TutUMakIaS TV

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Από την Wikipedia στον Wikiworld

Τα τελευταία 2 χρόνια ανακάλυψα έναν νέο θαυμαστό κόσμο. Μέσα από συζητήσεις κατάλαβα γρήγορα τις νέες δυνατότητες των ανθρώπων όταν βρεθούν σε άλλες διαδικασίες οργάνωσης. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά που ανακάλυψα ήταν η Wikipedia αλλά και άλλα κοινά εγχειρήματα και projects όπου άνθρωποι εργάζονται άοκνα και χωρίς μισθό, θυσιάζοντας άλλα πράγματα, για έναν σκοπό. Ακόμη και τα blogs λειτουργούν κατά ένα μεγάλο μέρος έτσι.

Από την άλλη μεριά, τώρα τελευταία, με έβαλε σε σκέψεις η συζήτηση για το μέλλον του τύπου. Και αυτό γιατί ως case study αφορά πολλούς άλλους κλάδους. Η χρεοκοπία όμως αυτού του κλάδου - ως τραγική ειρωνεία- οφείλεται στην ανάδειξη των blogs, των άλλων δικτυακών τόπων και της ελεύθερης πρόσβασης στην πληροφορία και της δημοσιογραφίας των πολιτών. Κάτι που μπορεί να έκανε πολλούς βιαστικούς να δουν κάτι αρνητικό σε όλα αυτά και να απαιτήσουν απαγορεύσεις και ρυθμίσεις για την προστασία δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ανεξάρτητα από την εποχή μας ή από το οικονομικό σύστημα και τις στερεοτυπικές αγκυλώσεις μας, πιστεύω ότι είναι προφανές ότι η κοινωνία θα λειτουργούσε πιο αποδοτικά αν μπορούσε να επεκτείνει και να αναγνωρίσει θεσμικά αυτή την εθελοντική εργασία που βλέπω γύρω μου να γίνεται από εκατομμύρια άλλους ανθρώπους. Σκοπός για κάτι τέτοιο θα ήταν να επεκταθεί αυτό το δίκτυο εθελοντικής ενασχόλησης σε διάφορα αντικείμενα απασχόλησης με τρόπο που θα το έκαναν περισσότεροι σε όλον τον κόσμο αλλά και σε άλλα αντικείμενα εκτός ίντερνετ. Το ίντερνετ άλλωστε είναι η αφορμή και ένας τεχνολογικός τρόπος που βοηθάει την οργάνωση.

Ένας τρόπος που θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο είναι, για παράδειγμα, διαμέσου ενός δικτύου με πιστωτικές μονάδες προσφοράς έργου. Κάποιος αποδέχεται το έργο σου και εσύ συνεχίζεις να το κάνεις, κάποιοι ψηφίζουν την ποιότητα του έργου σου. Σε κάθε περίπτωση όμως εσύ κερδίζεις είτε λίγες, είτε περισσότερες πιστωτικές μονάδες οι οποίες γίνονται αποδεκτές σε ένα δίκτυο συνεργαζόμενων επιχειρήσεων, σούπερμαρκετ, καφέ, ιδιαίτερων μαθημάτων κτλ.

Έτσι, επειδή ο τύπος χρεοκόπησε, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν ικανοί άνθρωποι με εμπειρία που θα γράφουν για τα γεγονότα ή άλλοι που θα τα σχολιάζουν. Επίσης, πιστεύω, ότι πολλοί άλλοι μορφωμένοι άνθρωποι (και εγώ μαζί) θα δήλωναν συχνότατα συμμετοχή σε χειρωνακτικές εργασίες. Ίσως θα μπορούσαν να υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην αποθησαύριση πιστωτικών μονάδων, αλλιώς πολλά δεν θα είχαν νόημα. Ένας τέτοιος τρόπος θα καταργούσε τους μεσάζοντες και την οικονομική εξουσία ενώ de facto θα καθόριζε μια άλλη κοινωνική οργάνωση στη βάση της εθελοντικής εργασίας.

