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, για την αλλαγή των όσων συμφωνήθηκαν μεταξύ κυβέρνησης και ιδιοκτητών ταξί , στην λογική της απελευθέρωσης του επαγγέλματος.
Συγκεκριμένα ο κ. Γ. Ραγκούσης προτίθεται να εκμηδενίσει την αξία απόκτησης μιας άδειας ταξί και να απελευθερώσει τελείως τον έλεγχο του αριθμού τους. Είναι ένα καθεστώς πρωτόγνωρο που δεν ισχύει σε καμία χώρα της Ευρώπης και ουσιαστικά εκμηδενίζει την αξίας περίπου 150.000 ευρώ επένδυση που έχουν κάνει για κάθε τέτοια άδεια, μέχρι σήμερα και τις περισσότερες φορές με δανεισμό, οι επαγγελματίες του κλάδου.
Πληροφορίες του Newscode.gr, αναφέρουν ότι πίσω από τον «αιφνιδιασμό» Ραγκούση , υπάρχει ο σχεδιασμός πολύ γνωστού τραπεζίτη, που συνηθίζει να κάνει περίεργα επιχειρηματικά παίγνια. Ο εν λόγω κύριος θέλει να αποκτήσει με πολύ μικρό κόστος περίπου 700 άδειες ταξί και αυτά να έχουν ως περιβάλον λειτουργίας το αεροδρόμιο «Ελ Βενιζέλος», ως εταιρεία με σύμβαση συνεργασίας με το αεροδρόμιο. Ανάλογες σκέψεις κάνουν και μεγαλο- ξενοδόχοι των Αθηνών, ειδικά κεντρικών ξενοδοχείων των Αθηνών, που θα ήθελαν να αποκτήσουν για παράδειγμα μίνι στόλο ταξί, 30-35 αυτοκινήτων για την εξυπηρέτηση της πελατείας τους.
Σε μια τέτοια περίπτωση οι σημερινοί ιδιοκτήτες ταξί θα οδηγούνταν στη χρεοκοπία, αφού η αξία των αδειών θα εκμηδενιζόταν , τα δάνεια θα παρέμεναν προς αποπληρωμή και η λειτουργία του ταξί, όχι μόνον δεν θα απελευθερωνόταν επιπλέον, αλλά θα αποκτούσε πολύ σημαντικούς περιορισμούς. Το επάγγελμα θα κλείσει αντί να ανοίξει και τη μικρομεσαία επιχείρηση, που αποτελεί σήμερα ένα ταξί, θα αντικαθιστούσε το καρτέλ , που σχεδιάζει ο τραπεζίτης και κάποοι άλλοι από τους «ισχυρούς» των Αθηνών.
Οι σημερινοί ιδιοκτήτες και οδηγοί των ταξί , θα παρέμεναν στην περίπτωση αυτή οδηγοί, χωρισμένοι σε τρείς βάρδιες και με μηνιαία αμοιβή περίπου 500 ευρώ.
Ο ρόλος του Γ. Ραγκούση, αλλά και οι τάχα πρωτοβουλίες για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων στην Ελλάδα, είναι όχι μόνον σκοτεινός, αλλά και απευθείας διαπλεκόμενος.
Αντί λοιπόν οι οδηγοί ταξί να αποκλείουν λιμάνια όταν καταφθάνουν κρουαζιερόπλοια, καλύτερα να αποκλείσουν τα υποκαταστήματα της Τράπεζας, του εμπλεκόμενου επιχειρηματία και να ζητήσουν από τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους πολίτες, να μεταφέρουν τιςκαταθέσεις τους σε άλλες τράπεζες, ώστε το μήνυμα να είναι ισχυρό και με βάθος στο μέλλον.
Όσο για τον κ. Ραγκούση , κάποιος πρέπει να του μιλήσει για το δημόσιο συμφέρον των πολλών που εκ της θέσης του, οφείλει να εξυπηρετεί . και για να μην έχουμε καλοκαιρινές συγκρούσεις με το εν λόγω υπουργείο, ας μας αποδείξουν με έμπρακτο τρόπο ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν και ότι στον προτεινόμενο νόμο, θα υπάρξει θωράκιση του ταξί από τα καρτέλ, που σχεδιάζονται.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Ούτε βήμα πίσω, απεργία διαρκείας, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!



H δωσίλογη κυβέρνηση Παπαντρέου-Θαθαντρέου βρισκόμενη σε διατεταγμένη υπηρεσία εξαπέλυσε πόλεμο σε άλλη μία κοινωνική ομάδα, στους αυτοαπασχολούμενους στα ταξί. Αφού διέλυσαν τους εργαζόμενους στα φορτηγά πέρυσι την ίδια εποχή και τους υπάλληλους στις δημόσιες συγκοινωνίες, αφού παρέδωσαν το εθνικό δίκτυο (τρενα, αεροδρόμια, ΟΑ, λιμάνια, εθνικούς δρόμους κλπ) σε ιδιωτικές εταιρείες που απαρτίζονται από τυχοδιώκτες και τζάμπα μάγκες αποφάσισαν να βάλουν χέρι και στο ταξί για να τελειώνουν με το φιλέτο που λέγεται ‘Μεταφορές’ παραδίδοντάς τα σ’ αυτούς που τους καθοδηγούν δηλαδή στη ντόπια και υπερεθνική ελίτ. Στρατηγό αυτού του εγχειρήματος ο Παπαντρέας όρισε τον ηττημένο από τη Μάχη της Κερατέας, το σοβαρό και αποφασισμένο παιδί από την Πάρο, τον Γ. Ραγκούση. Άλλωστε ο Γιωργάκης Παπαντρέου πρέπει να πλασάρεται από τα Μέσα Μαζική Εξαπάτησης ως ο Πρωθυπουργός που δίνει σκληρή μάχη στο εξωτερικό για τη σωτηρία της πατρίδας, για το καλό του τόπου, για το εθνικό συμφέρον. Σ αυτό το σημείο είναι που οι ιδιοκτήτες καναλιών ενεργοποιούν τα παπαγαλάκια τους και τους τηλε-κανίβαλους αστέρες τους για να παραπληροφορήσουν, να δημιουργήσουν σύγχυση και φόβο στο τηλεοπτικό κοινό που κάθε μέρα όλο και περισσότερο καταλαβαίνει τον ρόλο τους. Είναι το σημείο που το συμφέρον του ντόπιου κεφαλαίου βαφτίζεται εθνικό συμφέρον από τους πολιτικούς και τα παπαγαλάκια τους, η σωτηρία των ελληνικών και ξένων τραπεζών ταυτίζεται με τη σωτηρία της πατρίδας, το καλό των πλουσίων μετονομάζεται σε καλό του τόπου, η παράδοση των ταξί στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο βαφτίζεται με την εύηχη λέξη της δήθεν «απελευθέρωσης» ή με τον ωραίο στο άκουσμα χαρακτηρισμό του «ανοίγματος κλειστών επαγγελμάτων» θυμίζοντάς μας τον περίφημο «Eκσυγχρονισμό» Σημίτη και την πρωτοπόρα «Επανίδρυση του Κράτους» του Καραμάν-Αλή.
Η απάντηση μας σε αυτή την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου

, μέσω των πολιτικών του πιονιών, ήταν να προβούμε σε απεργία διαρκείας για να αποφευχθεί η παράδοση των ταξί στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο. Και η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε τόσο από την μαζικότητα και την αποφασιστικότητα των κινητοποιήσεων όσο και από το ότι αυτές οι κινητοποιήσεις είναι πολύπλευρες, διαφορετικές και ακομμάτιστες. Πόνταραν και ποντάρουν στον κοινωνικό αυτοματισμό δηλαδή στο να ταχθεί η κοινή γνώμη εναντίον μας αλλά και στο ότι γρήγορα θα κουραστούμε .Αφού συμπέραναν ότι αυτοί οι μηχανισμοί δεν μας πτοούν, έθεσαν σε λειτουργία την «δικαιοσύνη» τους, προκειμένου να μας εκφοβίσουν με διώξεις, δήθεν για παρακώλυση συγκοινωνιών, όπως έχουν πράξει και με το κίνημα «Δεν Πληρώνω».Και αυτό όταν τόσο εμείς όσο και το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ανοίγουμε τις μπάρες για να περνάνε ελεύθερα τα αυτοκίνητα, μη παρεμποδίζοντας φυσικά κανένα. Από την άλλη σε μια τακτική ελιγμού και για να κερδίσουν χρόνο τώρα που η τουριστική κίνηση (ποιος ωφελείται άραγε από τον τουρισμό; ο απλός πολίτης ;) είναι στο ζενίθ, μας καλούν σε δήθεν διάλογο. Σε διάλογο του στυλ «Σφάξε με αγά μου να αγιάσω».Θέλουν να διακόψουμε την απεργία τώρα που «πλήττεται» ο τουρισμός (δηλαδή το ξενοδοχειακό κεφάλαιο που φορολογείται όλως τυχαίως με 6,5% φ.π.α ) και από Σεπτέμβριο να μας τελειώσουν άνετα χωρίς να έχουν παράπλευρες απώλειες.
Τώρα λοιπόν που η κυβέρνηση αναδιπλώνεται και προσπαθεί να μας διασπάσει με εκφοβισμούς και απειλές είναι η κατάλληλη στιγμή στην οποία έχουμε χρέος απέναντι στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας αλλά και απέναντι στην κοινωνία να αντεπιτεθούμε και να κλιμακώσουμε τον αγώνα. Να εντείνουμε την αντιπαράθεση μας με αυτό το τερατούργημα της κοινοβουλευτική διδακτορίας που όχι μόνο παίρνει πίσω κεκτημένα δικαιώματα και κατακτήσεις ολόκληρου του 20ου αιώνα αλλά διαλύει τον κοινωνικό ιστό και οδηγεί το λαό και κυρίως τη νεολαία στην εξαθλίωση και στη φτώχεια, βορρά στια άγριες διαθέσεις του παγκοσμιοποιημένου πλέον κεφαλαίου που θα έρθει στη χώρα σαν Ευεργέτης και Μεσσίας( όπως οι επιφανείς Έλληνες εφοπλιστές) να επενδύσει σε μια κοινωνία με κινεζοποιημένο εργατικό δυναμικό αφού πρώτα με το Μεσοπρόθεσμο όλος ο δημόσιος πλούτος περάσει στα χέρια του.
Θα πρέπει όλοι οι συνάδελφοι να συνειδητοποιήσουν ότι το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας προβληματίζεται έντονα για τις διαστάσεις που μπορεί να λάβει η απεργία διαρκείας γι αυτό και θα επιστρατεύουν όλο τον κρατικό μηχανισμό τους. Σήμερα οι εισαγγελείς, αύριο οι δυνάμεις καταστολής. Φοβούνται ότι αν συνεχίσουμε την απεργία θα ενταχθούμε από Σεπτέμβριο και με τα άλλα κοινωνικά κινήματα και θα συμπαραταχθούμε και με άλλους εργατικούς κλάδους και θα τους κάνουμε να ψάχνουν για ελικόπτερα. Γι αυτό η συνέχιση της απεργίας είναι επιτακτική ανάγκη για μια νίκη του κλάδου μας. Μια νίκη που επί της ουσίας θα αποτελέσει νίκη ολόκληρου του εργατικού κινήματος αλλά και ολόκληρου του λαού. Εφαλτήριο για την ολοκληρωτική καταστροφή αυτού του σάπιου και διεφθαρμένου συστήματος που ωφελεί τους λίγους και συνθλίβει τους πολλούς.

Ούτε βήμα πίσω, απεργία διαρκείας, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

Πρωτοβουλία Αυτοαπασχολούμενων στα Ταξι από τα κάτω
www.protaxi2011.blogspot.com

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Πυρετός στην κίτρινη κοιλάδα

Γιάννη μου το ταξίμετρο, γιατί ειν' σταματημένο;


Του Ρέππα το διάταγμα γιατί είναι πεταμένο;

Μήπως του ΓΑΠ εκάκιωσες που σου 'κανε τσαλίμια;

Φταίνε οι ταριφαίοι μας που φαίνονται αγρίμια;



Γιάννη, ο Λυμπερόπουλος το βάφει το μαλλί του.

Αν γινατώσει Γιάννη μου θα βγάλει την... βουλή του.

Θα πήξει ταξί το Σύνταγμα, μπλόκα μες στα λιμάνια.

Δεν κάνεις βρε για υπουργός. Να πας να βγεις στην Πάνια.



Γιάννη, σε τρων' για πρωινό. Τον ΓΑΠ για μεσημέρι.

Το βράδυ τρώνε Μόσιαλο, χειμώνα καλοκαίρι.



Θέλεις απελευθέρωση; Τζάμπα να δίνεις άδεια;

Μήπως στους βιομήχανους θέλεις να κάνεις χάδια;

Να κάνουν στόλους κίτρινους, το κόμιστρο ν' αυξήσουν;

Να έχουν δούλους οδηγούς και αίμα να ρουφήξουν;



Δεν λειτουργούν Γιαννάκη μου. Τα κόλπα παλιωμένα.

Οι προπαγάνδες των οκτώ, λογίδρια σαλιωμένα.



Δεν φορομπήχνουν οι οδηγοί, μνημόνια δεν ψηφίζουν.

Εσείς μας ξεπατώσατε και όσοι σας στηρίζουν.

Βάλε κι εσύ βρε υπουργέ νερό μες στο κρασί σου

Γιατί θα σου τα ψάλλουνε κι οι ντόπιοι στο νησί σου.

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Jan Pehchan Ho - Mohammed Rafi, Gumnaam Song



ΝΑΙ ΡΕ ΘΑ ΣΑΣ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ

Οι άδειες ταξί και η κοινή λογική


Δυστυχώς άλλος ένας πολιτικός και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κύριος Ραγκούσης προσπαθεί να περάσει την λογική του παραλόγου… Για ένα πολύ απλό θέμα που στην Ευρώπη έχει λυθεί προ πολλού, εδώ το έχει μετατρέψει σε μέγα ζήτημα. Μας αρέσει η όχι το επάγγελμα του ταξιτζή έχει κάποιες ιδιαιτερότητες που δεν το αφήνουν να υπαχτεί στους νόμους της ελεύθερης αγοράς
1) Το κόμιστρο καθορίζεται από το κράτος ( όποτε δεν μπορεί να υπάρξει συναγωνισμός μεταξύ των ταξιτζήδων)
2) Όσο καλός επαγγελματίας και να είναι ένας ταξιτζής , εγώ που είμαι ο πελάτης δεν μπορώ να τον αναζητήσω πάλι ( θα πάρω το πρώτο ταξί που θα βρω, και δεν θα περιμένω στο δρόμο , με τις ώρες μήπως ξαναβρώ εκείνον τον καλό ταξιτζή που βρήκα χθες….).
3) Όπως σε όλη την Ευρώπη αλλά και στον περισσότερο κόσμο τα ταξί που κυκλοφορούν είναι ανάλογα με τον πληθυσμό. ( Μάλιστα σε δυο περιπτώσεις όπως της Γαλλίας και της Ιταλίας , όταν τα άφησαν ελεύθερα , μέσα σε τρεις μήνες το αναίρεσαν γιατί είδαν τα προβλήματα που δημιουργηθήκαν – κυκλοφοριακό, περιβαλλοντολογικό κλπ)
Τι λέει λοιπόν η λογική με τα δεδομένα και την πείρα που υπάρχουν? Ότι τα ταξί που κυκλοφορούν σε κάθε πόλη πρέπει να είναι περιορισμένα και ανάλογα με τον πληθυσμό.
Έρχεται λοιπόν ένας υπουργός ο κύριος Ρεππας βάζει τους σύμβουλους του ( τους οποίους τους πληρώνει ο Ελληνικός λαός ) και βγάζουν ένα κοινά αποδεκτό ( από κυβέρνηση και ταξιτζήδες) σχέδιο για το άνοιγμα του επαγγέλματος. Με το σχέδιο αυτό αίρονται οι περισσότεροι περιορισμοί στο ποιοι μπορούν να αγοράσουν ή να οδηγήσουν ταξί. (πλέον έχουν δικαίωμα στο ταξί δημόσιοι υπάλληλοι, αλλοδαποί που μιλούν την Ελληνική γλώσσα κλπ) Παρέχει το δικαίωμα κάποιος που έχει ταξί να αλλάξει έδρα. Και πολλά άλλα ανοίγματα.
Στην ουσία αφήνει 2 περιορισμούς που προστάζει η λογική :
1) Οι άδειες ταξί είναι ανάλογες με τον πληθυσμό της πόλης
2) Βάζει όριο στο ποσοστό των αδειών που μπορεί να έχει μια εταιρεία για τον ευνόητο λόγο να μην δημιουργηθούν καρτέλ. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι υπάρχει Ευρωπαϊκή οδηγία για να μειωθούν οι άδειες των ταξί στην Αθήνα γιατί είναι πάρα πολλές ως προς τον πληθυσμό ( Αναρωτιέμαι αυτήν την οδηγία γιατί δεν την αναφέρουν πουθενά οι ταξιτζήδες, αφού την ξέρει καλά το σωματείο τους).
Και ενώ όλα βαίνουν καλώς και δεν έχει ανοίξει μύτη με το άνοιγμα του επαγγέλματος έρχεται ο κύριος Ραγκούσης και δημιουργεί ένα τεράστιο θέμα εκ του μη έχοντος. Καταρχήν δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να ξανά πληρώσει ο Ελληνικός λαός τους συμβούλους του υπουργείου να ασχοληθούν εκ νέου και να φτιάξουν ένα νέο σχέδιο για το άνοιγμα του συγκριμένου επαγγέλματος , από την στιγμή που το προηγούμενο ήταν κοινά αποδεκτό
Επίσης αυτό που ζητούν οι ταξιτζήδες είναι τα 2 λογικά πράγματα που ισχύουν στην Ευρώπη. Περιορισμένες άδειες και όχι καρτέλ. Θα μπορούσε λοιπόν να δει τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, να δει ότι ακόμα και στις χώρες που έδωσαν άδειες χωρίς όρια, τις πήραν πίσω, και πατώντας στο σχέδιο Ρεππα να το βελτιώσει κι άλλο. Όπως π.χ να έχουν προτεραιότητα στις άδειες ή στην οδήγηση οι άνεργοι ( μέσω ΟΑΕΔ) και μετά κάποιος που έχει ήδη δουλειά.
Αυτό που έχει καταφέρει είναι να έχει συνταχθεί με τους ταξιτζήδες όλη η αντιπολίτευση άλλα και Βουλευτές του Πασοκ, γιατί βλέπουν το παράλογο του πράγματος…. Το τελικό αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης χορήγησης αδειών δεν θα είναι η ρύθμιση τους μέσω της αγοράς όπως είπε ο κύριος Ραγκουσης. Δεν θα αντέξει ο πιο επαγγελματίας αλλά αυτός που έχει επιπλέον εισοδήματα και θα μπορεί να αντέχει όσο οι υπόλοιποι θα εξοντώνονται από την πληθώρα προσφοράς υπηρεσιών και την αντίστοιχη μειωμένη ζητησή τους λόγω της οικονομικής κρίσης.
Και μια τελευταία θεωρητική ερώτηση….. Όλοι οι ανάλογοι υπουργοί που έχουν περάσει από τις χώρες της Ευρώπης τόσα χρόνια και δεν έδωσαν ανεξέλεγκτα άδειες είναι χαζοί ; και ο μόνος έξυπνος είναι ο κύριος Ραγκούσης


Γιώργος Παντελίδης                               http://www.tovima.gr/opinions/useropinions/article/?aid=411952