TutUMakIaS TV

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

βρε, πως αλλάζουνε οι καιροί...




...Πέμπτη σήμερα, παραμονή Πρωτομαγιάς

θυμάμαι όταν ήμασταν πιτσιρίκια

πως και πως περιμέναμε την Πρωτομαγιά

όχι μόνο για την χαρά της εκδρομής

όχι μόνο για το λουλουδένιο στεφάνι

που χαμός γινότανε ποιος θα φτιάξει το πιο όμορφο

μέσα στη γειτονιά

αλλά γιατί ο Μάης δυο πράγματα έφερνε κοντά μας

τα παγωτά και τη θάλασσα...

αγαπημένες ερωτήσεις των παιδικών χρόνων

"πόσα παγωτά έχεις φάει και πόσα μπάνια έχεις?"

υπήρχαν και κάτι μάγκες, μεγαλύτεροι

που έλεγαν πως θα ξεκινούσαν τα μπάνια εκείνη τη μέρα...

και συχνά, άμα ο καιρός ήταν καλός το έκαναν,

ζήλεια εμείς οι μικρότεροι που δεν μας επέτρεπαν οι γονείς μας

τέτοιες ταρζανιές...

κι εκείνη η αγωνία του πρωινού...από ώρα τα μάτια ήταν ορθάνοιχτα

με την φαντασία της εκδρομής,

έτσι που μόλις έβαζε μια φωνή η μάνα ήμασταν στο πόδι και έτοιμοι...

και μην σκεφτείτε πως τότε το αυτοκίνητο ήταν το προσφιλές μέσο

με τα πόδια πηγαίναμε, μια γειτονιά ολόκληρη τραγουδώντας

και κατά τη διαδρομή κλέβαμε και κανένα λουλούδι απ' τις αυλές που συναντούσαμε...΄

όμορφες εικόνες...και φυσικά το απόλυτο "εργαλείο" μιας σωστής Πρωτομαγιάς

ήταν τι άλλο? η κούνια...και δώστου καυγάς και φωνή ποιος θα κουνηθεί πρώτος

και ποιος δεύτερος...

σήμερα, καθώς ετοιμάζομαι να πάω στη δουλειά και τα σκέφτομαι όλα αυτά,

κουνάω το κεφάλι...

το μόνο που σκέφτομαι για αύριο είναι πως θα κοιμηθώ λίγο παραπάνω...

βρε, πόσο αλλάζουν οι καιροί...

καλή πρωτομαγια

Πρωτομαγιά !!!!


Πρωτομαγιά αύριο, ευκαιρία να τρέξουμε στη φύση, να την αγγίξουμε, να γίνουμε ένα μαζί της, να κυλιστούμε στο καταπράσινο χαλί της, να στολιστούμε με τα λουλούδια της και να στολίσουμε και το σπίτι μας...

Μη χάσετε την ευκαιρία να πάρετε τα δώρα της φύσης μαζί σας!

Η επαφή σας με τη φύση -με το φυσικό μας περιβάλλον- θα σας ανταμείψει γενναιόδωρα!

Τα πρώτα χαμόγελα θα φωτίσουν το πρόσωπο σας μόλις απομακρυνθείτε από την τσιμεντένια φυλακή σας.

Το παιχνίδι και η ξεγνοιασιά θα γεμίσουν την ψυχή σας.

Μα και το σώμα σας θα χαρεί την έξτρα δόση ενέργειας που θα πάρει.

Γίνετε παιδιά και κυλιστείτε κάτω, τρέξτε, χοροπηδήστε, αγκαλιάστε τη ζωή...

Μη φοβάστε να "λερωθείτε"... είναι κρίμα να χάσετε τόσα δώρα και προς Θεού μην το ρίξετε πάλι στην υπερκατανάλωση τροφής! Πρώτον δεν χρειάζεστε τόση πολύ τροφή και δεύτερον θα βαρύνετε και δεν θα μπορείτε να χαρείτε!


Το ξέρατε?

Πρωτομαγιά........ Από τις ελάχιστες γιορτές χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο που έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας, πιθανόν κατάλοιπο πανάρχαιων προχριστιανικών δοξασιών σχετικών με τη γονιμότητα και την καρποφορία της γης.

Χαρακτηριστικό ότι οι βασικές εκδηλώσεις της, όπως η έξοδος των ανθρώπων στην ύπαιθρο με συνοδεία χορών και τραγουδιών και το μάζεμα λουλουδιών για να πλεχτούν στεφάνια, τα οποία στη συνέχεια κρεμιούνται σε εμφανή θέση των σπιτιών, συναντώνται ι στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών. Στη Σουηδία,π.χ., την Πρωτομαγιά οι χωρικοί μαζεύουν πράσινα κλαδιά που τα αναρτούν στα σπίτια τους, ενώ τραγουδούν τραγούδια που μιλούν για ευφορία και ευτυχία. Σε χωριά της Γερμανίας την 1η Μαΐου ένα κλαδί στολισμένο με ταινίες (το Maibaum) τοποθετείται στην κεντρική πλατεία και γύρω του στήνονται ξέφρενοι χοροί. Ακόμη εκλέγουν το πιο όμορφο κορίτσι του χωριού ως Βασίλισσα του Μαΐου (Maikonigin), το οποίο και ντύνουν με κάτασπρο φόρεμα.
Ενα από τα πιο τυπικά έθιμα της Πρωτομαγιάς, το μαγιάτικο κλαδί ή το στεφάνι, είναι πιθανόν να έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνια τα χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά. Δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι δεν έλειπαν από καμιά σημαντική εκδήλωση του δημόσιου, ιδιωτικού ή θρησκευτικού βίου. Επιπλέον είναι αξιοπρόσεκτο ότι η πιο σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που πάνω - κάτω αντιστοιχούσε με τον δικό μας Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο.


"Μάϊος"

Πιστεύεται ότι πήρε το όνομά του από την μητέρα του Ερμή, τη Μαία. Απεικονίζεται με ένα νέο άνδρα που φέρει στο κεφάλι καλάθι γεμάτο λουλούδια. Ο λαός μας, συσχετίζοντας παρετυμολογικά το όνομα του Μαΐου με τα μάγια, τον θεωρεί μαγεμένο μήνα. Ο μήνας των λουλουδιών και της βλάστησης. Οι Αγραφιώτες τον ονομάζουν «χαλαζά» και οι Τήνιοι «βροχάρη». Οι Θρακιώτες ονομάζουν τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο «Τριαντάφυλλα», γιατί το κυριότερο από τα λουλούδια του Μάη είναι το τριαντάφυλλο. Στη Μακεδονία ονομάζεται «Κερασάρης», στον Πόντο «Καλομήνας», στην Κύπρο «Πεντεφάς ή Πενταδείλινος», γιατί εξαιτίας του μεγάλου μήκους των ημερών του, αναγκάζονται να τρώνε 5 φορές την ημέρα. Επίσης Πράσινος και Λούλουδος.

Πρωτομαγιά

Ειδωλολατρική Πρωτομαγιά
Για μια σειρά εθνών και πίστεων του αρχαίου κόσμου στη Γηραιά Ήπειρο, η Πρώτη Μαϊου αποτελούσε ημέρα γιορτής της επιστροφής της Άνοιξης. Τελετές συνδεδεμένες με την έλευση του θέρους - του οποίου η πρωτομαγιά θεωρούνταν η πρώτη μέρα-, την αναγέννηση της ζωής, την ανθοφορία, τη γονιμότητα και την πολυχρωμία της Φύσης οργανώνονταν από όλες τις κοινότητες.

Ο απόηχός τους είναι παρών στις πρωτομαγιάτικες εξόδους για “να πιάσουμε το Μάη”, να μαζέψουμε άνθη και να πλέξουμε το στεφάνι αυτής της πρωτομηνιάς.

Φτιάξτε... Πρωτομαγιάτικο Στεφάνι
Ίσως το μοναδικό ζωντανό ακόμα έθιμο από τη μέρα της Πρωτομαγιάς και μια ευκαιρία να κάνετε ένα περίπατο λίγο έξω από τη πόλη, διασκεδάζοντας και δημιουργώντας το δικό σας στεφάνι όχι με λουλούδια του εμπορίου αλλά με όσα αγριολούλουδα βρείτε. Το ότι θα το έχετε φτιάξει με τα χέρια σας, ακόμα κι αν δεν έχει παρά μόνο μαργαρίτες, σίγουρα θα το κάνει ξεχωριστό......


Καλά να περάσετε!!!!

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

ψύχρα έκανε απόψε... κι ας μένει Απρίλης ολόχαρος...

...θέλω να κοιμηθώ



...θέλω να κοιμηθώ,

να κουρνιάσω σε μια απόμερη και σκοτεινή γωνιά

και να βυθιστώ σ' έναν ύπνο που δεν θα 'χει σήμερα,

δεν θα 'χει αύριο ούτε και χτες...

ησυχία απόλυτη της ανυπαρξίας να δεσπόζει στο χώρο

κι όταν ξυπνήσω όλα να 'ναι διαφορετικά

μ' έναν ήλιο τεράστιο να με ζεσταίνει...

γίνεται?

2057 - Ο κόσμος σε 50 χρόνια



2057 - Ο κόσμος σε 50 χρόνια: Ταινίες επιστημονικής φαντασίας σίγουρα έχετε δει εκατοντάδες φορές. Αλλά το μέλλον έτσι όπως πραγματικά θα είναι, θα το δείτε για πρώτη φορά! Τώρα, το 2058, βασιζόμενο σε έγκυρες επιστημονικές μελέτες και σε έρευνες που είναι ήδη σε εξέλιξη, μας παρουσιάζει τη ζωή στον κόσμο μας 50 χρόνια μετά, πολύ πιό ρεαλιστικά από ποιαδήποτε ταινία στο μέλλον!

Χάρτες της Google που δειχνουν πως συνεχίζει να εξελίσεται η επιδημία γριπης



H1N1 Swine Flu


Χάρτες της Google που δειχνουν πως συνεχίζει να εξελίσεται η επιδημία
Από το χάρτη σημειώνονται με μικρά μπαλόνια, όπου ο ιός έχει εμφανιστεί.


Το δημοφιλές Google Maps έχει δημιουργήσει μια εφαρμογή για να παρακολουθείτε την εξέλιξη της πανώλης των χοιρων στον κόσμο, το οποίο ενημερώνεται με τις περιπτωσεις που προκύπτουν, τον τόπο όπου ήταν και επιβεβαίωμενα νέα ύποπτα κρούσματα. Από το χάρτη σημειώνονται με μικρά μπαλόνια, όπου ο ιός έχει εμφανιστεί. Για κάθε ύποπτη περίπτωση, ο δείκτης είναι ροζ, για επιβεβαίωσε περιπτώσεις εμφανίζεται στο μωβ, για ψευδή συναγερμό, είναι κίτρινο. Εάν το μπαλόνι δεν έχει ένα σημείο στο κέντρο, αυτό σημαίνει θάνατο από ασθένεια. Στην υπόλοιπη υδρόγειο, ξετυλίγεται ένα φύλλο με λεπτομέρειες για την ημερομηνία και τις περιπτωσεις. Ο χαρτης αυτος δεν δείχνει μόνο την περίπτωση του Μεξικού, όπου είναι εξαπλωθεί η επιδημια, αλλά οπου έχουν παρουσιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο Μεξικό, σύμφωνα με στοιχεία από το Υπουργείο Υγείας, ο αριθμός των θυμάτων είναι 159, ενώ υπάρχουν 2.498 περιπτώσεις με σοβαρή άτυπη πνευμονία και 311 χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν στο νοσοκομείο.

"Ανακάλυψαν" μέτρα (και πάλι) ειδικά για τη Θεσσαλία




Των Σταμάτη Ζαχαρού και Στέλιου Κράλογλου

"Συμμετέχω στα κοινά γιατί με συναρπάζει ο Νομός μου, ο Νομός Τρικάλων. Αυτός ο Νομός, στον οποίο τα προβλήματα τρέχουν πιο γρήγορα από τον χρόνο, έχει την παραξενιά να σου δημιουργεί την αίσθηση του ανεκπλήρωτου και αυτό κάθε φορά να σε πεισμώνει παραπάνω. Πέρα όμως από αυτό, ίσως θέλω να προκαλέσω την άποψη που θέλει την κοινωνία να αναζητά νέους ανθρώπους, με νέα οράματα και νέα δυναμική".

Έτσι υποδέχεται τους επισκέπτες της δικτυακής ιστοσελίδας του ο Υφυπουργός Νικόλαος Λέγκας και είναι εμφανές ότι η αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα του διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.

Με μία εγκύκλιο-έκπληξη που υπογράφει ο Υφυπουργός, προβλέπεται η παροχή εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου σε 10 νομούς της χώρας ότι το Ελληνικό Δημόσιο θα παρέχει εγγύηση για τα δάνεια - ληξιπρόθεσμα και μη- που δεν μπορούν να αποπληρώσουν οι επιχειρήσεις. Ειδικότερα προβλέπεται η παροχή εγγύησης στις τράπεζες και σε ποσοστό 80%. Επιπλέον το υπουργείο οικονομικών επισημαίνει ότι η εγγύηση του δημοσίου θα παρέχεται μέχρι του ποσού των 15 εκατ. ευρώ ανά επιχείρηση.

Πρακτικά: μετά από αίτηση της ενδιαφερόμενη επιχείρησης το δημόσιο θα παρέχει εγγύηση για δάνεια που έχουν χορηγηθεί για πάγιες εγκαταστάσεις και κεφάλαια κίνησης σε: βιοτεχνικές, βιομηχανικές, μεταλλευτικές, ξενοδοχειακές και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις βιοτεχνικού και βιομηχανικού τύπου.

Οι επιχειρήσεις αυτές οφείλουν να που είναι εγκατεστημένες και λειτουργούν, ανεξάρτητα από την έδρα της επιχείρησης, στους νομούς της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, Πιερίας, Γρεβενών, Τρικάλων, Καρδίτσας και τους Δήμους Ενιππέα, Ναρθακίου, Πολυδάμαντα και Φαρσάλων του Νομού Λάρισας.

Οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις για να επωφεληθούν από το μέτρο πρέπει να έχουν κάνει έναρξη εργασιών στις προαναφερόμενες περιοχές μέχρι και την 31.12.2008.

Πρόβλεψη υπάρχει και για το υπόλοιπο 20% της οφειλής που δεν καλύπτεται από την εγγύηση του Δημοσίου και σύμφωνα με την απόφαση θα αποτελέσει ένα νέο δάνειο, δεκαετούς διάρκειας, το οποίο θα εξοφληθεί σε ίσες εξαμηνιαίες τοκοχρεωλυτικές δόσεις με πρώτη καταβλητέα την 31.12.2010 και τελευταία την 30.06.2019. Οι τόκοι της περιόδου χάριτος κεφαλαιοποιούνται την 30.06.2010.

Σημειώνεται ότι το ύψος της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου δεν δύναται να υπερβαίνει το 80% των υφιστάμενων μέχρι 31.12.2008 ληξιπρόθεσμων και μη οφειλών από δάνεια για πάγιες εγκαταστάσεις και για κεφάλαια κίνησης προς πιστωτικά ιδρύματα. Το ανώτατο όριο παροχής της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για κάθε επιχείρηση για την τελευταία πενταετία δεν θα υπερβαίνει το ποσό των €20.000.000,00.
Ως επιτόκιο ορίζεται το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο της αγοράς για την κατηγορία της δανειοδότησης για την οποία παρέχεται η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Όσες επιχειρήσεις απασχολούν προσωπικό υποχρεούνται να διατηρήσουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας μέχρι την αποπληρωμή του δανείου

Το αρμόδιο Συμβούλιο Διαχείρισης και Αξιολόγησης της εγγυητικής ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου μπορεί να εξετάζει και την παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου, σε ποσοστό 80%, και για τα τυχόν νέα κεφάλαια κίνησης που θα απαιτηθούν κατ’ ανώτατο ύψος μέχρι 35% του μέσου κύκλου εργασιών της επιχείρησης των τριών τελευταίων ετών. Σε περίπτωση που η επιχείρηση έχει κάνει έναρξη εργασιών εντός της τελευταίας τριετίας, θα λαμβάνεται υπόψη το 35% του μέσου κύκλου εργασιών κατ’ αναλογία του χρόνου λειτουργίας αυτής. Σε περίπτωση που η επιχείρηση παρουσιάζει κύκλο εργασιών εντός του έτους 2008, θα λαμβάνεται υπόψη το 35% του κύκλου αυτού.
Τα συγκεκριμένα δάνεια για νέα κεφάλαια κίνησης είναι επταετούς διάρκειας, συμπεριλαμβανομένης και της περιόδου χάριτος, εξοφλούμενα σε ισόποσες εξαμηνιαίες τοκοχρεωλυτικές δόσεις, με περίοδο χάριτος έως 31.12.2010. Η πρώτη δόση θα καταβληθεί την 30.06.2011 και η τελευταία την 30.06.2016. Οι τόκοι της περιόδου χάριτος βαρύνουν τις επιχειρήσεις.

Αυτό που κάνει εντύπωση με την πρώτη ανάγνωση είναι φυσικά η επιλογή των νομών. Εκτός του νομού Τρικάλων στη λίστα περιλαμβάνονται και άλλοι κοντινοί νομοί, αλλά και συγκεκριμένοι δήμοι του Νομού Λάρισας, ιδιαίτερης πατρίδας του συμμετέχοντος στην Τρόικα του οικονομικού σχεδιασμού και Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργου Σουφλιά.

Εντύπωση επίσης προκαλεί το γεγονός ότι η απόφαση έχει ημερομηνία 14 Απριλίου, ημέρα Τρίτη και μάλιστα του Πάσχα, η επιλογή της οποίας βεβαίως αφήνει να εννοηθεί ότι η συγκεκριμένη απόφαση ήταν πρώτη στη λίστα των υποχρεώσεων μετά τις διακοπές. Επιπλέον, έκτοτε έχουν παρέλθει σχεδόν 15 ημέρες και κανένα μέλος του οικονομικού επιτελείου ή της Κυβέρνησης δεν έχει διαφημίσει το συγκεκριμένο μέτρο όπως έχει κάνει με όλα τα υπόλοιπα και ενώ βάλλεται από την αντιπολίτευση για απραξία απέναντι στην κρίση.

Κύκλοι του ΥΠΟΙΟ πάντως απαντώντας στο εύλογο ερώτημα για το πώς έγινε η επιλογή των νομών απάντησαν ότι η συγκεκριμένη περιοχή αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα ενώ μερικοί ακόμη νομοί που ενδέχεται να έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά δεν περιελήφθησαν καθώς οι επιτελείς του υπουργείου δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες αλλά θα ληφθεί μέριμνα γι’ αυτούς σε επόμενη απόφαση.


Η αποφαση σε pdf http://www.capital.gr/related_files/apofash_legkas.pdf

Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Diamanda Galas-Heaven Have Mercy

Αντιστροφη μετρηση για πανδημια γριπης


Κινέζος επιστήμονας που βοήθησε στον πόλεμο κατά του SARS και της γρίπης των πτηνών προειδοποιεί για πιθανή πανδημία γρίπης των χοίρων, την οποία οι περισσότερο πολυπληθείς χώρες στην Ασία, Κίνα και Ινδία δεν θα είναι κατάλληλα προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν. Ο Καθηγητής Guan Yi, του Πανεπιστημίου του Χόνγκ Κόνγκ δήλωσε πως μετράμε αντίστροφα για μια πανδημία.

Ο επιστήμονας θεωρεί ότι η εξάπλωση αυτού του ιού δεν μπορεί πιθανόν να περιοριστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα καθώς προστίθενται νέα περιστατικά σε διάφορες περιοχές και η εικόνα αλλάζει κάθε λεπτό.

Ο Guan, που μελετά την εξάπλωση του ιού της γρίπης H5N1 από τότε που ανακαλύφτηκε σε ανθρώπους στο Χονγκ Κονγκ, το 1997, δήλωσε ότι θα υπάρξουν πολλά προβλήματα αν η γρίπη των χοίρων φθάσει στην Κίνα και την Ινδία όπου υπάρχει πυκνό πληθυσμός και ανεπαρκής υποδομή στην υγειονομική περίθαλψη.

Υπάρχουν πολλές ερωτήσεις γύρω από τον ιό, όπως το γιατί φαίνεται ηπιότερος στις ΗΠΑ και πιο θανατηφόρος στο Μεξικό. Όπως δήλωσε ο Guan, μπορεί να φαίνεται πιο ήπιος για την ώρα στις ΗΠΑ αλλά δεν γνωρίζουμε αν θα γίνει πιο ισχυρός όταν εμφανιστεί σε άλλο μέρος, καθώς μεταλλάσσεται συνέχεια. Όταν φτάσει σε μέρος όπως η Κίνα θα υπάρχει μεγάλη μεταδοτικότητα μεταξύ των ανθρώπων, σημειώνει.

Τα μικρόβια, όπως οι ιοί, μεταλλάσσονται συνέχεια και μπορεί να αναμιχτούν με DNA άλλων ιών με τους οποίους έρχονται σε επαφή. Κανείς δεν ξέρει αν μπορούν να γίνουν περισσότερο ή λιγότερο θανατηφόροι, σημειώνουν οι ειδικοί. Ο Guan δήλωσε ότι ο ιός της γρίπης των χοίρων είναι πολύ διαφορετικός από τον εποχικό ανθρώπινο ιό της γρίπης H1N1.

Όπως δήλωσε, είναι σχεδόν νέος υπότυπος και καθώς ήδη μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων, ο κόσμος ήδη έχει στα χέρια του μια πανδημία.

Προς το παρόν ο Π.Ο.Υ κατηγοριοποιεί τον ιο σαν ‘επείγουσα κατάσταση δημόσιας υγείας διεθνούς ανησυχίας’ που θα μπορούσε να γίνει πανδημία ή διεθνές ξέσπασμα σοβαρής νόσου.

Ο Guan ανησυχεί για αυτό καθώς θεωρεί πως ο ΠΟΥ είναι πάντα πολύ προσεκτικός σχετικά με την άνοδο στο επίπεδο συναγερμού και θεωρεί πως χάνει χρόνο. Τώρα το επίπεδο συναγερμού είναι στο 4 σε κλίμακα από 1 έως 6.

iatronet.gr

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Γουρουνια και ανθρωποι


Γιώργος Πιπερόπουλος

Την εντυπωσιακή αύξηση των γνώσεών μας στην ιατρική τη βιώνουμε σε καθημερινή βάση καθώς αυτό που ήταν χτες το... «θαύμα» μοιάζει να έγινε σχεδόν καθημερινή πλέον... ρουτίνα!

Την εντυπωσιακή δύναμη των ΜΜΕ αλλά και την «κατάχρησή» τους από ιδιώτες και θεσμικά κέντρα λήψης και εφαρμογής αποφάσεων τη βιώνουμε από λεπτό σε λεπτό καθώς οι ειδήσεις σε ατέρμονα ροή μας ενημερώνουν και συχνά μας….αναστατώνουν.

Η «είδηση» ότι μια νέα, θανατηφόρα και απειλητική επιδημία ενός μεταλλαγμένου ιού γρίπης (όπου εμπλέκονται χοίροι, πτηνά και…άνθρωποι) μας προέκυψε από την πρωτεύουσα του Μεξικού, διέσχισε την Υφήλιο, και ενημερώνοντας αναστάτωσε την παγκόσμια κοινή γνώμη με την πιθανότητα «να εξελιχθεί σε πανδημία επειδή μεταδίδεται μεταξύ ανθρώπων» όπως δήλωσε η Γενική Διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Μάργκαρετ Τσαν, η οποία τερμάτισε εσπευσμένα την επίσκεψή της στις ΗΠΑ για να συμμετάσχει στις συνομιλίες του ΠΟΥ δηλώνοντας το Σαββατοκύριακο ότι «Ο ιός δεν έχει γίνει καλά κατανοητός και η κατάσταση εξελίσσεται ταχύτατα…».

Στο Μεξικό, σχολεία και κρατικά κτίρια σφραγίζονται, οι δημόσιες συγκεντρώσεις απαγορεύονται και οι πολίτες – όπως μας δείχνουν .........τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης θυμίζοντάς μας ταινίες τρόμου - κυκλοφορούν προληπτικά με μάσκες στην προσπάθεια περιορισμού του νέου ιού γρίπης που έχει σκοτώσει πάνω από 100 ανθρώπους στο Μεξικό ( η Ισπανική γρίπη σκότωσε 50 εκατομμύρια το 1918, η Ασιατική 2 εκατ. Το 1957 και η γρίπη του Χόνγκ Κόνγκ 1 εκατομμύριο το 1968).

Σίγουρα κάτι τρέχει με τον μεταλλαγμένο νέο φονικό ιό, αλλά ΔΕΝ μπορώ να διώξω από τη μνήμη μου το 2003 και εκείνη την ιστορία του SARS (σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο) απότοκο του ιού της γρίπης των πτηνών που αφού σκότωσε περίπου 700 συνανθρώπους μας και αναστάτωσε την Υφήλιο οδήγησε τελικά στην πλήρη κατανάλωση όλων των αποθεμάτων αντιγριπικών εμβολίων κάνοντας πιο πλούσιες μια –δυο φαρμακοβιομηχανίες και μετά…ξεχαστήκαμε!

Ο υπέρτατος βαθμός της καχυποψίας συνιστά παράνοια δηλαδή σαφή περίπτωση ψυχοπαθολογίας.

Υπήρχε και μια χρονική «σύμπτωση» της παγκόσμιας υστερίας με το SARS kai τις επιχειρήσεις ανατροπής του Σαντάμ Χουσεϊν αλλά αυτό το αφήνω στην άκρη.

Στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει μια άλλη «σύμπτωση» που μας μετέδωσαν τα ΜΜΕ με κοινωνικές εκρήξεις, μαζικές διαδηλώσεις και καταστροφικές επιθέσεις εργαζομένων που χάνουν τις δουλειές τους ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Οι «απαιτήσεις» ελέγχου της μετάδοσης της φονικής γρίπης, σύμφωνα με όσα ακούω στα Διεθνή ΜΜΕ, περιέχουν και την αποφυγή συμμετοχής σε μαζικές συγκεντρώσεις όπως σε γήπεδα αλλά και …διαδηλώσεις ενώ η προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου εμβολίου…ξεκίνησε.

Και αυτές τις «συμπτώσεις» τις αφήνω στην άκρη. Απεύχομαι φυσικά την περίπτωση πανδημίας, αλλά διατηρώ και την καχυποψία μου και ο νοών, νοείτω.

Εδώ που φτάσαμε ακόμη και τα πλέον αυτοελεγχόμενα άτομα οδηγούνται σε καχυποψία και παράνοια. Σίγουρα οι Υγειονομικές αρχές της χώρας μας της ΕΕ και άλλων χωρών οφείλουν να σκύψουν με περισσή προσοχή και σε αυτήν την νέα απειλή για την παγκόσμια υγεία…Και με την ίδια σιγουριά θα έλεγα ότι όπως έχουν ήδη προβλέψει ο Ιωάννης και ο Πατρο-Κοσμάς ο Αιτωλός κάποια στιγμή θα πληρώσει η ανθρωπότητα τις αμετροέπειές της!..

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Απιστευτο video Δειτε το

http://www.greektube.org/content/view/34727/2/

«Είμαι ένας από σας…»

Tου Χαριδημου Κ. Τσουκα*

H σκηνή είναι γνωστή, πληκτική και άκρως μελαγχολική. Κομματική συγκέντρωση από εκείνες που κάλλιστα θα περνούσαν για συνάθροιση φιλάθλων. Στο βήμα στέλεχος της κυβέρνησης Καραμανλή Β΄ (θα μπορούσε να είναι και οποιασδήποτε άλλης στην ιστορία του νεοελληνικού δημόσιου βίου). Δεν διατυπώνει κάποιον συγκροτημένο συλλογισμό (το τελευταίο, άλλωστε, που θα απαιτούσε ένα τέτοιο ακροατήριο), κλιμακώνει όμως προσποιητά τον τόνο της φωνής, και με το δεξί του χέρι σχεδόν κολλημένο στα πλευρά, έχοντας τον δείκτη προτεταμένο, διαγράφει αλλεπάλληλες, ζωηρές ημικυκλικές τροχιές. Η αστόχαστη κατηγορηματικότητα και η κενόλογη ρητορεία εκφράζονται και σωματικά.

Κάποια στιγμή κομπιάζει. Η ροή της ομιλίας στιγμιαία διακόπτεται: «Γιατί διαπιστώνω μια συσπείρωση, μια συσπείρωση που…». Ο ομιλητής ξαναβρίσκει τον ειρμό του προσφεύγοντας στο υμνολόγιο του Αρχηγού: «…με τις οδηγίες και την ομπρέλα του μεγάλου αρχηγού μας του Κώστα του Καραμανλή θα την κάνουμε πράξη στην κοινωνία, για να έχουμε πρωτιά στις ευρωεκλογές». Στη Βαρβάκειο Αγορά πιθανότατα μιλάνε καλύτερα ελληνικά και στη Βόρεια Κορέα οι ύμνοι στον Μεγάλο Ηγέτη ίσως είναι πιο ποιητικοί, αλλά, τουλάχιστον, το κυβερνητικό στέλεχος ξέρει να ξοφλάει ένα μέρος του τεράστιου χρέους στον Ευεργέτη του: χωρίς την εύνοιά του δεν θα τον ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του.

Ο στιγμιαίος «κόμπος» στη ροή της ομιλίας του ενεργοποιεί εσωτερικευμένες γνωστικές ρουτίνες. Οι πλείστοι κομματάνθρωποι που καταλήγουν να ασκήσουν δημόσια αξιώματα έχουν κοινωνικοποιηθεί στη λατρεία του Αρχηγού, από την εύνοια του οποίου, κυρίως, εξαρτώνται οι σταδιοδρομικές τους προοπτικές. Είναι εύλογο, λοιπόν, ο λόγος τους να βρίθει από δοξαστικούς ύμνους στον Μεγάλο Οδηγητή – είναι η μόνη γλώσσα που έμαθαν.

Εχοντας δοξολογήσει τον Αρχηγό του, το κυβερνητικό στέλεχος συνεχίζει το ίδιο ζωηρά σε άλλο, πιο προσωπικό αυτή τη φορά, τόνο: προσπαθεί να εκμαιεύσει την αγάπη του ακροατηρίου του, θυμίζοντας ότι η «άνοδος» σε δημόσιο αξίωμα δεν τον αποσπά απαραίτητα από τη μάζα από την οποία προέρχεται. «Θέλω να σας πω ότι νιώθω απόλυτα ένας από σας και θα συνεχίσω να είμαι πάλι το ίδιο – ο ίδιος, ο φίλος σας […]». Η προς τα πάνω «οικειότητα», μέσω της αναφοράς στον Αρχηγό Ευεργέτη («ο Κώστας ο Καραμανλής»), διαχέεται τώρα και προς τα κάτω: αγαπητοί μου ψηφοφόροι είμαι δικός σας άνθρωπος, «φίλος» σας, κολλητός σας. Οι λαϊκιστές πολιτικοί διαθέτουν μια αλτρουιστική αίσθηση συμμετρίας: το κολλητιλίκι που τους παρέχουν οι από πάνω, το διοχετεύουν στους από κάτω.

Διακηρύσσοντας στεντορείως την ταύτισή του με τους εκλογείς του, το κυβερνητικό στέλεχος αυτο-ισοπεδώνεται: καταργεί την αναπόφευκτη θεσμική απόσταση (και της εξ αυτής απορρέουσες υποχρεώσεις) μεταξύ εκπροσώπου και εκπροσωπούμενου, και παύει να λειτουργεί παιδαγωγικά προς τον «δήμο». Εκλιπαρεί την αγάπη του «λαού» αφιστάμενος του θεσμικού ρόλου του ως κυβερνήτη – του ανθρώπου που, προκειμένου να προάγει έλλογα το δημόσιο συμφέρον, υπάγει τις λαϊκές διαθέσεις στην «ψυχρή» θεσμική λογική, δηλαδή σε ευρύτερους στόχους, κανόνες, διαδικασίες, και περιορισμούς. Οπως ο ανώριμος γονιός αποφεύγει να θέτει όρια στα παιδιά του, προκειμένου να εκμαιεύσει την αγάπη τους, ο λαϊκιστής πολιτικός προσποιείται ότι καταργεί την απόσταση από τον «λαό» για να κερδίσει την ψήφο του.

Γνωρίζει, βεβαίως, ότι η απόσταση δεν καταργείται και γι’ αυτό «κατασκευάζει» ρητορικά την ταύτισή του: κατερχόμενος στη μάζα, της υπενθυμίζει εμμέσως το βάθρο από το οποίο κατέρχεται. Η εικονική «κάθοδος» συνοδεύεται από μια πολύ πραγματική «άνοδο»: του επαίτη ψηφοφόρου στο πολιτικό γραφείο. Τον φίλο σου, τον κολλητό σου, τον χρειάζεσαι σε μια στιγμή ανάγκης – να διορίσει λ.χ. την κόρη, να αποχαρακτηρίσει το οικόπεδο, να μεσολαβήσει για την προαγωγή.

Ενώ η χώρα διαθέτει εκ των πραγμάτων ηγέτιδα τάξη, η οποία διοικεί τους θεσμούς της, δεν διαθέτει ηγέτες με νοοτροπία κυβερνήτη (homo gubernator). Το βλέπουμε παντού. Οι πολιτικοί της κολακεύουν το «λαό» για να του υφαρπάξουν την ψήφο, οι πρυτάνεις διαπραγματεύονται τα όρια της νόμιμης εξουσίας τους με μειοψηφίες τραμπούκων, οι ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί είναι υποταγμένοι στα κελεύσματα των βλαχοπολιτικάντηδων, οι δήμαρχοι και οι νομάρχες ανέχονται (συχνά με το αζημίωτο…) τις αυθαιρεσίες τοπικών τσαμπουκάδων. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί Μαυρομιχαλαίοι και λίγοι Καποδίστριες.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι είναι χειρότερο: να σε κυβερνάνε γόνοι πολιτικών δυναστειών σαν τους Κωστίκα και Γιωρίκα, Βαλκάνιοι πολιτικάντηδες τύπου Βουλγαράκη, Μαγγίνα, Παυλίδη και άλλων, εγωπαθείς καραγκιόζηδες τύπου Μπερλουσκόνι, «ξαναγεννημένοι χριστιανοί» γελαδάρηδες τύπου Μπους, ή λαοπρόβλητοι ναρκισσιστές τσαρλατάνοι σαν τον Τσάβες; Δυσκολεύομαι να διαλέξω. Ξέρω όμως ότι μια δημοκρατία είναι άρρωστη όταν δεν είναι ο ψηφοφόρος που θέλει να μοιάσει στον πολιτικό, αλλά ο πολιτικός στον ψηφοφόρο.

"Ενα καράβι τ' ονειρο που ολο μας ταξιδεύει με κόντρα τον καιρό...."



Σάββατο, 25 Απριλίου 2009

Banking With Hitler



Για περισοτερα http://vickytoxotis.blogspot.com/2009/04/g20.html

Nick Cave & The Bad Seeds - We Call Upon The Author (Live at LSO St Lukes)

Οι «μαύρες μέρες» του 1929-1933 Ομοιοτητες με σημερα





«Ο λαός πεινά - οι καρχαρίες πλουτίζουν». Κάπως έτσι θα μπορούσαν να περιγραφούν απλοϊκά οι επιπτώσεις της κρίσης του 1929-1933 στην Ελλάδα.

Οι φράσεις αυτές κι άλλες παρόμοιες βρίσκονται -τότε- στην ημερήσια διάταξη. Οι συγκεκριμένες δεν προέρχονται από κομμουνιστικές εφημερίδες, αλλά από αστικές αντιβενιζελικές. Εκφράζουν σχηματικά τον τρόπο που βιώνει η κοινωνία τα όσα διαδραματίζονταν. Σ αντίθεση με την επίσημη εικόνα, που προβάλλει από τους οικονομικούς δείκτες της ίδιας περιόδου. Οτι, δηλαδή, οι επιπτώσεις του κραχ στη χώρα μας δεν είχαν τις δραματικές διαστάσεις που πήραν αλλού...


Η «μαύρη Πέμπτη» της 24ης Οκτωβρίου 1929 θα περάσει απαρατήρητη στην Ελλάδα. Το ίδιο και οι επόμενες «μαύρες» μέρες για τα διεθνή χρηματιστήρια. Τα πρώτα τηλεγραφήματα των ξένων πρακτορείων περί χρηματιστηριακού πανικού θα δημοσιευτούν στον ελληνικό Τύπο σχεδόν μία εβδομάδα μετά τη θυελλώδη έναρξη του κραχ.

Το γεγονός από μόνο του δείχνει όχι μόνο το επίπεδο ενημέρωσης, αλλά και γενικά το «καθυστερημένο» παντού στη χώρα. Ενδεικτικό είναι ότι ενώ η Γουόλ Στριτ φλέγεται κι αρχίζουν να παίρνουν φωτιά άλλα χρηματιστήρια, το ελληνικό ακολουθεί για αρκετό καιρό τη συνήθη πορεία του. Με μικροδιακυμάνσεις, που αποδίδονται στην κυβερνητική αστάθεια της Γαλλίας!

Καθυστερημένη η ενημέρωση για την κρίση, καθυστερημένες και οι επιπτώσεις της στην ελληνική οικονομία, αλλά και την πολιτική. Για πολλούς και διάφορους λόγους, που μπορούν να συνοψιστούν στον χαρακτήρα και τη δομή της οικονομίας της (κυρίως γεωργική, περιορισμένη βιομηχανία, κατεξοχήν ελλειμματική στις εξωτερικές συναλλαγές, εξαρτημένη από τον δανεισμό κ.ά.).

Η συζήτηση, που γίνεται αρχικώς στη χώρα, περιστρέφεται γύρω από το ερώτημα αν «η στενότης χρήματος» εκείνων των ημερών είναι συγκυριακή ή σύμπτωμα της κρίσης. Αν οφείλεται σε παραδοσιακά τραπεζικά κερδοσκοπικά «κόλπα» και στον πόλεμο που μαίνεται μεταξύ της νεοσύστατης Τραπέζης της Ελλάδος και της Εθνικής (μια σύγκρουση που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και πολιτική - κομματική).

Η απάντηση Βενιζέλου
Στο μείζον ερώτημα αν υπάρχει ή όχι οικονομική κρίση, η κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου σπεύδει να δώσει κατηγορηματικά αρνητική απάντηση. Οπως αρνητικά απαντά στο ίδιο ζήτημα αν όσα συμβαίνουν διεθνώς (χρηματοπιστωτική - τραπεζική κρίση και οικονομική ύφεση) είναι δυνατόν να φθάσουν στη χώρα μας.

Διασκεδάζοντας τις εντυπώσεις και τους φόβους, ο ίδιος ο πρωθυπουργός δίνει και φραστικές εγγυήσεις για τη «δημόσια πίστη και τις καταθέσεις» (Νοέμβριος 1929)!

Οι «μαύρες μέρες» της Γουόλ Στριτ μοιάζουν απόμακρες και ξένες. Η εντύπωση που καλλιεργείται είναι πως δεν έχουν σχέση με την ελληνική οικονομία, που προχωρά με αισιοδοξία στο πρόγραμμα για τη σταθεροποίηση της δραχμής, τα μεγάλα παραγωγικά έργα, την ανασυγκρότηση, τις καλύτερες μέρες κ.λπ. κ.λπ.

Μάταια ο νεαρός καθηγητής Οικονομίας Ξ. Ζολώτας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, αν και λίγο διστακτικά: «Ολη η Αθήνα ρωτά, γράφει στα τέλη του 1929, υφίσταται οικονομική κρίσις εις την Ελλάδα;». Η καταφατική απάντηση δεν γίνεται γενικώς αποδεκτή. Οχι μόνο στη συγκεκριμένη συγκυρία, αλλά και τα επόμενα δυο-τρία χρόνια.

Με αυταρέσκεια
Ενώ η κρίση απλώνεται στον χρηματιστηριακό τομέα, στον τραπεζικό και την πραγματική οικονομία όλοι οι αρμόδιοι, ακόμη και το 1931, υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα έχει αποφύγει τις χειρότερες συνέπειες. Αυτάρεσκα προβάλλονται ως απόδειξη οικονομικής υγείας οι τρεις συνεχόμενοι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί (1929-1931).

Ούτε η αντιβενιζελική αντιπολίτευση, όμως, έχει καταλάβει τι συμβαίνει. Επιρρίπτει ευθύνες στην πολιτική της ΤτΕ (πολιτικός στόχος της είναι η συγχώνευση με την Εθνική) και στο σπάταλο κράτος.

Αργησαν απελπιστικά πολιτικοί και οικονομολόγοι να αντιληφθούν ότι η παλιά διεθνής οικονομική τάξη είχε ανατραπεί. Εμειναν καθηλωμένοι σε οικονομικές αρχές του φιλελευθερισμού. Δηλαδή της κυρίαρχης τότε «ορθοδόξου οικονομίας» που κατέρρεε.

Ισως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη ομοιότητα μεταξύ της κρίσης του 1929-1933 και των ημερών μας, σε κυβερνητικό επίπεδο.

Οι περίοδοι της κρίσης
Τυπικά, οι επιπτώσεις της κρίσης έγιναν αισθητές με τρία διαδοχικά κύματα: 1) Από την αρχή της κρίσης έως τον Σεπτέμβριο του 1931, όταν εγκαταλείπεται η σύνδεση της δραχμής με την αγγλική λίρα (μέσω στερλίνας συνδέεται η δραχμή με τον «χρυσό κανόνα»). 2) Από τη σύνδεση της δραχμής με το δολάριο έως την εγκατάλειψη του «κανόνα του χρυσού» τον Απρίλιο του 1932. 3) Από την κήρυξη πτώχευσης μέχρι την τυπική λήξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 1933.

Η πορεία της πτώσης
Το Ανώτατο Οικονομικό Συμβούλιο (ένα σώμα οικονομικών εμπειρογνωμόνων που συστάθηκε τη δεκαετία του 1930) χωρίζει την περίοδο και τις επιπτώσεις της στην οικονομία σε πέντε στάδια. Σε καθένα αποδίδει κι ένα χαρακτηριστικό, με βάση τις εκτιμήσεις του για τις παρενέργειες που είχε: 1929: μικρή πτώση 1930: γρήγορη πτώση της οικονομίας τέλος 1931: απότομη και κατακόρυφη πτώση 1932: μικρή άνοδος 1933: ακόμη μικρότερη άνοδος.

Οι ελληνικοί «πειραματισμοί» και η χρεοκοπία

Πέρα από τις συγκεκριμένες οικονομικές επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης του 1929-1933 στα καθ ημάς, προκύπτουν μερικά γενικότερα συμπεράσματα, με κάποια επικαιρότητα ενδεχομένως:

Η βενιζελική κυβέρνηση, σε πρώτη φάση, έχει την πίστη ότι η στερλίνα και ολόκληρο το σύστημα δεν μπορεί να καταρρεύσει. Αυτό θα σήμαινε, υποτίθεται, το τέλος «της κεφαλαιοκρατικής δημοκρατικής τάξεως». Το επακόλουθο είναι ότι εξαντλείται στην αναζήτηση κεφαλαίων από το εξωτερικό, που δεν βρίσκει, αφού πια δεν είναι διαθέσιμα.

Οταν η παγκόσμια κρίση βιώνεται κυρίως ως νομισματική στην Ελλάδα, πολιτικοί και οικονομολόγοι αυτοσχεδιάζουν προσκολλημένοι σε θρυμματισμένες από την πραγματικότητα οικονομικές αρχές. Αποσπασματικά και χωρίς σχέδιο.

Ο αστικός κόσμος στο σύνολό του πίστευε ακόμη σ' ένα σύστημα διεθνών σχέσεων, το οποίο παράπαιε. Πόνταρε σε μια αδύνατη και ανέφικτη διεθνή συνεννόηση.

Η Ελλάδα παρακολουθούσε απλώς την οικονομική κρίση να εξελίσσεται... Ετσι, μοιραία η χώρα οδηγήθηκε στη χρεοκοπία το 1932. Ακριβώς την περίοδο που έτεινε να κλείσει τυπικά ο κύκλος της παγκόσμιας κρίσης.

Η Ελλάδα απέναντι στην κρίση ήταν σαν ένα πλοίο που κατέβασε τα πανιά και κινούνταν στο άγνωστο...

Το ελληνικό κραχ
Ο πανικός καταλαμβάνει το ελληνικό πιστωτικό σύστημα από τις 21 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 1931. Δηλαδή, όταν αποφασίζεται η αποσύνδεση της αγγλικής λίρας από τον «χρυσό κανόνα» και αίρεται η μετατρεψιμότητα της δραχμής σε χρυσό (η μετατρεψιμότητα του ελληνικού νομίσματος γινόταν μέσω της στερλίνας). Μέσα σε έξι μέρες η Τράπεζα της Ελλάδος έχασε συνάλλαγμα συνολικής αξίας 3,6 εκατ. δολαρίων. Στο όργιο κερδοσκοπίας και φυγάδευσης κεφαλαίων στο εξωτερικό πρωτοστάτησαν όχι μόνο Ελληνες μεγαλοκαπιταλιστές, αλλά και τράπεζες.

Από τη σύνδεση με το δολάριο έως τη «στάση πληρωμών»

21 Σεπτεμβρίου 1931
Η Ελλάδα αντί να εγκαταλείψει τη χρυσή βάση, όπως η αγγλική λίρα, με την οποία ήταν έως τότε συνδεδεμένη, συνδέεται με το δολάριο. Δηλαδή, με άλλο νόμισμα χρυσής βάσης (το δολάριο θα εγκαταλείψει αργότερα τον «χρυσό κανόνα»).

25 Απριλίου 1932
Η δραχμή εγκαταλείπει καθυστερημένα τη «χρυσή βάση». Επανέρχεται το καθεστώς αναγκαστικής κυκλοφορίας του παρελθόντος. Ετσι χρεοκοπεί το πρόγραμμα σταθεροποίησης της δραχμής που είχε αρχίσει από το 1927-1928 και στο οποίο βασιζόταν όλο το οικονομικό οικοδόμημα του βενιζελισμού.

1 ΜαΪου 1932
Η κυβέρνηση κηρύσσει «στάση πληρωμών». Η Ελλάδα δεν μπορούσε πλέον να πληρώσει τα χρέη και τους τόκους από τον δανεισμό της. Ηταν η τέταρτη χρεοκοπία στη νεοελληνική Ιστορία (η πρώτη το 1827, η δεύτερη το 1843, η τρίτη το 1893).

ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Πανικός με καθυστέρηση στη Σοφοκλέους

Οι επιπτώσεις από το κραχ του 1929 στην πραγματική ελληνική οικονομία θα αρχίσουν να γίνονται βαθμιαία αισθητές. Από το πρώτο, όμως, στάδιο θα πληγούν οι εξαγωγές. Η κρίση χτυπά πρώτα τη γεωργία. Κυρίως ο καπνός και η σταφίδα, που είναι τα κατεξοχήν εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας. Οι τιμές κατρακυλάνε και η παραγωγή μένει αδιάθετη.

Στη γεωργική κρίση θα προστεθεί άμεσα, αλλά θα γίνει κάπως βραδύτερα αισθητός, ο δραστικός περιορισμός του μεταναστατευτικού συναλλάγματος, αλλά και του ναυτιλιακού.

Τα εμβάσματα των Ελλήνων μεταναστών στο εξωτερικό και ειδικά στις ΗΠΑ παίρνουν την κατιούσα. Το ίδιο συμβαίνει, σε ανάλογη κλίμακα, με το ναυτιλιακό συνάλλαγμα, καθώς πολλά πλοία στην εξέλιξη της κρίσης «δένουν». Η ανεργία στον χώρο της ναυτιλίας έχει άμεσες και ορατές επιπτώσεις.

Η κερδοσκοπία με τον χρυσό και το συνάλλαγμα, όσο η δραχμή διατηρεί τη μετατρεψιμότητά της, «συμπληρώνουν» το πρόβλημα. «Η χώρα πάσχει από κρίσιν του μεγάλου κέρδους», διαπιστώνει αρχές του 1930 ο Ξ. Ζολώτας.

Αλλά η κρίση θ αρχίσει να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις όταν κλείνουν οι στρόφιγγες του εξωτερικού δανεισμού. Οι οικονομικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης βρίσκονται στον αέρα και τα μεγάλα παραγωγικά έργα στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία κ.α., που βασίζονταν στον δανεισμό και αναμένονταν να αποδώσουν στο μέλλον, στοιχειώνουν.

Επέρχεται ουσιαστικά το τέλος του βενιζελικού προγράμματος οικονομικής ανοικοδόμησης,

όταν όλες οι επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης στο Λονδίνο, το Παρίσι κ.α. για άμεσο δανεισμό πέφτουν στο κενό. Η τραγωδία αρχίζει όταν ο Βενιζέλος χάνει οριστικά τη «μάχη της δραχμής» τον Σεπτέμβριο του 1931. Δηλαδή, τότε που πολλές χώρες εγκαταλείπουν τον «κανόνα του χρυσού» (εξασφάλιση της σταθερότητας της ισοτιμίας των νομισμάτων μέσω της σύνδεσης του κυκλοφορούντος χρήματος με τον χρυσό στα αποθέματα μιας κεντρικής τράπεζας).

Η δραχμή συνδεδεμένη με τον «κανόνα» μέσω της αγγλικής λίρας, καθώς η τελευταία εγκαταλείπει τον κανόνα, βρίσκεται στη δίνη της κρίσης.

Η «βασίλισσα των νομισμάτων» συμπαρασύρει στην πτώση το ελληνικό νόμισμα. Ο πανικός, ετεροχρονισμένα, καταλαμβάνει και τη Σοφοκλέους. Οι πάντες καταριούνται τους οικονομολόγους, ενώ κανείς δεν ξέρει τι θα ξημερώσει.

Παρά τις διαβεβαιώσεις Βενιζέλου ότι «έχει απόλυτον την πεποίθησιν για συγκράτησι και σταθερότητα του ελληνικού νομίσματος» και τα μέτρα που παίρνονται, το ντόμινο συνεχίζεται.

Η ελληνική χρηματαγορά κλείνει επ αόριστον.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Εργατικές εκρήξεις και ήττα Βενιζέλου

Η επιμονή της κυβέρνησης, αλλά και των άλλων αστικών κομμάτων εξουσίας, να παραμείνει η δραχμή στον χρυσό κανόνα, μέσω της σύνδεσής της πλέον με το δολάριο, θα συσσωρεύσει νέα δεινά μετά το 1931. Η ελληνική χρηματοπιστωτική κρίση θα κορυφωθεί την άνοιξη του 1932, ενώ τα αποθεματικά σε χρυσό και συνάλλαγμα θα μειωθούν δραματικά. Το συνάλλαγμα θα φυγαδεύεται στο εξωτερικό και θα οργιάζουν κερδοσκοπικά παιχνίδια, με πρωταγωνιστή την Εθνική Τράπεζα. Ενα μόνο στοιχείο είναι πολύ χαρακτηριστικό: τ αποθέματα σε χρυσό και συνάλλαγμα στην ΤτΕ το 1928 ήταν της τάξης των 4,3 δισ. δραχμών και τον Μάιο του 1932 μόλις 176 εκ.

Ολα αυτά είχαν, φυσικά, επιπτώσεις στην παραγωγή, τα εισοδήματα -ειδικά τα λαϊκά, την απασχόληση, την κατανάλωση. Η ανεργία καλπάζει, η αξία της εργασίας μειώνεται δραματικά. Από τις στατιστικές προκύπτει ότι οι μισθωτοί, που δεν έχουν χάσει τη δουλειά τους, βρίσκονται στο όριο της επιβίωσης σε όλη την ευρύτερη περίοδο. Επισήμως η ανεργία από τις 75.000 το 1928 εκτοξεύτηκε στις 237.000 το 1932.

Οι τιμές καταναλωτή υπερδιπλασιάστηκαν, ενώ οι μισθοί παρακολουθούσαν την κατακόρυφη άνοδο από πολύ μακριά... Υπάρχει η εντύπωση ότι στη χώρα μας δεν παρατηρήθηκαν τα ακραία μαζικά φαινόμενα των επιπτώσεων που είχε η κρίση αλλού. Πρόκειται για λανθασμένη εντύπωση. Ενα ξεφύλλισμα του Τύπου της εποχής πείθει για το αντίθετο και τη δυστυχία μεγάλων τμημάτων του αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Αλλωστε στη χώρα μας εκείνη την περίοδο, μετά το δράμα της μικρασιατικής καταστροφής και τους 1,5 εκατ. πρόσφυγες, η φτώχεια ήταν ενδημικό φαινόμενο.

Το νέο είναι ότι και η πείνα από ατομικό γίνεται κοινωνικό φαινόμενο. Η κατάσταση πυροδότησε δυναμικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, που πολλές φορές πήραν άγριες διαστάσεις. Η «πάλη των τάξεων» παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις. Το κράτος και οι εργοδότες κατέφυγαν στον αυταρχισμό, στην αστυνομοκρατία και τη στρατοκρατία. Από την άποψη αυτή είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος αποκαλείται στον κομμουνιστικό Τύπο «δικτάτορας».

Σε πολιτικό επίπεδο, οι πολιτικές επιπτώσεις της κρίσης ήταν η ήττα του Βενιζέλου και η αυτοεξορία του από την Ελλάδα. Ακόμη η χρεοκοπία του δικομματισμού της εποχής (Φιλελεύθεροι - Λαϊκοί) και η αδυναμία κυβερνητικής αυτοδυναμίας.

Η κατάληξη ήταν η επιβολή της βασιλομεταξικής δικτατορίας της 4ης Αυγούστου 1936.

πηγη: ethnos.gr / Τ. ΚΑΤΣΙΜΑΡΔΟΣ

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

6.140.000 Αμερικανοι χωρις δουλεια !!!!




ΗΠΑ: Νέα αύξηση των αιτήσεων για επίδομα ανεργίας
Αυξημένες κατά 27.000 στις 640.000 ήταν οι νέες αιτήσεις για χορήγηση επιδόματος ανεργίας στις ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Εργασίας.

Την εβδομάδα που τελείωσε στις 11 Απριλίου, ο αριθμός των ατόμων που έλαβαν επίδομα ανεργίας ανήλθε στο νέο ιστορικό υψηλό των 6,14 εκατομμυρίων – υπερδιπλάσια επίπεδα σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα.
NAFTEMPORIKI.GR

Αόρατο Χέρι




Η Αόρατος Χείρ είναι μια μεταφορά που χρησιμοποίησε ο Άνταμ Σμιθ για να περιγράψει την αρχή της “πεφωτισμένης ιδιοτέλειας”. Σήμερα αυτή η αρχή συνδέεται με τον ψυχολογικό εγωισμό. Στον «Πλούτο των Εθνών», ο Άνταμ Σμιθ ισχυρίζεται ότι, μέσα στο σύστημα του καπιταλισμού , ένα άτομο που δρα για το προσωπικό του συμφέρον τείνει να προωθεί και το συμφέρον της κοινότητας του. Αυτήν την αρχή την απέδωσε στον κοινωνικό μηχανισμό που αποκαλούσε Αόρατη Χείρα.

Κάθε άτομο αναγκαστικά εργάζεται για να καταστήσει τα ετήσια έσοδα της κοινωνίας όσο περισσότερα μπορεί. Γενικά δεν επιδιώκει να προωθήσει το κοινό συμφέρον, ούτε γνωρίζει πόσο πολύ το προάγει... Προτιμώντας την υποστήριξη της δικής του εργατικότητας παρά της ξένης, επιδιώκει μονάχα την δική του ασφάλεια' και κατευθύνοντας αυτή την εργατικότητα κατά τέτοιο τρόπο ώστε το προϊόν της να έχει την μεγαλύτερη δυνατή αξία, επιδιώκει μονάχα το δικό του συμφέρον, και σε αυτήν όπως και άλλες περιπτώσεις, καθοδηγείται από ένα αόρατο χέρι να επιδιώξει έναν σκοπό που δεν αποτελούσε μέρος των προθέσεων του. Επιδιώκοντας το δικό του συμφέρον συχνά προωθεί αυτό της κοινωνίας πιο αποτελεσματικά απ' ότι όταν πραγματικά επιδιώκει να το προωθήσει.

Ο Σμιθ χρησιμοποιεί την μεταφορά μέσα στο πλαίσιο ενός επιχειρήματος ενάντια στον προστατευτισμό και την κυβερνητική ρύθμιση των αγορών, αλλά βασίζεται σε γενικές αρχές που αναπτύχθηκαν από τους Mandeville, Butler, Shaftesbury, και Francis Hutcheson. Γενικά, ο όρος “Αόρατος Χείρ” μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε ατομική δράση που έχει απροσχεδίαστες, ακούσιες συνέπειες, ιδιαίτερα εκείνες που παρουσιάζονται από δράσεις μη ενορχηστρωμένες από κάποιο κεντρικό έλεγχο και που εμφανίζουν στην κοινότητα ένα παρατηρήσιμο αποτέλεσμα που ακολουθεί κάποια πρότυπα.

Σύμφωνα με τον Σμιθ υπάρχουν έξι ψυχολογικά κίνητρα που συνδυάζονται σε κάθε άτομο έτσι ώστε να προάγει το κοινό καλό. Στην «Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων», τόμο ΙΙ, σελ. 316, λέει: Δρώντας σύμφωνα με τις επιταγές των ηθικών μας λειτουργιών, αναγκαστικά επιδιώκουμε τον πιο αποτελεσματικό τρόπο για να προωθήσουμε την ευτυχία της ανθρωπότητας. Ένα σύγχρονο παράδειγμα ενός τέτοιου φαινομένου είναι το τεραστίων διαστάσεων κοινωνικό όφελος που δημιουργεί η διάδοση των υπολογιστών' αγαθά που παρήχθησαν κυρίως από ανθρώπους που προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν το οικονομικό τους κέρδος. Αυτοί οι παραγωγοί δεν κατασκεύασαν τους υπολογιστές για χάρη της ανθρωπότητας ούτε από αλτρουιστική επιθυμία για να προάγουν την συλλογική περιουσία της κοινωνίας. Κάθε κοινωνικό όφελος που προέκυψε λοιπόν, σύμφωνα με την θεωρία του Σμιθ, είναι απλά επακόλουθο της προσπάθειας τους για προσωπική ανταμοιβή.

Αντίθετα με τις συνηθισμένες παρανοήσεις, ο Σμιθ δεν ισχυρίστηκε ότι όλες οι ιδιοτελείς εργασίες αναγκαστικά ωφελούν την κοινωνία, ή ότι όλα τα δημόσια αγαθά παράγονται μέσω ιδιοτελούς εργασίας. Υπέδειξε όμως ότι σε μια ελεύθερη αγορά, οι άνθρωποι συνήθως, τείνουν να παράγουν αγαθά που επιθυμούν οι γείτονες τους. Η Τραγωδία των Κοινών είναι ένα παράδειγμα στο οποίο η ιδιοτέλεια τείνει να παράγει ένα ανεπιθύμητο αποτέλεσμα.

Πέραν τούτου, ο καπιταλισμός θα μπορούσε να πει κανείς ότι παρέχει πολυάριθμες ευκαιρίες για την μεγιστοποίηση του κέρδους κάποιου εις βάρος (παρά εις όφελος) των άλλων. Η καπνοβιομηχανία συχνά αναφέρεται ως ένα τέτοιο καλό παράδειγμα: η πώληση τσιγάρων και άλλων προϊόντων καπνού σίγουρα είναι προσοδοφόρα, όμως οι κριτικοί της βιομηχανίας αρνούνται ότι τα κοινωνικά οφέλη (την ευχαρίστηση που συνδέεται με το κάπνισμα, την συντροφικότητα, το αίσθημα ότι οι καταναλωτές κάνουν κάτι εξεζητημένο, cool κτλ) μπορούν να ξεπεράσουν τα κοινωνικά κόστη.

Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι άλλο ένα παράδειγμα που αναιρεί την θεωρία του Σμιθ είναι η Βικιπαίδεια. Το παρατηρηθέν όφελος για την κοινωνία – αυτή η εγκυκλοπαίδεια – δεν συνδέεται με κάποιο υλικό όφελος για κάποιον από τους χιλιάδες συντελεστές της. Εντούτοις, προκύπτει το ζήτημα των ψυχολογικών ανταμοιβών και άλλων μη-οικονομικά κερδών, κάτι που ο Σμιθ δεν αγνόησε. Πράγματι, εάν κάποιος επεκτείνει την έννοια του “προσωπικού οφέλους” από το καθαρά οικονομικό κέρδος στην επιδίωξη των αξιών και των προτιμήσεων ενός ατόμου, η Βικιπαίδεια θα μπορούσε να ιδωθεί ως ένα πολύ καλό παράδειγμα ενός μηχανισμού αόρατου χεριού, όπου παίρνει την μορφή ενός με συνοχή επεξεργασμένου και παρουσιαζόμενου όλου, που όμως δημιουργείται από αυτόνομες και ασυντόνιστες δράσεις μιας απεριόριστης και ουσιαστικά απροσδιόριστης ομάδας ανθρώπων, όπου όλοι ενεργούν σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά τους (από την άποψη της επιλογής θεμάτων κ.λπ.).

Από τον καιρό του Σμιθ, η αρχή του αόρατου χεριού έχει ενσωματωθεί περαιτέρω στην οικονομική θεωρία. Ο Leon Walras ανέπτυξε ένα μοντέλο γενικής ισορροπίας τεσσάρων εξισώσεων που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ατομικό προσωπικό συμφέρον που δρα σε μια ανταγωνιστική αγορά παράγει τις μοναδικές συνθήκες κάτω από τις οποίες η ολική ωφέλεια μιας κοινωνίας μεγιστοποιείται. Ο Vilfredo Pareto χρησιμοποίησε ένα γράφημα κουτιού edgeworth για να δείξει μια παρόμοια κοινωνική αποτελεσματικότητα.

Ο Von Mises, στην «Ανθρώπινη Δράση» (βλ. σημείωση 3, στο κάτω μέρος του συνδέσμου) ισχυρίζεται ότι ο Σμιθ πίστευε πως το αόρατο χέρι ήταν ουσιαστικά το χέρι του Θεού. Επίσης επισήμανε ότι αυτό δεν αποτελούσε κριτική, δεδομένου ότι η αλήθεια του αόρατου χεριού αποδείχτηκε μεσω κοσμικών (secular) συλλογισμών και όχι βάση κάποιας μεταφυσικής ή θρησκευτικής πίστης.

Το αόρατο χέρι θεωρείται παραδοσιακά ως μια αρχή των οικονομικών, αλλά όπως έδειξε ο Robert Nozick στο «Αναρχία, Κράτος και Ουτοπία» ουσιαστικά η ίδια αρχή υπάρχει και σε διάφορους άλλους τομείς της ακαδημαϊκής πραμάτειας κάτω από διαφορετικά ονόματα, όπως η Δαρβίνεια Φυσική Επιλογή, την οποία στην συνέχεια ο Daniel Dennett υποστήριξε στο βιβλίο «Η Επικίνδυνη Ιδέα του Δαρβίνου» αντιπροσωπεύει ένα “καθολικό οξύ” που, μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους φαινομενικά ανόμοιους τομείς της φιλοσοφικής έρευνας (συνείδηση και ελεύθερη βούληση).

Από τη Βικιπαίδεια

Ο φιλελεύθερος "Ορθολογισμός"




Η μεθοδολογία και φιλοσοφική τεκμηρίωση είναι το βασικότερο στοιχείο για την επιστημονική στοιχειοθέτηση κάθε άποψης. Το βασικότερο πρόβλημα της σημερινής κοινωνίας, πολιτικής καθώς και των κοινωνικών επιστημών (κυρίως των οικονομικών αλλά και άλλων) αποτελεί η αντιεπιστημονική τους βάση.

Στο άρθρο αυτό θα παρουσιάσω κάποιες τεκμηριωμένες απόψεις οι οποίες θα έπρεπε να κάνουν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο να αμφιβάλει για τα παρουσιαζόμενα ως θέσφατα της επικρατούσας πολιτικής θεωρίας (φιλελευθερισμό) και τα επακόλουθά της (νεοφιλελευθερισμό). Είναι αυτές οι αστήρικτες απόψεις που διατηρούν ως λογικό το σημερινό παράλογο και στερούν από την αριστερά το νόημα έκφρασής της οδηγώντας την σε ένα τεχνητό περιθώριο.

Σκοπός μου είναι να δείξω ότι η παρούσα κατάσταση έχει χαρακτηριστικά μιας θεολογίας που δεν στηρίζεται καθόλου στον ορθολογισμό και παράλληλα περιέχει έναν λογικό δογματισμό που αποστερεί τον Λόγο από βασικά φιλοσοφικά του χαρακτηριστικά χωρίς τα οποία δεν μπορεί να σταθεί.

Α) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

1) Πληθωρισμός
Σε παλαιότερο άρθρα μου είχα δείξει ότι ο πληθωρισμός είναι ένα μέγεθος που δεν καθορίζεται αντικειμενικά από κάποια επιστημονικά κριτήρια αλλά μόνο από τους σκοπούς μιας μερίδας ανθρώπων. Έτσι ο δείκτης του πληθωρισμού διαφέρει ανάλογα αν κάποιος είναι φτωχός, μεσαίος ή πλούσιος αφού όσο φτωχότερος είναι τόσο περισσότερα χρήματα ξοδεύει σε αγαθά πρώτης ανάγκης και τρόφιμα. Τα τελευταία 15 χρόνια αυτός ο πληθωρισμός είναι πολύ μεγαλύτερος από τον τρέχοντα και αυτό δείχνει πόσο άσκοπες είναι οι διεκδικήσεις για μισθολογικές αυξήσεις σε σχέση με τον πληθωρισμό. Ένας πληθωρισμός που διαφέρει ριζικά ανάλογα με την κοινωνική ή εισοδηματική τάξη που ανήκει ο κάθε ένας δεν αντιπροσωπεύει αυτό για το οποίο φτιάχτηκε ο δείκτης και για το οποίο τον επικαλούνται οι ασκούντες την οικονομική πολιτική. Το ότι η στατιστική υπηρεσία δεν μπαίνει στον κόπο να ανακοινώνει πολλούς διαφορετικούς πληθωρισμούς οφείλεται στο ότι ιδεολογικά η κοινωνία μας έχει αποδεχθεί την παρούσα διάρθρωση του πληθωρισμού και όχι επειδή αντικειμενικά, επιστημονικά και εμπειρικά αποδεικνύεται το αντίθετο. Έτσι, ο πληθωρισμός δεν μπορεί να παρουσιάζεται χωρίς και την ιδεολογική τοποθέτηση που προϋποθέτει (Δείτε εδώ το προηγούμενο άρθρο: Τα δόγματα δεν είναι μόνο θρησκευτικά).

2) Ανεργία
Η μέτρηση της ανεργίας είναι καθαρά ιδεολογικό θέμα, πέρα από τον πολύ γενικό τεχνικό ορισμό της. Αν πιστεύουμε ότι η ελεύθερη αγορά μειώνει την ανεργία τότε έχουμε την τάση να μετράμε ως άνεργους λιγότερα άτομα. Πολλοί μάλιστα τείνουν να κατηγορούν κρατικές παρεμβάσεις που καλύπτουν κοινωνικά άτομα που δεν εργάζονται. Σε αυτό παίζει ρόλο και το τι αποδεχόμαστε να είναι το όριο, αν για παράδειγμα είναι αποδεκτό ένας πτυχιούχος να εργάζεται ως delivery. Ακόμη το αν η μερική απασχόληση θα θεωρείται ως κανονική εργασία με αποτέλεσμα να μειώνει τεχνητά τους δείκτες της ανεργίας. Και εδώ λοιπόν βλέπουμε ότι δεν υπάρχει κάποιο αντικειμενικό και επιστημονικό κριτήριο μέτρησης της ανεργίας αλλά αντίθετα αυτή εξαρτάται από το τι επιλέγουμε να μετράμε με βάση ιδεολογικά κριτήρια.

3) Ο ατομικός ορθολογισμός και ωφέλεια
Η οικονομική επιστήμη μοντελοποιεί και εξάγει έτσι συμπεράσματα ή κάνει οικονομικές υποθέσεις υποθέτοντας ότι τα άτομα έχουν άριστη υπολογιστική ικανότητα που τους οδηγεί σε ορθολογικούς υπολογισμούς με στόχο την μέγιστη ωφέλειά τους. Το δεδομένο όμως αυτό υποτιμάει την ανθρώπινη κρίση υποχρεώνοντας τα υποκείμενα άτομα να ακολουθούν μοντέλα συμπεριφοράς που αγνοούν την ελευθερία τους. Στην ουσία οι οικονομολόγοι υπερτιμώντας τις ανθρώπινες υπολογιστικές ικανότητες υποτιμούν την ανθρώπινη ορθολογικότητα. Η οικονομική επιστήμη αντιφάσκει παραβαίνοντας τις ίδιες προκείμενες του ορθολογισμού όταν θεωρεί ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να έχουν δράσεις και άλλες ανεξάρτητες από τις επιθυμίες τους.

4) Η αξία των προϊόντων
Παράλληλα με τα παραπάνω ο καθορισμός της αξίας των πραγμάτων έχει δεχτεί πολλές διαφορετικές ερμηνείες για να καταλήξει εδώ που είναι σήμερα. Καμία από τις προηγούμενες απόψεις για τον καθορισμό των αξιών των εμπορευμάτων και της εργασίας δεν είχε μικρότερη αξία από τη σημερινή νεοκλασική άποψη. Καμία οικονομική άποψη δεν μπορεί αντικειμενικά να καθορίσει αν οι αξίες των πραγμάτων ισούνται με την πραγματική τους αξία. Για παράδειγμα ο Adam Smith έλεγε ότι η αξία των πραγμάτων εξαρτάται από τον κόπο που χρειάζεται κάθε ένας για να τα αποκτήσει. Ο David Richardo έλεγε ότι η αξία εξαρτάται από την σχετική εργασία που χρειάζονται για να κατασκευαστούν. Ο Stuart Mill θεώρησε ότι η αξία ενός προϊόντος είναι αυτή που επιτρέπει στους παραγωγούς να ανταλλάσσουν ένα κόστος παραγωγής με ένα κανονικό κέρδος. Ο Marx έλεγε ότι ένα προϊόν έχει τόση αξία όση η εργασία που είναι ενσωματωμένη σε αυτό. Η αξία των παραπάνω κλασικών φιλελεύθερων απόψεων για τον καθορισμό της αξίας των προϊόντων είναι πολύ ανώτερη από την σημερινή ουδετερότητα της οικονομικής επιστήμης που δεν αναφέρεται καν σε αξία αλλά μόνο σε τιμή. Αυτό αποτελεί μια καθαρή ιδεολογική και μη επιστημονική επιλογή που επιτρέπει την εμπορευματοποίηση των πάντων συμπεριλαμβανομένων της φύσης ή της εργασίας. Με τον ίδιο τρόπο η έννοια της ωφέλειας που εισήγαγε ο Bentham δεν ήταν αυτό που επιδίωκαν οι οικονομολόγοι ώστε να νομιμοποιήσουν με καθαρά ιδεολογικό τρόπο συγκεκριμένες συμπεριφορές. Έτσι εφευρέθηκε κυριολεκτικά και αυθαίρετα η έννοια της αυτονομίας του καταναλωτή. Τη θέση της ευημερίας κατέλαβε η καταναλωτική προτίμηση.

5) New Scientist
Το έγκριτο περιοδικό σε πρόσφατο άρθρο του: Why Economic Theory Whack αναφέρει ότι αν σύντομα δεν ανακαλύψουμε μια άλλη οικονομική θεωρία τότε οι κρίσεις θα συνεχίσουν γιατί απλούστατα δεν μπορούν να εξηγήσουν τα φαινόμενα, και συνεχίζει αναφέροντας διάφορες αδυναμίες και ιδεοληψίες της οικονομικής επιστήμης.

6) Συμπέρασμα για τα οικονομικά
Τα παραπάνω είναι απλά ενδείξεις και χαρακτηριστικά παραδείγματα του άτοπου της οικονομικής επιστήμης. Δείχνουν ότι η οικονομική επιστήμη δεν στηρίζεται στην μελέτη αντικειμενικών φαινομένων, όπως κάνει π.χ. η χημεία αλλά σε μελέτη φαινομένων που η ίδια η οικονομική θεωρία ιδεολογικοποιεί εκ των προτέρων και βέβαια μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει. Τότε όμως δεν μπορεί να αρνείται άλλους ιδεολογικούς καθορισμούς των βασικών εννοιών της λέγοντας ότι λειτουργεί αντικειμενικά. Οι κοινωνικές επιστήμες, η πολιτική, η ιδεολογία και κυρίως η φιλοσοφία έχουν άμεσο ρόλο στον καθορισμό αυτών των ιδεολογικών ζητουμένων. Η οικονομική επιστήμη, συνεπώς, δεν δικαιούται να διαμορφώνεται και να λειτουργεί ερήμην κάποιου θεωρητικού πλαισίου που εμείς θέλουμε να της δώσουμε. Στην ουσία τα οικονομικά σήμερα χρησιμοποιούν έναν εργαλειακό ορθολογισμό με στόχο την απο-ιδεολογικοποίησή τους. Αυτό όμως, όπως είδαμε, δεν γίνεται γιατί τότε οδηγούνται σε φιλοσοφικό και λογικό άτοπο. Τα παραπάνω είναι πολύ σημαντικά στο βαθμό που δίνουν επιχειρήματα στις άρχουσες τάξεις και τις ελίτ. Με βάση αυτά τα επιχειρήματα φτιάχνονται οι πολιτικές και καθορίζονται οι κυρίαρχες ιδεολογίες. Τα επιχειρήματα αυτά, όμως, δεν αντέχουν την παραμικρή φιλοσοφική και λογική κριτική.

Β) Ο ΕΡΓΑΛΕΙΑΚΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
Σήμερα οι κοινωνικές επιστήμες έχουν θέσει στο περιθώριο ο,τιδήποτε δεν φαίνεται πολύ άμεσα να παράγει μετρήσιμα αποτελέσματα. Με αυτό τον τρόπο ολόκληρη η φιλοσοφία και πολλά θεωρητικά ζητήματα όχι μόνο δεν λαμβάνουν χρηματοδότηση αλλά επιπλέον τίθενται στο περιθώριο των συζητήσεων και των ερευνών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα τελευταία 40 χρόνια, την πλήρη εγκατάλειψη των κοινωνικών επιστημών και της θεωρητικής έρευνας. Όλη αυτή η κατάσταση συνέτεινε στην μη αμφισβήτηση των εργαλειακών προτεραιοτήτων της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς λέει: "Εφεξής, η μονόδρομη σκέψη αρκείται στην "αντικειμενική" διαπίστωση ότι τα δεδομένα αυτά "υπάρχουν" ή "υπήρξαν" στο πλαίσιο μιας υπερκείμενης "πραγματικότητας". Και στο πλαίσιο αυτό, κοινωνικά "ωφέλιμη" μπορεί να είναι μόνον η παραγωγή και προώθηση γνώσης που σέβεται σχολαστικά την αναμφισβήτητη αυτή πραγματικότητα."

και συνεχίζει: "Με αυτή την έννοια, ο αυστηρός περιορισμός της αναζήτησης σε ό,τι προσδοκάται ότι θα παράγει άμεσους καρπούς ισοδυναμεί με προκαταρκτική αυτοφίμωση της στοχαστικής δυνατότητας του ανθρώπου."
Άρα λοιπόν κάθε "ενδεχομενική" σκέψη που θέλει να αναζητήσει γιατί μια πραγματικότητα επικράτησε έναντι μιας άλλης βρίσκεται εκτός επιστημονικότητας από τον τρέχοντα εργαλειακό θετικισμό. Όπως λέει ο Τσουκαλάς: "Η αλήθεια του κόσμου εγκλωβίζεται, λοιπόν, όλο και ασφυκτικότερα σε μια γιγάντια αυτοαναφορά που εξαντλείται σε ό,τι αναμφισβήτητα "υπάρχει" ή "υπήρξε".

Και συνεχίζει: "Μολονότι, λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί με ακρίβεια, θεωρείται γενικώς ότι το μέλλον αυτό δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από εκείνο που θα προκύψει από την κίνηση ενός παρόντος, για το οποίο πιστεύεται, αφελώς ή κακοπίστως, ότι μπορεί να μας δίδεται ευθέως και δίχως εννοιακές διαμεσολαβήσεις..όλο και περισσότερο, η επιμελής τεκμηρίωση δεν τροφοδοτεί τη θεωρητική φαντασία, αλλά τείνει να την υποκαθιστά....Η θεμελιακή δομή της κοινωνίας εμφανίζεται ως δεδομένη και οριστικά "κατακτημένη"...Σε πλήρη αντιδιαστολή, λοιπόν, με ό,τι συμβαίνει με τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης που μπορεί "ευλόγως" να "οφείλουν" να διαβρώνονται μέσα στην ακατάπαυστη ιστορική τους εξέλιξη, οι καίριες ιδεολογικές, θεσμικές και πολιτισμικές "κατακτήσεις" του αστικού φιλελευθερισμού εμφανίζονται, εξίσου "ευλόγως" , ως αυτονοήτως "ανεπίστρεπτες".

Παρακάτω συνεχίζει: "..η σημερινή μορφή απελπισίας εμφανίζεται ανενεργή ως εκφραζόμενη, όχι μέσω του λόγου, αλλά μέσω της σιωπής...Στο ιδεολογικό επίπεδο, ο κυρίαρχος φιλελευθερισμός εξελίσσεται, λοιπόν, ως ένας απόλυτος και έμφοβος νοηματικός συντηρητισμός. Στην πλειοψηφία τους, οι κοινωνικοί στοχαστές, όχι μόνο δεν επιδιώκουν να ερμηνεύσουν ή να αλλάξουν τον κόσμο. Διστάζουν ακόμη και να περιγράψουν τις αντιφάσεις του και να προβληματιστούν για την πορεία του".

Σε αυτό το πλαίσιο συνεχίζει λέγοντας: "...δεν υπάρχει άλλη λύση από την προώθηση μιας συστηματικής "αντισυστημικής" σκέψης και δράσης με στόχο να μετασχηματίσει ή να ανατρέψει το ίδιο το συστημικό πλαίσιο. Η ιστορική φάση που διερχόμαστε επιτάσσει τη διατύπωση υπαλλακτικών πολιτικών προταγμάτων..." .

Το συμπέρασμα όλων των παραπάνω είναι ότι ο τρέχων ορθολογισμός και θετικισμός που δεν αφήνει χώρο στο "ενδεχομενικό" δεν αφήνει επίσης τον απαραίτητο χώρο στο ριζικό φαντασιακό (Καστοριάδης) που θα έκανε να αναδυθούν νέες οντολογικές δυνατότητες που θα μετέτρεπαν το πιθανό σε πραγματικό. Μέσα από μια τέτοια οντολογική δυνατότητα θα μπορούσε να αναδυθεί το όραμα μιας προόδου με λιγότερα αναλώσιμα αγαθά αλλά και λιγότερη δυστυχία (Αλεξάνδρα Δεληγιώργη).

Όπως λέει η Δεληγιώργη:"..ο συμβιβασμένος διανοητής απαλλάσσει τον εαυτό του από τα βάρη της ελευθερίας που συνέχει την κριτική δύναμη της σκέψης".

Τέλος, το πιο σημαντικό, της Δεληγιώργη, κατά τη γνώμη μου, είναι το εξής: "...τα πρίσματα εναντίωσης έχουν την έρεισή τους σε ψυχικές παραστάσεις συνυφασμένες με προσωπικά βιώματα που σφραγίζουν την υποκειμενικότητα, ωθώντας την να υπάρξει στοχαστικά και αποφασισμένα ως συνείδηση δι' εαυτήν. Ωθώντας την, δηλαδή, να διερωτηθεί για το νόημα και την εγκυρότητα των κανόνων με τους οποίους η ισχύουσα τάξη του λόγου νομιμοποιεί μια τάξη πραγμάτων που γεννά όχι μόνον αλλοτρίωση και πραγμοποίηση, αδικία και ανισότητα, αλλά και απάθεια. Μέσω αυτής της ώθησης να διερωτηθεί και να συλλάβει εξόδους, η ψυχικά και ιστορικο-κοινωνικά συνθηκοποιημένη υποκειμενικότητα αποκτά την θεωρητική διάσταση.....να μετασχηματίζει....την ισχύουσα τάξη πραγμάτων και την ισχύουσα τάξη του λόγου που την νομιμοποιεί ή απλώς την δικαιολογεί στην κοινή γνώμη."

Όλα τα παραπάνω νομιμοποιούν θεωρητικά και φιλοσοφικά την αμφισβήτηση της άρχουσας τάξης του Λόγου και του εργαλειακού ορθολογισμού όχι μόνο όπως παρουσιάστηκε μέσα από τις εγγενείς αντιφάσεις της οικονομικής επιστήμης αλλά κυρίως με τη ριζική αμφισβήτηση της τρέχουσας τάξης του Λόγου μέσω της απελευθέρωσης της φαντασίας έξω από το ορθολογικό εργαλειακό και θετικιστικό-εμπειρικό-πραγματολογικό μοντέλο με σκοπό την ανάδυση δυνατοτήτων που σήμερα δεν φαίνονται. Σε αυτά τα πλαίσια κινούνται πολλοί στοχαστές τους οποίους το σύστημα θεωρεί ουτοπιστές ενώ στην ουσία κάνουν αυτό που έκανε πάντοτε ο άνθρωπος, στοχάζονται νέες δυνατότητες για καλύτερους κόσμους που τώρα μένουν άσκεφτοι από την κοινή γνώμη που έχει αποκοπεί από την φιλοσοφία βάσει ενός οργανωμένου σχεδίου εμπορευματοποίησης της θεωρητικής γνώσης απονευρωμένης από κάθε ανθρωπιστική αξία ή ηθική νομιμοποίηση, η αγορά αντικατέστησε και τα δύο μέσω μιας άτυπης φίμωσης της δημιουργικής σκέψης.

Έτσι, η αντίδραση, η άρνηση ή ακόμη και ο δογματισμός πολλών τμημάτων της αριστεράς μπορεί να θεωρηθεί ως μια λογική συνέπεια έναντι σε μια δρομολογημένη ανορθολογική συμπεριφορά του Λόγου που αποκόπηκε από τις φιλοσοφικές του ρίζες προσπαθώντας να νομιμοποιήσει μετά μανίας την ανθρώπινη τεχνική.

Βιβλιογραφία
1) Αφιέρωμα περιοδικού cogito, τεύχος 8, Μάιος 2008, σσ. 28-70.
2) Εισαγωγή Κ.Τσουκαλά στο Μετά τον Φιλελευθερισμό, εκδόσεις Σύγχρονη Σκέψη, Αθήνα 2004, σσ.13-55.
3) Αλεξάνδρα Δεληγιώργη, Καιρός, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2008, σσ. 12-45.
4) Φ. Τζέιμσον, Οι αρχαιολογίες του μέλλοντος, εκδόσεις Τόπος, 2008, τόμος Ι.
5) Θ. Αλεξίου, "Πολιτική Οικονομία του Σώματος", Περιοδικό Θέσεις, Απριλίου-Ιουνίου 2005, σσ.93-116
6) Αξελός, Αυτή η Διερώτηση, Εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2003.

Αναρτήθηκε από Greek Rider

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Η Ελενη Γιαννακουλη κ οι εθελοντες της χτιζουν ενα καμενο χωριο στην Ηλεια.








Είναι πρόεδρος του Σωματείου Οικοδόμων της Ηλείας και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος οικοδόμων, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη!
Έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδος με έντονη δράση υπέρ της κατοχύρωσης των εργασιακών δικαιωμάτων των οικοδόμων.

Η διάθεσή της για προσφορά στους συνανθρώπους την οδήγησε στην οργάνωση μιας μεγάλης εθελοντικής αποστολής στην Ηλεία. Εκεί, σε ένα από τα χωριά του νομού που κάηκαν στις μεγάλες πυρκαγιές του 2007, στην Πέρσαινα, η Ελένη Γιαννακούλη και οι άνθρωποι που ακολούθησαν την διάθεσή της για προσφορά, θα ξαναχτίσουν την πλατεία του χωριού και τα κτίρια που την πλαισιώνουν ενώ θα δεντροφυτεύσουν και τον περιβάλλοντα χώρο.

Εκει δεν υπαρχουν κανονες.



Οι αγγελοι τραγουδανε. Και οι ερωτευμενοι επισης. Πισω απο καθε αναταση, απο καθε μερακι, μια κιθαρα περιμενει ετοιμη να παρει τα λογια και να τα ταξιδεψει απο χειλη σε χειλει. Δεν ειναι λιγο αυτο. Ειναι η χαρα να δινεις χαρα στους αλλους, ειναι αυτο που μας βασταει στη ζωη. Γιαυτο, κοντα στα ποιηματα μου, δοκιμασα να γραψω και μερικα τραγουδια, χωρις να τα υποτιμω καθολου. Ετσι η αλλιως μιλα κανεις για τα ιδια πραγματα που αγαπα, και απο κει και περα το λογο εχουν αυτοι που θα τα ακουσουν. Λενε πως το ειδος εχει ορισμενους κανονες.
Δεν τους ξερω και, παντως, δεν ενδιαφερθηκα η δε μπορουσα ισως να τους ακολουθησω. Δουλευει ο καθενας οπως νιωθει. Και η θαλασσα ειναι απεραντη, τα πουλια μυριαδες, οι ψυχες οσες και οι συνδιασμοι που μπορουν να γεννησουν οι ηχοι και τα λογια, οταν ο ερωτας και το ονειρο συμβασιλευουν.

ΕΛΥΤΗΣ

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Ρωγμές




Πριν πολλά
χρόνια, σε μια επαρχεία κάπου
στην Κίνα, ζούσε μια ηλικιωμένη
γυναίκα η οποία
κουβαλούσε καθημερινά νερό από
ένα μακρινό ρυάκι με δύο μεγάλα
δοχεία περασμένα
σε ένα μακρύ ξύλινο κοντάρι το
οποίο στήριζε στους ώμους της.


Το ένα δοχείο ήταν άψογο και
μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα
νερού που μπορούσε
να χωρέσει.

Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο
τέλος της μακριάς διαδρομής, από
το ρυάκι στο
σπίτι, έφθανε με τη στάθμη του
νερού έως τη μέση.

Έτσι για...δύο ολόκληρα χρόνια η
γυναίκα κουβαλούσε καθημερινά
μόνο ενάμισι
δοχείο νερό στο σπίτι της.


Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε
υπερήφανο που εκπλήρωνε
απόλυτα και τέλεια το σκοπό
για τον οποίο είχε κατασκευαστεί.

Το ραγισμένο δοχείο ήταν
δυστυχισμένο που μόλις και μετά
βίας
μετέφερε τα μισά από αυτά που
έπρεπε κι
ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια
του.

Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε
πια την κατάσταση αυτή
και αποφάσισε να μιλήσει στην
ηλικιωμένη γυναίκα.

"Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό
μου και θέλω να σου....ζητήσω
συγγνώμη!"

"Μα γιατί;" ρώτησε η γριά.
"Για ποιο λόγο
νιώθεις ντροπή;"
"Ε, να ! Δύο χρόνια τώρα
μεταφέρω μόνο το μισό νερό
λόγω της ρωγμής μου και εξαιτίας
μου κοπιάζεις άδικα και εσύ!"


Η γυναίκα χαμογέλασε:
"Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι
υπάρχουν λουλούδια μόνο στη
δική σου πλευρά και όχι στη μεριά
του άλλου
δοχείου; Πρόσεξα την ατέλειά σου
και την εκμεταλλεύτηκα."

"Φύτεψα σπόρους στην πλευρά
σου και εσύ τους πότιζες. Δύο
χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και
τα τοποθετώ το τραπέζι μου. Αν
δεν ήσουν εσύ δεν
θα είχα τόση ομορφιά να στολίζει
το σπιτικό μου!"



Βέβαια δεν
ήταν η ατέλειά του δοχείου που
το έκανε ξεχωριστό αλλά η
ιδιαίτερη ικανότητα
της ηλικιωμένης γυναίκας να
διακρίνει και να χρησιμοποιήσει
την αδυναμία του.

Ο καθένας μας έχει τις
"ρωγμές" του
και τις "αδυναμίες" του, που
μπορούν να γίνουν χρήσιμες και
να
"στολίσουν" τη ζωή μας.

Κάθε "ρωγμή" μπορεί να
κάνει τη ζωή
μας πιο πλούσια και πιο
ενδιαφέρουσα, αρκεί κάποιος να
μπορέσει να διακρίνει
τον τρόπο με τον οποίο η ατέλεια
μας αυτή μπορεί να ομορφύνει την
ίδια μας την
ύπαρξη.


"Ραγισμένοι"
φίλοι, μην ξεχνάτε να σταματάτε
στην άκρη του δρόμου και να
απολαμβάνετε το
άρωμα των λουλουδιών που
φυτρώνουν στη μεριά
σας.



Αν ο καθένας μας μετέτρεπε σαν
την ηλικιωμένη γυναίκα τις
ατέλειες του διπλανού του σε
κάτι χρήσιμο και όμορφο, σίγουρα> ο κόσμος μας θα
ήταν καλύτερος

Νικος Καζαντζακης - Ασκητικη

Ηλιος και φως


Ποσες ευχες και φιλια ανταλαξαμε
αυτες τις μερες...Αμετρητα!!!!.Οχι
ομως παντα αληθινα και συνηθως
οχι μεσα απο την καρδια μας. Πες
τε μου, γιατι δε βαζουμε ηλιο και
φως, χρωματα και αρωματα στις
σχεσεις μας. Γιατι δε γινομαστε
πιοτερο δωτικοι.

Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης: πρόστιμο 10.000 για την ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ.


Με την απόφαση 620-2008 το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης επέβαλε πρόστιμο στον ΣΚΑΙ για την πετυχημένη σατιρική εκπομπή "ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ". Θέμα της σάτιρας αποτέλεσε ο Μ.Κυριακού και η σύζυγός του. Το ΕΣΡ κατέληξε σε πρόστιμο με την εξής αιτιολογία:

"Πρόκειται περί σατιρικής εκποµπής η οποία ασχολήθηκε µε τον Μίνωα Κυριακού και ειδικότερα η συζήτηση εστιάστηκε στην αναστολή εκτελέσεως ποινικής αποφάσεως εκδοθείσης εις βάρος του προαναφερθέντος προσώπου και την µαταίωση εκδηλώσεως στο Παναθηναϊκό Στάδιο από τον καταγγείλλαντα. ΄Όµως ο σχολιασµός δεν περιορίστηκε στα ως άνω περιστατικά, αλλά επεκτάθηκε στην ιδιωτική ζωή του προαναφερθέντος προσώπου, µε φράσεις όπως «έχω ακούσει ότι µετά από αυτό παίχτηκε τρελό κρεβάτι µε τη Μαρί στο σπίτι», «στα ταβάνια ο Μίνωας», «αλυσίδες η Μαρί», «γαµώ τα σώµατα», «τι µου κάνεις Μαρί», «τι µου κάνεις ραµολιµέντο», «τόκανε κοιµότανε», «γιατί είναι σκατόψυχος, γι΄ αυτό», όπως επίσης «ο πορνόγερος», «ο παράνοµος», «ο καταπατητής», «πανάθεµά τον αυτόν τον Κυριακού που να µη σώνει και τον βρεί άλλη χρονιά» και άλλες συναφείς. Είναι αληθές ότι τις τελευταίες αυτές φράσεις εξεστόµισε ακροάτρια, πλην όµως η µετάδοση δεν ήταν ζωντανή αλλά µαγνητοφωνηµένη και εποµένως µπορούσαν να απαλειφθούν οι ως άνω απαράδεκτες φράσεις. Αναµφιβόλως έχει προσβληθεί η ιδιωτική και η οικογενειακή ζωή του καταγγείλλαντος και σε κάθε περίπτωση κατά τις αναφορές στο πρόσωπο αυτού η µεταχείρισις δεν ήταν δικαία, ορθή και αξιοπρεπής. Η εκποµπή ήταν σατιρική εκ τούτου όµως δεν µπορεί να είναι ασύδοτη, διότι κατά το άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγµατος, όλες οι εκποµπές άνευ εξαιρέσεως, πρέπει να έχουν ποιοτική στάθµη που επιβάλλει η πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας και ο σεβασµός της αξίας του ανθρώπου. Για την εν λόγω εκτροπή ενδείκνυται όπως επιβληθεί στον ραδιοφωνικό σταθµό η διοικητική κύρωση του προστίµου."


Δεν συμφωνώ με αυτή την απόφασή, γιατί θεωρώ ότι δεν υπήρξε παρέμβαση στην ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή του κ. Κυριακού. Αυτό θα είχε συμβεί μόνον εάν είχαν χρησιμοποιηθεί πληροφορίες που αναφέρονται στην ιδιωτικότητά του, ενώ εδώ προφανώς υπάρχουν ορισμένα ακραία σατιρικά σχόλια με αφορμή την διαφορά ηλικίας με τη σύζυγό του. Φυσικά, τα σχόλια αυτά μπορούν να υποβληθούν σε ειδικότερη εξέταση για το κατά πόσον εμπίπτουν στην σφαίρα της προσβλητικής και εξυβριστικής συμπεριφοράς, αλλά όχι και ως παραβίαση της ιδιωτικής ζωής του καταγγέλλοντος.


Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος που αφορά την αναστολή εκτέλεσης ποινικής αποφάσεως εις βάρος του κ. Κυριακού, με αφορμή την οποία ακούστηκαν χαρακτηρισμοί όπως "παράνομος" και "καταπατητής", το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης παραβιάζει ευθέως την ελευθερία της έκφρασης όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση Κατράμη κατά Ελλάδας (6.12.2007), ακόμα και οι χαρακτηρισμοί "επίορκος" και "καραγκιόζης" για έναν δικαστή κι έναν δήμαρχο κρίθηκαν θεμιτές "αξιολογικές κρίσεις", επειδή υπήρχε επαρκής πραγματική βάση, την οποία η δημοσιογράφος είχε παρουσιάσει. Η καταδίκη της δημοσιογράφου για εξύβριση οδήγησε την Ελλάδα σε καταδίκη για παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης.


Το ΕΣΡ στη αντίστοιχη υπόθεση του σχολιασμού του γάμου της Μ.Ντενίση από τον Λ.Λαζόπουλο αρκέστηκε σε σύσταση (απόφαση 626/2008), μολονότι επρόκειτο για τηλεόραση κι οχι για ραδιόφωνο όπως στην υπόθεση Κυριακού. Επίσης, στην υπόθεση Ντενίση το σκεπτικό του ΕΣΡ δεν ανέφερε ως νομική βάση την ιδιωτική/οικογενειακή ζωή, μολονότι το αντικείμενο της σάτιρας ήταν ο γάμος και το πρόσωπο του συζύγου της ηθοποιού.

e-Lawyer

..... . είδα σε τοίχο γραμμένο: – Ξύπνα… είναι ώρα να ταΐσεις τις τράπεζες…..Καλημερα

Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

100 χρόνια πίσω απ' τα γελάδια


Μεταφορική, καθ' υπερβολήν, κριτική του εξελικτικού σταδίου στο οποίο βρίσκεται μια δεδομένη στιγμή ένα πρόσωπο, ένας τόπος, ένα κοινωνικό υποσύνολο ή και ολόκληρος λαός, αναφορικά με τη νοημοσύνη, κοινωνική-οικονομική-διοικητική οργάνωση, πολιτική δομή και λειτουργία, νοοτροπία και απόψεις, πάντα σε σχέση με την παγκόσμια σταθερά που εκφράζουν οι αντίστοιχες παράμετροι της αγελάδας.

Σαφώς υπέρ της εξελικτικής θεωρίας και κατά του δημιουργισμού, σοφή μεσ'την απλότητά της, σκληρή, αλλά ενίοτε δίκαιη.

Χρησιμοποιείται με έντονα αυτοσαρκαστική διάθεση και, παρά το ρεβιζιονισμό της, υποκρύπτει έντονα απαισιόδοξες σκέψεις.




-Μόλις γύρισα από Σουηδία ρε φίλε και εχω μείνει μαλάκας από όσα ειδα εκεί...Τ ο ξέρεις ότι έχουν 0% φοροδιαφυγή, 0% ανεργία και ανά γειτονιά διαθέτουν πουτάνα υπηρεσίας; Αυτά πρέπει να κάνουμε κι'εμείς...
-Σιγά μην αρμέξουμε λαγούς με τηλεκίνηση... Εδώ ρε είμαστε 100 χρόνια πίσω απ'τα γελάδια...

www.slang.gr

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !!!!

Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

Οι πόνοι της Παναγίας - Νίκος Ξυλούρης

Τι εγινε το Πασχα του 1849 στην Αθηνα με αφορμη το καψιμο του Ιουδα ?


Το κάψιμο του Ιούδα ή του Εβραίου ή, επί το λαϊκότερο, του Οβριού είναι ένα έθιμο που επιβιώνει ακόμα σε πολλά χωριά της ελληνικής επικράτειας.

Οι κάτοικοι κατασκευάζουν ένα ομοίωμα του Ισκαριώτη και το παραγεμίζουν με άχυρα. Η πυρπόλησή του, στη συνέχεια, αποτελεί ένα είδος παραδειγματικής τιμωρίας του προδότη, που δεν κατάφερε να εξιλεωθεί ούτε μετά θάνατον, καθώς ήταν αυτόχειρας.

Το κάψιμο του Ιούδα είναι έθιμο που επιβιώνει ακόμα σε πολλά χωριά της χώρας.

Πρόκειται για έθιμο που συνδέεται στενά με τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα. Το 1849 έγινε η αφετηρία εξελίξεων δραματικών, που ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς. Ο στόλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας απέκλεισε τα λιμάνια του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Τα πολεμικά πλοία της πήραν διαταγή να προχωρούν σε κατάσχεση των ελληνικών σκαφών που έπλεαν στο Αιγαίο.
Η Αθήνα περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Δεξιά διακρίνονται τα παλαιά Ανάκτορα
Η Αθήνα περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Δεξιά διακρίνονται τα παλαιά Ανάκτορα

Στην παγκόσμια ιστορία έχει παραμείνει κλασικό παράδειγμα στρατηγικής καταναγκασμού μέσω της «διπλωματίας των κανονιοφόρων».

Τα γεγονότα εκείνα ονομάστηκαν «παρκερικά» από το όνομα του Βρετανού ναυάρχου που ανέλαβε να εκτελέσει το σχέδιο του ναυτικού αποκλεισμού.

Τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1849 η κυβέρνηση του Ανδρέα Λόντου απαγόρευσε για πρώτη φορά το κάψιμο του Εβραίου, κατά την εκφορά του Επιταφίου. Ο λόγος ήταν η έκτακτη επίσκεψη στην Αθήνα του Γάλλου τραπεζίτη Ροτσίλντ.

Στου Ψυρρή
Στη συνοικία του Ψυρρή, στην οδό Καραϊσκάκη, διέμενε ένας Εβραίος, ονόματι Δαβίδ Πατσίφικο. Είχε γεννηθεί στο Γιβραλτάρ και στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε το 1836 ως πρόξενος της Πορτογαλίας.

Το 1842 η πορτογαλική κυβέρνηση τον έπαψε λόγω οικονομικών ατασθαλιών. Στη συνέχεια προσκολλήθηκε στον κύκλο της Δούκισσας της Πλακεντίας, η οποία τον συντηρούσε με βοηθήματα. Πήρε τη βρετανική υπηκοότητα και επιδόθηκε στην τοκογλυφία.

Την απαγόρευση για το κάψιμο του Ιούδα στην Πλατεία Ηρώων (Ψυρρή) ανέλαβε να εκτελέσει η Αστυνομία και, όπως από τότε συνηθίζεται, η επέμβασή της κατέληξε σε ανεξέλεγκτες ταραχές.

Ο αθηναϊκός όχλος, θεωρώντας τον Δον Πατσίφικο υπαίτιο της ματαίωσης του εθίμου, επιτέθηκε στο σπίτι του και προχώρησε στη λεηλασία των ελάχιστων περιουσιακών στοιχείων του. Εκείνος μόλις και μετά βίας διασώθηκε καταφεύγοντας στην αγγλική πρεσβεία.

Το πρωί της επομένης του συμβάντος, ανήμερα Μεγάλο Σάββατο, ο τότε Αγγλος πρέσβης Σερ Εντμοντ Λάιονς προχώρησε σε διάβημα προς το υπουργείο Εξωτερικών. Ζήτησε την καταβολή αποζημίωσης στον θιγέντα ύψους 886.736 δραχμών. Είναι ποσό αστρονομικό για την εποχή.

Η κυβέρνηση Λόντου αρνήθηκε να ικανοποιήσει ένα τέτοιου είδους αίτημα, θεωρώντας ότι πρόκειται για θέμα που ανήκει στη σφαίρα αρμοδιότητας της Δικαιοσύνης. Η άρνηση της Αθήνας έδωσε την ευκαιρία στον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών Πάλμερστον να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση την άμεση καταβολή αποζημίωσης για τις καταστροφές που υπέστη ο Πατσίφικο. Και αυτό χωρίς να έχει γίνει η στοιχειώδης καταγραφή. Οπως σωστά σχολιάστηκε, το ζητούμενο ποσό ήταν πολλαπλάσιο ακόμη και της αξίας των τότε ανακτόρων, που βρίσκονταν στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να συναινέσει. Τότε ο Πάλμερστον έφτασε στο πρωτοφανές για τις διεθνείς σχέσεις να διατάξει τον Βρετανικό Στόλο να προβεί σε ναυτικό αποκλεισμό του Ελληνικού Βασιλείου. Διέταξε, επίσης, την κατάσχεση πολεμικών και εμπορικών πλοίων.

Η βρετανική κυβέρνηση ενήργησε με τον ωμότερο και βιαιότερο τρόπο, ώστε να πετύχει τον πραγματικό σκοπό της, δηλαδή την επιβολή αγγλόφιλης πολιτικής στην Ελλάδα και τη μεταβολή της ακολουθούμενης τότε φιλορωσικής πολιτικής.

Ορίστηκε επιτροπή διαιτησίας, η οποία εξακρίβωσε πως η ζημιά που υπέστη ο Δον Πατσίφικο ήταν μόλις 3.750 δραχμές. Διατήρησε μάλιστα και κάποιες αμφιβολίες, αφού και ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να αποδείξει τον τρόπο απόκτησης των καταλογιζόμενων ειδών.

Ετσι η ελληνική κυβέρνηση αφενός κατέβαλε στον παθόντα τις 3.750 δραχμές, αφετέρου πήρε πίσω το ποσό των 330.000 δραχμών που είχε στο μεταξύ καταθέσει στην Αγγλία ως εγγύηση για την άρση τουλάχιστον του αποκλεισμού.

Στην Αγγλία το θέμα συζητήθηκε στη Βουλή των Κοινοτήτων. Υπήρξαν θαρραλέοι βουλευτές, που καταδίκασαν τις ενέργειες της κυβέρνησης του Λονδίνου. Ο Πάλμερστον δικαιολόγησε μέχρι τέλους την πολιτική του ως υπεράσπιση των συμφερόντων οποιουδήποτε βρετανού υπηκόου με όλα τα μέσα.

Μαζί με την υπόθεση Πατσίφικο, τις ελληνοβρετανικές σχέσεις ταλαιπώρησε εκείνη τη χρονική περίοδο και η απαίτηση του Σκοτσέζου ιστορικού Γεωργίου Φίνλεϊ για την αξία οικοπέδου του, που είχε περιληφθεί στον υπό κατασκευή Βασιλικό Κήπο. Για το οικόπεδο αυτό, που είχε έκταση 2.600 τετραγωνικές πήχεις, ζητούσε 45.000 δραχμές. Το ποσό ήταν υπερβολικό, αν ληφθεί υπόψη ότι ιδιοκτήτες οικοπέδων στην ίδια θέση είχαν εισπράξει ποσά κατά πολύ υποδεέστερα.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ

Ποιο ηταν το τελος των προταγωνιστων των Ευαγγελιων ?


Ο Πόντιος Πιλάτος αυτοκτόνησε. Η σύζυγός του Πρόκλα αγίασε. Η Μαγδαληνή τιμάται ως οσία από την Εκκλησία. Ο Κεντυρίων, ο Ρωμαίος εκατόνταρχος των Ευαγγελίων, αποκεφαλίστηκε κατά διαταγή του Τιβέριου.


Ο Σίμων Κυρηναίος, «ον ηγγάρευσαν ίνα άρει τον σταυρόν Αυτού», είναι ο πρώτος Αφρικανός άγιος. Ο Καϊάφας βρήκε βίαιο θάνατο στο Ηράκλειο της Κρήτης. Οσο για τον Λάζαρο, πέθανε στην Κύπρο χωρίς να έχει μιλήσει από τότε που ο Ιησούς τον γύρισε από τον κάτω κόσμο.
Ο Πόντιος Πιλάτος ρωτά από το Πραιτόριο το πλήθος για την τύχη του Ιησού
Ο Πόντιος Πιλάτος ρωτά από το Πραιτόριο το πλήθος για την τύχη του Ιησού

Το Θείο Πάθος, που με κατάνυξη η Ορθοδοξία βιώνει αυτές τις μέρες, έχει τα παραλειπόμενά του. Πέρα από τον Εσταυρωμένο Μεγάλο Πρωταγωνιστή, την Παναγία μητέρα Του και τους μαθητές Του υπάρχουν πολλά ακόμα πρόσωπα που προβάλλουν από τις σελίδες των Ευαγγελίων.

ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ
Ενέκρινε την καταδίκη για να μην κατηγορηθεί για υπόθαλψη

Ο Πόντιος Πιλάτος ήταν διοικητής της Ιουδαίας από το 26 π.Χ. μέχρι το 36 μ.Χ. Οταν το Μεγάλο Συνέδριο των Εβραίων έκρινε ένοχο τον Ιησού και τον καταδίκασε σε θάνατο, κλήθηκε να επικυρώσει την απόφαση. Ενέκρινε την καταδίκη, όταν αντιλήφθηκε ότι υπήρχε φόβος να κατηγορηθεί πως υποθάλπει έναν εχθρό της Ρώμης. Εξι χρόνια μετά τη Σταύρωση, έστειλε στη Σαμάρεια στρατό για να καταστείλει μια εξέγερση.

Πολλοί αθώοι θανατώθηκαν και οι Σαμαρείτες διαμαρτυρήθηκαν στον αυτοκράτορα, που τον κάλεσε στη Ρώμη. Ο ιστορικός Ευσέβιος προσθέτει πως ο Πιλάτος, μετά τις πολεμικές αποτυχίες του, αυτοκτόνησε. Ομως, άλλες παραδόσεις δίνουν την πληροφορία ότι εξορίστηκε στη Γαλατία από τον Καλιγούλα. Η επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι, για να απαλλαγεί από τις τύψεις, ανέβηκε στο βουνό, που βρίσκεται κοντά στη λίμνη Λουκέρνη της ιταλικής χερσονήσου και έπεσε στο κενό.

Μαζί με τον Πιλάτο κατηγορίες απαγγέλθηκαν και στον Καϊάφα, τον Εβραίο αρχιερέα, που καταδίκασε τον Χριστό. Λέγεται ότι σκοτώθηκε στο ταξίδι προς τη Ρώμη, στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μια παράδοση λέει ότι η Γη δεν μπορούσε να ανεχθεί επάνω της τέτοιον εγκληματία και τρεις φορές τον τίναξε στον αέρα.

ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ
Ακολούθησε τον μαθητή του Ιησού, Ιωάννη

Από μία μικρή πόλη στα δυτικά της λίμνης Γεννησαρέτ, νότια της Γαλιλαίας, τα Μάγδαλα, καταγόταν η Μαρία, η επιλεγόμενη Μαγδαληνή. Αναφέρεται από διάφορους συγγραφείς η παράδοση δυτικής προέλευσης, ότι η αμαρτωλή γυναίκα και πόρνη, που έπλυνε με μύρο τα πόδια του Χριστού και τα σκούπισε με τα μαλλιά της στο επεισόδιο του κατά Λουκά Ευαγγελίου, ήταν η Μαγδαληνή.

Πουθενά δεν αναφέρεται στη Βίβλο όνομα για τη γυναίκα εκείνη. Πρόκειται για μια παρεξήγηση που διαιώνισαν ζωγράφοι της Δύσης, απεικονίζοντας αυθαίρετα τη Μαγδαληνή ως κοινή γυναίκα με τα μαλλιά λυτά. Με αφορμή τα Απόκρυφα Ευαγγέλια, ορισμένοι σύγχρονοι συγγραφείς αναφέρθηκαν στον νεανικό έρωτα του Ιησού με τη Μαρία Μαγδαληνή.

Ανάμεσά τους οι Νίκος Καζαντζάκης (Τελευταίος Πειρασμός) και Ερνεστ Χέμινγουεϊ (Σήμερα Παρασκευή). Η ορθόδοξη παράδοση θέλει τη Μαγδαληνή, μετά την Ανάληψη, να ακολουθεί στην Εφεσο τον αγαπημένο μαθητή του Ιησού, Ιωάννη. Εκεί δίδαξε το Ευαγγέλιο και εκεί πέθανε.

ΣΙΜΩΝ ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
Ο πρώτος Αφρικανός χριστιανός άγιος

Ο Σίμων ο Κυρηναίος ήταν ο άνθρωπος που υποχρεώθηκε από τους Ρωμαίους να φορτωθεί τον σταυρό του Χριστού. Πολλοί αναλυτές λένε ότι επιλέχθηκε επειδή έδειξε συμπόνια στον Ιησού.

Η γενέτειρά του Κυρήνη τοποθετείται στη Βόρεια Αφρική. Ο Σίμων φέρεται ως ο πρώτος Αφρικανός χριστιανός άγιος.

Ωστόσο, η Κυρήνη ήταν μια ιουδαϊκή κοινότητα, όπου είχαν εγκατασταθεί 100.000 Παλαιστίνιοι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου του Σωτήρος (323-285 π.Χ.). Διέθεταν, επίσης, μια συναγωγή στην Ιερουσαλήμ, όπου συγκεντρώνονταν σε μεγάλους εορτασμούς, όπως το Πάσχα. Σύμφωνα με την παράδοση, οι γιοι του, Αλέξανδρος και Ρούφος, έγιναν ιεραπόστολοι. Πολλοί, επίσης, συνδέουν το όνομα του Σίμωνα με τους άνδρες που κήρυξαν το Ευαγγέλιο στους Ελληνες.

ΛΑΖΑΡΟΣ
Πέθανε στην Κύπρο

Ο Λάζαρος υπήρξε στενός φίλος του Χριστού, αδελφός της Μάρθας και της Μαρίας. Οταν ο Ιησούς πληροφορήθηκε τον θάνατό του, στενοχωρήθηκε και δάκρυσε. Μετά την ανάστασή του, θέλοντας να αποφύγει το μίσος των Φαρισαίων, κατέφυγε στο Κίτιο της Κύπρου. Εκεί ο Απόστολος Παύλος και ο Απόστολος Βαρνάβας τον χειροτόνησαν επίσκοπο.

Το χαρακτηριστικό του ήταν ότι δεν γελούσε και δεν μιλούσε ποτέ. Μόνο μια φορά που είδε στην αγορά κάποιον να κλέβει ένα πιθάρι σχολίασε: «Ο ένας πηλός κλέβει τον άλλον». Πέθανε στο Κίτιο και εκεί τον έθαψαν. Στη σαρκοφάγο είναι γραμμένη στην εβραϊκή γλώσσα η εξής φράση: «Λάζαρος, ο τετραήμερος φίλος του Χριστού».

ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ
Εγκατέλειψε τον ρωμαϊκό στρατό και τον αποκεφάλισαν

Την ημέρα της Σταύρωσης οι μαθητές κρύβονταν για «τον φόβο των Ιουδαίων». Κάτω από τον σταυρό του μαρτυρίου βρίσκονταν η Παναγία και μερικές ακόμα αδύναμες γυναίκες, μαζί και ο Ιωάννης.

Λίγο πιο πέρα έστεκε ο επικεφαλής της ρωμαϊκής φρουράς, ο εκατόνταρχος Λογγίνος. Το όνομά του δεν παραδίδεται στο Ευαγγέλιο. Παραδίδεται, όμως, η ομολογία πίστης του, όπως την καταγράφει ο Λουκάς (όντως ο άνθρωπος ούτος δίκαιος ην) και ο Ματθαίος (αληθώς Θεού υιός ην ούτος).

Το όνομά του σώθηκε στα Απόκρυφα Ευαγγέλια και στη λειτουργική παράδοση. Καταγόταν από την κωμόπολη Σανδιάλη της Καππαδοκίας. Δεν επιτήρησε μόνο τη Σταύρωση του Κυρίου, αλλά και τον τάφο Του. Μετά την Ανάσταση εγκατέλειψε τον ρωμαϊκό στρατό και επέστρεψε στην πατρίδα του μαζί με δύο από τους στρατιώτες του, οι οποίοι είχαν επίσης πιστέψει.

Με παρέμβαση των Φαρισαίων, ο Πόντιος Πιλάτος τον κατήγγειλε στον αυτοκράτορα Τιβέριο.

Δόθηκε εντολή θανάτωσης του ίδιου και των δύο στρατιωτών του. Πράγματι, οι δήμιοι έφτασαν στο σπίτι του Λογγίνου και τον αποκεφάλισαν, όπως έκαναν και με τους δύο συντρόφους του.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ (Σε όλες τις Γλώσσες)


English - Christ is Risen! Truly He is Risen! or Christ is Risen! He is Risen indeed!
Old English - Crist aras! Crist sodhlice aras! (Lit: Christ arose! Christ surely arose!)
Middle English - Crist is arisen! Arisen he sothe!
Iyaric Patwa - Krestos a uprisin! Seen, him a uprisin fe tru!
Frisian - Kristus is opstien! Wis is er opstien!
High German languages
German - Christus ist auferstanden! Er ist wahrhaftig auferstanden!
Low Franconian languages
Dutch - Christus is opgestaan! Hij is waarlijk opgestaan! (Netherlands) or Christus is verrezen! Hij is waarlijk verrezen! (Belgium)
Afrikaans - Kristus het opgestaan! Hom het waarlik opgestaan!
North Germanic languages
Danish - Kristus er opstanden! Sandelig Han er Opstanden!
Icelandic - Kristur er upprisinn! Hann er vissulega upprisinn!
Norwegian - Kristus er oppstanden! Han er sannelig oppstanden!
Swedish - Kristus är uppstånden! Ja, Han är verkligen uppstånden!
Italic languages
Latin - Christus resurrexit! Resurrexit vere!
Romance languages
Aromanian - Hristolu unghia! Daleehira unghia!
Catalan - Crist ha ressuscitat! Veritablement ha ressuscitat!
French - Le Christ est ressuscité! Il est vraiment ressuscité!
Italian - Cristo è risorto! È veramente risorto!
Portuguese - Cristo ressuscitou! Em verdade ressuscitou!
Provençal - Lo Crist es ressuscitat! En veritat es ressuscitat!
Romanian - Hristos a înviat! Adevărat a înviat!
Romansh - Cristo es rinaschieu! In varded, el es rinaschieu!
Spanish - ¡Cristo ha resucitado! ¡En verdad ha resucitado!
Walloon - Li Crist a raviké! Il a raviké podbon!
Slavic languages
Church Slavonic - Хрiстосъ Воскресе! Воистину Воскресе! (Christos Voskrese! Voistinu Voskrese!)
East
Russian - Христос Воскрес! Воистину Воскрес! (Christos Voskres! Voistinu Voskres!)
Belarusian - Хрыстос Уваскрос! Сапраўды Ўваскрос! (Chrystos Uvaskros! Sapraŭdy Ŭvaskros!)
Ukrainian - Христос Воскрес! Воістину Воскрес! (Chrystos Voskres! Voistynu Voskres!)
South
Bulgarian - Христос Возкресе! Воистина Возкресе! (Hristos Vozkrese! Voistina Vozkrese!)
Macedonian - Христос Воскресе! Навистина Воскресе! (Hristos Voskrese! Navistina Voskrese!)
Serbian - Христос Вaскрсе! Ваистину Вaскрсе! (Hristos Vaskrse! Vaistinu Vaskrse!)
West
Czech - Kristus Vstal A Mrtvych! Opravdi Vstoupil!
Slovak - Christos vstal zmŕtvych! Skutočne vstal!
Polish - Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał!
Baltic languages
Latvian Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
Lithuanian - Kristus prisikėlė! Tikrai prisikėlė!
Celtic languages
Goidelic languages
Old Irish - Asréracht Críst! Asréracht Hé-som co dearb!
Irish - Tá Críost éirithe! Go deimhin, tá sé éirithe!
Manx - Taw Creest Ereen! Taw Shay Ereen Guhdyne!
Scottish - Tha Crìosd air èiridh! Gu dearbh, tha e air èiridh!
Brythonic languages
Breton - Dassoret eo Krist! E wirionez dassoret eo!
Cornish - Thew Creest dassorez! En weer thewa dassorez!
Welsh - Atgyfododd Crist! Yn wir atgyfododd!
Indo-Iranian languages
Indic languages
Sanskrit - (Kristo'pastitaha! Satvam Upastitaha!)
Southern Zone
Marathi - (Yeshu Khrist uthla ahe! Kharokhar uthla ahe!)
Albanian (Tosk) - Krishti u ngjall! Vërtet u ngjall!
Armenian - (Christos harjav i merelotz! Orhniale harutjun Christosi! -- Christ is risen! Blessed is the resurrection of Christ!)
Greek - Χριστός ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη! (Khristós Anésti! Alithós Anésti! Christ is Risen! Truly He is Risen!)
Altaic languages
Turkish - Isa dirildi! Hakikaten dirildi!
Azeri - Məsih dirildi! Həqiqətən dirildi!
Austronesian languages
Malayo-Polynesian
Western
Chamorro - La'la'i i Kristo! Magahet na luma'la' i Kristo!
Filipino - Si Cristo ay nabuhay! Siya nga ay nabuhay!
Indonesian - KrÍstus tÉlah Bangkit! Benár día têlah Bángkit!
Central-Eastern
Carolinian - Lios a melau sefal! Meipung, a mahan sefal!
Hawaiian - Ua ala hou ´o kristo! Ua ala ´i ´o no ´oia!
Basque - Cristo Berbistua! Benatan Berbistua!
Dravidian languages
Malayalam - (Christu uyirthezhunnettu! Theerchayayum uyirthezhunnettu!)
Eskimo-Aleut languages
Aleut - Kristus aq ungwektaq! Pichinuq ungwektaq!
Yupik - Xris-tusaq Ung-uixtuq! Iluumun Ung-uixtuq!
Japanese - (Harisutosu fukkatsu! Jitsu ni fukkatsu!)
Korean - (Geuriseudokkeseo Buhwalhasheotne!)
Na-Dené languages
Athabaskan languages
Navajo - Christ daaztsáádéé' náádiidzáá! T'áá aaníí, daaztsáádéé' náádiidzáá!
Tlingit - Xristos Kuxwoo-digoot! Xegaa-kux Kuxwoo-digoot!
Niger-Congo languages
Luganda Kristo Ajukkide! Kweli Ajukkide!
Swahili - Kristo Amefufukka! Kweli Amefufukka!
Quechuan Languages
Quechua - Cristo causarimpunña! Ciertopuni causarimpunña!
Afro-Asiatic languages
Semitic languages
Central Semitic languages
Aramaic languages
Syriac - (Meshiha qam! Bashrira qam!)
South Central Semitic languages
Arabic languages
Arabic (standard) - (al-Masī qām! aqqan qām!)
Maltese - Kristu qam! Huwa qam tassew!
Canaanite languages
Hebrew (modern) - (Ha Masheeha houh kam! A ken kam!)
South Semitic languages
Ethiopian languages
North Ethiopian languages
Tigrigna - (Christos tensiou! Bahake tensiou!)
South Ethiopian languages
Amharic - (Kristos Tenestwal! Bergit Tenestwal!)
Sino-Tibetan languages
Mandarin - (Jidu fuhuo-le! Ta queshi fuhuo-le!)
South Caucasian languages
Georgian - (Kriste aĝsdga! Č'ešmarit'ad aĝsdga!)
Uralic languages
Estonian - Kristus on surnuist ülestõusnud! Tõesti ülestõusnud!
Finnish - Kristus nousi kuolleista! Totisesti nousi!
Hungarian - Krisztus feltámadt! Valóban feltámadt!
Unclassified
A Nigerian language (of many spoken there) - Jésu Krísti Ébilíwõ! Ézia õ´ Bilíwõ!
International auxiliary languages
Interlingua - Christo ha resurgite! Vermente ille ha resurgite!
Constructed languages
Esperanto - Kristo leviĝis! Vere Li leviĝis!
Quenya - (Hristo Ortane! Anwave Ortanes!)