Ξέρω ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό ακόμη και χωρίς την κρατική στήριξη - κατεύθυνση. Πόσο μάλλον αν αυτή υπήρχε και αν έξυπνοι άνθρωποι μπορούσαν να σχεδιάσουν στοιχειωδώς ένα τέτοιο σύστημα. Το ξέρω ότι είναι εφικτό επειδή βλέπω πόσα εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο ασχολούνται παράγοντας ένα έργο που είναι πολύτιμο για άλλους. Οι πρώτες εικόνες που είδα από την καταστροφή στην Αιτή δεν ήταν από την τηλεόραση αλλά από το youtube, έτσι, για πρώτη φορά, συνειδητοποίησα το μέγεθος της επέκτασης αυτού του εθελοντικού δικτύου.

Και τι συναισθήματα νιώθει κανείς όταν π.χ. βλέπει μια ολόκληρη χώρα κάτω από τα ερείπια με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς; Πολλοί βιάζονται για να πάνε να βοηθήσουν, άκουγα σήμερα τις αγωνιώδεις προσπάθειες να φύγει από την Ελλάδα αποστολή με μερικές δεκάδες ανθρώπους που θα βοηθούσαν (γιατροί χωρίς σύνορα) σε πρώτη φάση.

Αυτό που κάνει κακούς τους ανθρώπους δεν είναι η κακή φύση τους αλλά η σημερινή φοβερή ανισότητα, το άδικο και η αμάθεια γύρω τους. "Κακό και άδικο" αναφέρονται μαζί πολλές φορές σε παλιά λαικά τραγούδια (κάποια από τα οποία έχουν τις ρίζες τους στην σοφή δημοτική ποίηση), δεν είναι όμως μεταφυσικές έννοιες όπως υποστηρίζει ο χριστιανικός μας πολιτισμός. Η αμαρτία στην αρχαιοελληνική έννοια έχει την έννοια του σφάλματος και της αστοχίας που προκαλείται από κακή εκτίμηση των πραγμάτων ενώ διορθώνεται με τη γνώση. Ο άνθρωπος γίνεται υπερ-ανταγωνιστικός μόνο όταν όλοι συμπεριφέρονται υπερ-ανταγωνιστικά. Είναι μια αντίδραση επιβίωσης, η αδρεναλίνη αυξάνεται όταν δέχεσαι επίθεση σε μια κοινωνία βίας που αν θες να επιβιώσεις θα πρέπει και εσύ να γίνεις όσο βίαιη είναι και η κοινωνία, με τον τρόπο και τη μέθοδο που σου υποδεικνύει η νομιμότητα της εταιρικής ανηθικότητας και του κρατικού νόμου...

Η οργάνωση που περιγράφω βασίζεται σε εντελώς άλλες αρχές οι οποίες είναι εφικτές. Το αποδεικνύει όχι μόνο η επανάσταση του ίντερνετ και οι άνθρωποι των εθελοντικών έργων του αλλά και η προσφορά μας και η στεναχώρια που νιώθουμε απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και την καταστροφή του άλλου, ακόμη και αν αυτός είναι στην άλλη άκρη του κόσμου. Βέβαια με τέτοιους τρόπους οργάνωσης εννοείται ότι πολλοί θα προβληματιστούν εφόσον δεν θα μπορούν να καταλάβουν πώς να βγάζουν την ψυχή του άλλου, να τον απολύουν, να τον εκμεταλλεύονται, να τον εξευτελίζουν κτλ, με σκοπό να αισθάνονται μικροί θεοί επι της γης μέσω της αποθησαύρισης.

Η άποψη που έχουν πολλοί, ότι υπάρχουν από τη φύση τους άνθρωποι που είναι κακοί ή ανίκανοι, αποτελεί μια έννοια μεταφυσικής-χριστιανικής προέλευσης και ρατσιστικής προοπτικής. Κανείς δεν είναι τεμπέλης ή ανίκανος από τη φύση του, πίσω από κάθε αποτέλεσμα υπάρχει και μια αιτία, είτε κοινωνική, είτε βιολογική. Πολλές φορές αντί να κάνουμε τον κόπο να σκάψουμε βαθιά για να βρούμε τις αιτίες, έχουμε μάθει να σταματάμε τη σκέψη μας και να απαξιώνουμε τον άλλο. Αυτός είναι ένας τρόπος για να διαιωνίζεται η προκατάληψη, τα στερεότυπα και η εκμετάλλευση του άλλου, ένας βολικός τρόπος για να καίμε μάγισσες τον 21ο αιώνα....

http://greekrider.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου